Ο Μπιερν Χέκε τυπικά είναι ο ηγέτης της AfD Θουριγγίας, ομόσπονδη χώρα («κρατίδιο») στα εδάφη της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Είναι όμως και η παγγερμανική ηγετική φυσιογνωμία της ανεπιφύλακτα λαϊκοφασιστικής (völkisch) πτέρυγας της AfD.
Όμως ο Björn Höcke δεν είναι γέννημα – θρέμα «Ανατολικογερμανός». Γεννήθηκε το 1942 στο Lünen της Βεστφαλίας, μια μικρομεσαία πόλη στην ομόσπονδη χώρα της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας, του πιο πολυπληθούς «κρατιδίου» της Γερμανικής Ομοσπονδίας στα βορειοδυτικά της, το οποίο ανήκε φυσικά στον σκληρό πυρήνα της πρώην Δυτικής Γερμανίας. Το Lünen βρίσκεται δίπλα στο Ντόρτμουντ. Απέχει 60 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Ολλανδίας. Οι παππούδες του Χέκε από την πλευρά του πατέρα ήταν Γερμανοί της Ανατολικής Πρωσίας. Εκδιώχτηκαν από εκεί στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου όταν οι Σοβιετικοί κατέλαβαν την Ανατολική Πρωσία, η οποία έγινε έκτοτε αποκομμένη επαρχία της Ρωσικής Ομοσπονδίας, περίκλειστη μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας.
Ο Μπιερν Χέκε σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (1992) χωρίς να αποφοιτήσει. Στη συνέχεια μεταπήδησε σε σπουδές ιστορίας, αλλά και φυσικής αγωγής - αθλητισμού στα Πανεπιστήμια του Γκίσεν και του Μάρμπουργκ της εξίσου «Δυτικογερμανικής» Έσσης (1992-1998). Στόχος του ήταν τότε η σταδιοδρομία καθηγητή στην Μέση Εκπαίδευση. Συνέχισε με μεταπτυχιακό στην Διοίκηση Σχολείων και διορίστηκε εκπαιδευτικός σύμβουλος στο «κρατίδιο» της Έσσης. Στη Γερμανία, ό,τι αφορά εκπαίδευση είναι αρμοδιότητα των «κρατιδίων», όχι της Ομοσπονδίας. Έκτοτε, άν και σύντομα μεταπήδησε στην πολιτική, έχει το στάτους του μόνιμου δημόσιου υπαλλήλου (Beamte), όπως η μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών Μέσης, Δημοτικής και Νηπιακής βαθμίδας στην Γερμανία. Προσπάθειες για απόλυση του, μέχρι τώρα απέτυχαν.
Το 1986, και ενώ υπήρχε ακόμη Δυτική Γερμανία, έγινε μέλος της νεολαίας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU). Τότε θαύμαζε τον Χέλμουτ Κολ. Έτσι ισχυρίζεται ο ίδιος.
Όμως, με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989, ο εθνικοσυντηρητικός και αντικομμουνιστής πατέρας του τον εντυπωσίασε με μια πρόβλεψή του: Η πολυπολιτισμική Δύση θα κατέστρεφε την ακόμη άθικτη «κοινότητα εμπιστοσύνης» στην Ανατολική Γερμανία.
Ο πατέρας του Χέκε ήταν συνδρομητής στο αντισημιτικό περιοδικό Die Bauernschaft, το οποίο εξέδιδε ο καταδικασμένος ως αρνητής του Ολοκαυτώματος Thies Christophersen, και εξέφρασε δημόσια την αλληλεγγύη του στον βουλευτή Martin Hohmann όταν εκείνος εκδιώχτηκε από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU) εξαιτίας των αντισημιτικών ομιλιών του. Από το 2016 ο Hohmann είναι μέλος της AfD.
Από το 2007 και μετά ο Χέκε ήταν σε επαφή με εκπροσώπους της λεγόμενης Νέας Δεξιάς. Το 2008 πρότεινε στο περιοδικό για νέους με ακροδεξιές τάσεις Junge Freiheit έναν «Τρίτο Δρόμο» ως εναλλακτική λύση απέναντι στον «παγκόσμιο καπιταλισμό που βασίζεται στον τοκισμό». Το 2011 επιχείρησε να ιδρύσει μια «Πατριωτική Γερμανική Εταιρεία». Το 2010, στην επέτειο μνήμης της 13ης Φεβρουαρίου 1945 (βομβαρδισμός της Δρέσδης) διαδήλωνε μαζί με νεοναζί.
Σύμφωνα με πρώην μαθητή του, ο Χέκε, ως καθηγητής, επαίνεσε επανειλημμένα το έργο του Γκυστάβ Λε Μπον Ψυχολογία των Μαζών. Μιλούσε για μια συνάντηση του παππού του με τον Αδόλφο Χίτλερ και αναφερόταν στα «μπλε μάτια» του Χίτλερ ως κεντρικό στοιχείο της λατρείας του λαού για τον Φύρερ. Ακόμα και πριν ενταχθεί στην AfD το 2013, οι απόφοιτοι λυκείου αποκαλούσαν τον Χέκε «Υπουργό Οικογενειακών Υποθέσεων της AfD» εξαιτίας των απόψεών του.
