Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα διανύει ακόμη τον μήνα του μέλιτος (μάλλον θα γίνει τρίμηνο μέχρι τον Σεπτέμβριο). Λογικό είναι.
Με “φουσκωμένα πανιά” και δεδομένη την συμπάθεια που απολαμβάνει από ένα ορισμένο τμήμα του εκλογικού σώματος, ο χαρισματικός επικοινωνιακά (όσο και νεφελώδης επί της ουσίας), αρχηγός του φαίνεται να “καπαρώνει” την δεύτερη θέση. Τουτέστιν να επιτυγχάνει τον στρατηγικό του στόχο: κυρίαρχη δύναμη στην αντιπολίτευση και την κεντροαριστερά, δυνητικά εναλλακτική επιλογή απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη στις μεθεπόμενες εκλογές.

Βέβαια αυτό δεν θα είναι ένας περίπατος στο πάρκο. Τόσο προεκλογικά, όσο και μέσα στην Βουλή μετεκλογικά ( αν υποθέσουμε ότι θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση), τα δύσκολα θα έλθουν όταν η συζήτηση έλθει σε συγκεκριμένα προγραμματικά σημεία.

Για παράδειγμα, τι θέση θα έχει αναφορικά με το άρθρο 16 και τα μη δημόσια Πανεπιστήμια;

Ας σημειωθεί εδώ ότι ο Κ. Γαβρόγλου, πανεπιστημιακός και συντονιστής του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛΑΣ “άδειασε” τον πρόεδρο του, που υποσχέθηκε κατάργηση των Πανελλαδικών. Δεν υπάρχουν οι υποδομές ώστε να μπαίνουν όλοι στα ΑΕΙ και να γίνεται εκεί στα πρώτα εξάμηνα το όποιο “ξεκαθάρισμα”, είπε κι ο Αλέξης δεν ξαναμίλησε για το ζήτημα. Το οποίο δεν είναι και τόσο άσχετο με τα μη δημόσια ΑΕΙ.

Διότι η εναλλακτική μιας μέσης ελληνικής οικογένειας που το παιδί τους δεν μπήκε σε μια σχολή που ήθελε είναι να σπουδάσει στο εξωτερικό – όπως συμβαίνει δεκαετίες τώρα. Παλιότερα σε δημόσια πανεπιστήμια του εξωτερικού, τα τελευταία πολλά χρόνια και σε ιδιωτικά. Το πρόβλημα του Τσίπρα δεν θα είναι να υποστηρίξει μια επιλογή που θα διαιωνίζει την ευρωπαϊκή εξαίρεση της χώρας στον τομέα αυτόν – σιγά το πρόβλημα, για τον Τσίπρα μιλάμε. Το πρόβλημα του, που θα έχει εκλογικό κόστος, είναι ότι αν αρνηθεί την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος θα είναι σαν να λέει στους οικογενειάρχες (και του δικού του κόμματος) ότι θα πρέπει να “ματώσουν” για να σπουδάσουν το παιδί τους στο εξωτερικό, αντί να σπουδάσουν σε ένα μη δημόσιο ΑΕΙ εδώ.

Κι αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Αφού σας υποσχέθηκα στον τίτλο ότι θα αναφερθώ και στον Πειραιά, αλήθεια, τι θα πει για μια σειρά επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα οι οποίες στο πλαίσιο που ορίζει η δημοτική αρχή αλλάζουν το πρόσωπο της πόλης;

Για την επένδυση Piraeus Gate, για να γίνω πιο συγκεκριμένος, τι θα πει; Θα ακολουθήσει το (αριστερίστικο) “όχι σε όλα” που υιοθετεί (στηριζόμενη σε πολλές ανακρίβειες) η αριστερή παράταξη της μείζονος μειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο Πειραιά;

ΥΓ.
Υπάρχουν κι άλλες “πειραϊκού ενδιαφέροντος” αντιφάσεις και δυσκολίες για την ΕΛΑΣ και κάποια στελέχη της. Για παράδειγμα ένας πειραιώτης καθηγητής του ΕΜΠ, γνωστός για την δράση του υπέρ των “κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων” πόσο άνετα νοιώθει να βλέπει στους 400 του Τσίπρα την υπογραφή του δίπλα σε έναν κορυφαίο ΚΥΠατζή που είχε ενεργό ρόλο στην “χημικά βασανιστική ανάκριση” του Σάββα Ξηρού της 17Ν;

Αλλά γι’ αυτά κι άλλα πολλά, καλά να είμαστε, και θα έχουμε ευκαιρίες να τα ξαναπούμε.