Συνέντευξη του αστροφυσικού του Χαρβαρντ Άβι Λεμπ στον Γιάννη Πανταζόπουλο.

Μιλά για την πιθανότητα ανακάλυψης εξωγήινων πολιτισμών κι ελπίζει ότι «η συνειδητοποίηση ότι δεν είμαστε μόνοι έχει τη δύναμη να μετατοπίσει τις προτεραιότητές μας από τη σύγκρουση στη συνεργασία».

Με βάζει σε σκέψεις.

Τι είναι αυτό που ενώνει τους ανθρώπους;

Ο Λεμπ έχει δίκιο…

Είναι η αντιπαλότητα, ο φόβος του άλλου.

Ακούγεται αποκρουστικό αλλά μας ενώνει το Μίσος.

Αν βρεθεί ο κοινός εχθρός συνεργαζόμαστε για να τον αποκρούσουμε.

Αν όχι, συνεχίζουμε το θεάρεστο έργο της αλληλοεξόντωσης.

Την Παρασκευή έφτασα στο λιμάνι της Σύρου.

Η συνήθης συγκέντωση… «εσύ άραξε αλλά το Ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο όχι»!

«Μα τουρίστες είναι»…

«Δήθεν τουρίστες», απαντούν.

Γενοκτόνοι με βερμούδες υποθέτω.

Η συλλογική ευθύνη και πάλι.

Η συμμετοχή μικρή αλλά συγκινεί το ετερόκλητο φεησμπουκικο κοινό των εβραιοκυνηγών.

Η παρθένα ενώνει τη φωνή της με τον Σατανά, ο Τσεγκεβάρα με τον μπουργκόφρονα Ισλαμολάγνο κι ο Έλλην ασυμβίβαστος αριστερός με τον Χρυσαυγίτη της γειτονιάς του.

Το μίσος στο Ισραήλ δεν αρκεί, μεταφέρεται υποδωρίως σε οτιδήποτε εβραϊκό.

Μνήμες συλλογικής ανθρωπινης αγριότητας.

Αφού κυνηγήσουμε «δήθεν τουρίστες», πάμε Καλαμάτα.

«Μεγάλη τουριστική επένδυση» αλλά δεν συζητάμε το χρήσιμο ή το οικολογικό αποτύπωμα.

Η οργή εστιάζεται στο ότι η εταιρεία είναι «Ισραηλινών συμφερόντων».

«Αποικία», «Οβριγυιοί είναι, ότι θέλουν κάνουν» γράφει ένας κι άλλος ξεσπαθώνει… η «Καλαμάτα θα έχει την τύχη της Γάζας»!

Η ετερόκλητη ενότητα του μίσους δεν περιορίζεται στο Ταλμούδ.

Βρίσκει διάφορες αφορμές να εκδηλωθεί.

Στα γήπεδα, classic…

Αλλά για δέστε και την πολιτική αντιπαράθεση…

«Να πέσει ο Μητσοτάκης»…το σύνθημα που την αντιπολίτευση δονεί!

Ο στόχος είναι κοινός.

Οι μνηστήρες περισσότεροι…

Ο Κασελάκης ήταν λίγος, να ο Τσίπρας επιτέλους, ίσως να γίνει ολυμπιακός, ευχαριστώ πρόεδρε δηλαδή, σιγά τώρα μια κολοτουμπα ακόμη, όλα έχουν ένα τίμημα.

To be or not to be ο Φάμελος…Requiem for a dream…

Μια ψήφο διαφορά ρε παιδιά, ο Ανδρουλάκης, από τον Μητσοτάκη ή από την ρομφαιοφόρο- εγω θα τον ρίξω -Μαρούσκα των Τεμπών;

( Η Ζωή σε νευρικό κλονισμό, εντάξει γνωρίζει το αθλημα ).

Συνωστισμός κι ο Αντώνης μπαλαντέρ.

Να πέσει ο Μητοσοτάκης ρε παιδιά, ουδείς αναντικατάστατος κι έχουμε ράμματα για τη γούνα του.

Εχθρό δηλαδή βρήκαμε αλλά δεν θα μας πείτε το πρόγραμμα σας, τι θα κάνετε, θα νομοθετήσετε, μια περιγραφή στο περίπου, να ξέρουμε τι ψηφιζουμε;

«Εχθρού υπάρχοντος, το δικό μας σχέδιο- ποιο σχεδιο;- είναι λεπτομέρεια άνευ σημασίας».

«Carthago delenda est» είπαν τότε οι Ρωμαίοι.

Παραμέρισαν τις διαφορές τους κι επιτέλους αγκαλιασμενοι ξεκίνησαν να καταστρέψουν την Καρχηδόνα.