Στο περιοδικό του επίσημου νεο-ναζιστικού κόμματος NPD Volk in Bewegung & Der Reichsbote, ένας συγγραφέας υπό το ψευδώνυμο «Landolf Ladig» δημοσίευσε αρκετά άρθρα από το 2011 έως το 2012 με γλωσσικές εκφράσεις τις οποίες μόνον ο Höcke χρησιμοποιούσε στις ομιλίες του από το 2013 και μετά. Ο «Ladig» εξυμνούσε το ναζιστικό καθεστώς, ισχυριζόταν ότι ξένες δυνάμεις οι οποίες ζήλευαν την «επιμέλεια» και την «τυπικότητα στη συμπεριφορά» των Γερμανών, είχαν εισβάλει στη Γερμανία στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Μιλούσε για μια επανάσταση ή συστημική αλλαγή η οποία ήταν προ των πυλών εξαιτίας της «κλιμάκωσης της δυναμικής της κρίσης». Η «δομική αντιπολίτευση του ταυτοτισμού» έπρεπε να αναλάβει ηγετικό ρόλο σ΄ αυτήν την επανάσταση για να επαναφέρει την «οργανική οικονομία της αγοράς» («organische Marktwirtschaft», από την οικονομική πολιτική του Εθνικοσοσιαλιστικου Κόμματος) έχοντας ως βάση τον βιολογικό ρατσισμό.
Λόγω των πολλών χαρακτηριστικών ομοιοτήτων, η ίδια η ομοσπονδιακή εκτελεστική επιτροπή του AfD απαίτησε τον Απρίλιο του 2015 από τον Χέκε να παράσχει μια ένορκη δήλωση ότι δεν είχε γράψει κείμενα με το όνομα «Λάντολφ Λάντιγκ».
Αρνήθηκε. Τον Απρίλιο του 2017 η τότε ομοσπονδιακή εκτελεστική επιτροπή της AfD υπέβαλε αίτηση για αποβολή του Höcke από το κόμμα. Στην έκθεσή της για την AfD με ημερομηνία 15 Ιανουαρίου 2019, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος (BfV), κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ταυτότητα του Höcke με τον «Landolf Ladig» ήταν «σχεδόν αναμφισβήτητη».
Μετά το 2013 ο Χέκε είναι ο κατεξοχήν «άνθρωπος από την Δύση», ο φυτευτός «παιδαγωγός» στην πρώην Ανατολική Γερμανία.
Τον Απρίλιο του 2013 ο Χέκε ήταν από τους συνιδρυτές της AfD Θουριγγίας. Τον Αύγουστο του 2013 έγινε εκπρόσωπός της και επικεφαλής υποψήφιος για τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013. Τον Αύγουστο του 2014, εξελέγη ξανά εκπρόσωπος του κρατιδίου AfD μαζί με τον Stefan Möller.
Στις «κρατιδιακές» εκλογές της ομόσπονδης χώρας της Θουριγγίας του 2014, ο Χέκε κέρδισε μια έδρα ως επικεφαλής υποψήφιος της AfD και εξελέγη επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας στο «κρατιδιακό» Κοινοβούλιο.
Με το Ψήφισμα της Ερφούρτης του Μαρτίου 2015, πρωτοβουλία των Χέκε και André Poggenburg, οδήγησε στην απομάκρυνση του τότε ηγέτη του κόμματος AfD Μπερντ Λούκε, του νεοφιλελεύθερου σκληρού ευρωσκπτικιστή οικονομολόγου, και σε μια στροφή προς την καθαρή Ακροδεξιά εντός της AfD. Στα μέσα Μαΐου 2015, η ομοσπονδιακή εκτελεστική επιτροπή του AfD, ενάντια στις ψήφους της μετέπειτα ηγέτιδας Φράουκε Πέτρι και του επιφανούς πρώην CDU πολιτικού Αλεξάντερ Γκάουλαντ, αποφάσισε να κινήσει διαδικασία αποβολής του Χέκε από το κόμμα. Τον Σεπτέμβριο του 2015 η νέα ομοσπονδιακή εκτελεστική επιτροπή υπό την Πέτρι και τον Γεργκ Μόιτεν (Jörg Meuthen) διέκοψε τη διαδικασία. Στα μέσα Φεβρουαρίου 2017 η ομοσπονδιακή εκτελεστική επιτροπή του AfD αποφάσισε να κινήσει εκ νέου διαδικασία αποβολής του, η οποία όμως απορρίφθηκε από την κομματική Επιτροπή Δεοντολογίας της AfD Θουριγγίας. Την επόμενη μέρα, ο Γκάουλαντ πρότεινε την υποψηφιότητα του Χέκε για τις Ομοσπονδιακές εκλογές του 2017.
Η συνέχεια είναι μεγάλη, όλο και πιο λαμπρή.
