Έμεινε στην ιστορία της Τέχνης -και με τις σχετικές αφίσες στους τοίχους των σπιτιών- για τους πίνακες του με χορεύτριες, τραγουδίστριες, πόρνες και αρτίστες. Έβγαλε από το μισοσκόταδο των καταγώγιων και «παρέδωσε στην αθανασία», αμέτρητα κορίτσια και γυναίκες που θα τα είχε καλύψει η λήθη. Ζωγράφιζε ακατάπαυστα σκηνές της καθημερινής ζωής όπου κι αν βρισκόταν: είτε στα καπηλειά και τα τσίρκα είτε στους χορούς και τις ιπποδρομίες της αριστοκρατίας.

Ανέτρεψε ζωγραφικούς κανόνες και έφτασε να θεωρείται -μαζί με τον Σεζάν, τον Βαν Γκογκ και τον Γκωγκέν- ένας από τους κύριους εκπροσώπους του μεταϊμπρεσιονισμού. Οι πίνακες του ξεχώριζαν για το εξαιρετικό σχέδιο του και την επιμελημένη πινελιά του όσο και για την τρυφερότητα με την οποία αντιμετώπιζε τα θέματα του.

Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Μονμάρτρη, σωματικά παραμορφωμένος και βυθιζόμενος όλο και περισσότερο στο αψέντι.

Ο Ανρί Τουλούζ-Λωτρέκ, πέθανε στα τριάντα επτά του χρόνια, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1901, εξαιτίας του αλκοολισμού και της σύφιλης που τον ταλαιπωρούσε