Όμως ο Χέκε δεν είναι σε καμιά περίπτωση ο μόνος «άνθρωπος από την Δύση», ο μόνος φυτευτός στην «Ανατολική Γερμανία» για εγκαθιδρυθεί εκεί το αυριανό μεγαλείο της AfD.
Από τους «founding fathers and mothers» της AfD και Σία, μόνον η Frauke Petry και ο Alexander Gauland έζησαν τα παιδικά και πρώτα νεανικά χρόνια τους στην Ανατολική Γερμανία, αλλά και αυτοί βρέθηκαν και ωρίμασαν στην Δυτική, ο Gauland το 1959, η Petry το 1989. Όλοι οι άλλοι, όπως και οι «φυτευτοί στην Ανατολή», είναι γεννήματα και θρέμματα της πρώην Δυτικής Γερμανίας, κοινωνικοποιημένοι στις δικές της πόλεις και σπουδαγμένοι σε δικά της Πανεπιστήμια. Ο Bernd Lucke στο Δυτικό Βερολίνο, ο Jörg Meuthen στην Έσση και στην Βόρεια Ρηνανία όπως ο Χέκε, ο Hans-Olaf Henkel στο Αμβούργο, ο «πάπας» των ταυτοτιστών (identitarians) Götz Kubitschek στο Ravesburg του Νότου, κοντά στα σύνορα της Ελβετίας, και μετά στο Αννόβερο του Βορρά, στη Χαϊδελβέργη και στο Μόναχο, πάντα σε εμβληματικά κοινωνικά περιβάλλοντα της πρώην Δυτικής Γερμανίας.
Και οι τωρινοί ηγέτες της AfD; O Tino Chrupalla («εμένα ο Πούτιν δεν μου έκανε τίποτε κακό») είναι η εξαίρεση, «Ανατολικογερμανός» γέννημα-θρέμμα. H συμπρόεδρος Alice Weidel είναι ο κανόνας, όμως είναι και ενσάρκωση της παγκοσμιοποίησης. Από το Γκίτερσλοχ, Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία, με σπουδές στο Μπαϊρόιτ (Βαυαρία), στην Κίνα και Ιαπωνία, καριέρα στη Φρανκφούρτη (Goldman Sachs), στη Σιγκαπούρη, στην Κίνα, στην Ελβετία. Ο Ulrich Siegmund, ο εκλογικός θριαμβευτής επικεφαλής της AfD Σαξωνίας Άνχαλτ, κατάγεται μεν από εκεί αλλά σπούδασε και έζησε τα νεανικά χρόνια στο Αμβούργο.
O μέντορας του Hans-Thomas Tillschneider είναι το πιο «εξωτικό είδος» της πανίδας της AfD. Μεγάλωσε στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας κατάγεται από οικογένεια της εκεί γερμανόφωνης εθνοτικής ομάδας των Σουηβών του Μπανάτου. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής ενός κολχόζ. Το 1980 έφυγαν στην γειτονική τότε Γιουγκοσλαβία και στη συνέχεια μετανάστευσαν στην τότε Δυτική Γερμανία, στο Φρόιντενσταντ κοντά στο Φράιμπουργκ και στα γαλλικά σύνορα. Σπούδασε Ισλαμικές σπουδές και Αραβική φιλολογία στο Φράιμπουργκ, στη Δαμασκό και στο Παρίσι (CRNS).
H διαδεδομένη ιδέα ότι η AfD είναι «αμαρτωλή υπόθεση» κυρίως και κατά πρώτο λόγο της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, είναι τερατώδης ψευδαίσθηση και αυτοαναπαραγόμενη πλάνη. Εκτός από το τί δείχνουν τα πρόσωπα, με τον δικό τους βίο και πολιτεία, υπάρχουν και οι παράλληλοι βίοι των συγγενικών, έστω και πολύ πιο μετριοπαθών κομμάτων της Γαλλίας και Ιταλίας. Τα δημοσκοπικά ποσοστά 35 % για το National Rally της Marine Le Pen και το 26+6+7 = 39 % για τα κόμματα Fratelli d' Italia + Lega + Futuro Nazionale, πόσο μακριά είναι από το πανγερμανικό ρεκόρ - ποσοστό 43,8 % της AfD στην Σαξωνία Άνχαλτ;
Οι ευρωπαϊκοί παράλληλοι βίοι δείχνουν και αυτοί το ίδιο: Καλοπροαίρετα ή όχι, ακόμη και όταν βρίσκουμε ψήγματα αλήθειας μέσα σε μια πλημμύρα πλάνης, ψάχνουμε για το κακό σε λάθος μέρος και μόνο στην επιφάνεια των πραγμάτων. Όπως θα έλεγαν κάπως παραφρασμένα στα γερμανικά, anderswo ist der hund begraben. Ψάξτε αλλού να βρείτε σε τί έγκειται πραγματικά το πρόβλημα.
Γ. Β. Ριτζούλης
Περισσότερα: Frederik Schindler: Κοίτα ποιός μιλάει: «Δεξιός» ή «Αριστερός»; Μπιέρν Χέκε, ηγέτης της λαϊκοφασιστικής (völkisch) πτέρυγας της AfD