Η 6μηνη άσκηση της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (ΕΣ) από την Κύπρο, συνιστούσε (όπως όλες οι προεδρίες) μιαν σημαντική ευκαιρία για εργασία πάνω σε τρέχουσες ευρωπαϊκές πολιτικές. Η αποτίμηση της κυπριακής, σε δύο επίπεδα, το διεκπεραιωτικό και το πολιτικό
• Το Διεκπεραιωτικό: οι πολιτικές καθορίζονται σε επίπεδο Βρυξελλών, η κυπριακή προεδρία εργάστηκε πάνω στις υπάρχουσες ευρωπαϊκές, άρα είχε συμβολή στο να βγει αποτέλεσμα ή στο να παραπεμφθούν θέματα σε πιο ώριμο στάδιο στην επόμενη-ιρλανδική. Μερικά παραδείγματα: Aτζέντα «Μία Ευρώπη, Μία Αγορά», Νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, στρατηγικές για τη Γαλάζια Οικονομία, νέα συζήτηση για Ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής του Άρθρου 42.7, κανονισμός για τα δικαιώματα των επιβατών αεροπορικών μεταφορών
• Ως προς το διεκπεραιωτικό κομμάτι, υπήρξε εργασία και αφοσίωση, άρα ο έπαινος ανήκει στην, υπό την υφυπουργό, Μ. Ραουνά, ομάδα.
• Η Πολιτική Διάσταση. Ένα κράτος που προεδρεύει του ΕΣ δεν προωθεί τη δική του ατζέντα, μπορεί όμως να πετύχει στόχους με έμμεσο τρόπο. Η μη πρόσκληση του Τ/Κ ηγέτη στην εναρκτήρια τελετή της κυπριακής προεδρίας στον ΘΟΚ (5/1) υπήρξε αρκούντως χαρακτηριστική για τον τρόπο που αποτυγχάνουμε να κερδίσουμε αξιοπιστία. Ακόμα πιο χαρακτηριστικό: Άτυπη Σύνοδος Κορυφής στην Αγία Νάπα (23/4). Καμμία σκέψη για να μεταβούν οι ηγέτες των κρατών-μελών, δίπλα, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο για να δουν τα δεδομένα επί τόπου και το πόσο επείγουσα είναι η ανάγκη για να μπει η επίλυση ξανά στις ράγιες.
• Η εξήγηση για τα πιο πάνω δεν είναι δύσκολη: κορυφαίοι διπλωμάτες στο κυπριακό ΥΠΕΞ δηλώνουν ευρωπαϊστές, όμως, στην πραγματικότητα είναι «ευρωπαϊστές», μόνο όταν απουσιάζει από την ατζέντα το κυπριακό!
• Ο ΝΧρ δήλωσε ότι «από την αρχή προσεγγίσαμε την Προεδρία μας με την πεποίθηση να δώσουμε ουσιαστικό περιεχόμενο στην ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, στην ευρωπαϊκή ανεξαρτησία. Αυτό ακριβώς αποτυπώνει και το μότο της Προεδρίας μας: για μια πιο Αυτόνομη ΕΕ», 19/6
• Μάλλον ανεξήγητο αυτό. Μια χώρα που μετέτρεψε την εξωτερική της πολιτική σε υποστηρικτικό «εργαλείο» της πολιτικής Νετανιάχου, δεν μπορεί να μιλά για «ευρωπαϊκή Αυτονομία». Όταν κράτη- μέλη, όταν 100άδες διπλωμάτες που υπηρέτησαν στα ευρωπαϊκά σώματα ζητούν «τερματισμό της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ» και ο πρόεδρος της Κύπρου μεταβαίνει για να συναντήσει τον Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ (20/5/25), τουλάχιστον, ας αποφύγει να μιλά «για μια Αυτόνομη ΕΕ», καθώς οι άλλοι καταλαβαίνουν τι εστί κοροϊδία!
• Ο ΝΧρ δήλωσε «η Κυβέρνηση αποφάσισε να διατηρήσει τόσο το Υφυπουργείο Ευρωπαϊκών Θεμάτων, όσο και τα ευρωπαϊκά κλιμάκια στα υπουργεία, ώστε να αξιοποιηθεί η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε» και εξήρε τη συνεισφορά της υφυπουργού Μ. Ραουνά». (πηγή: Φιλελεύθερος, 4/7)
• Στη συνέχεια, τα γνωστά, καταψήφιση της κυβερνητικής πρότασης στη Βουλή. Ίσως, υπάρχει κάποια παρεξήγηση στα ζητήματα αυτά, και σε άλλα ανάλογα όπως στον πολιτισμό, στον τουρισμό, στην μετανάστευση κλπ. Όταν (σωστά) χρειάζεσαι την «τεχνογνωσία που αποκτήθηκε», κτίζεις πάνω στους υπάρχοντες μόνιμους θεσμούς (Διεύθυνση Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο ΥΠΕΞ, ΚΟΤ, ή Υπηρεσία Μετανάστευσης κλπ) και δεν γεμίζεις τον κυβερνητικό μηχανισμό με υφυπουργεία ποικίλης ύλης, κατά παράβαση των ορίων που θέτει το σύνταγμα!
• Παλαιότερα, η εκ περιτροπής προεδρία στην ΕΕ των «15», (οι δομές, ο αριθμός και ο χρόνος), είχαν μια λογική, «ΕΕ πιο κοντά σε κράτη—πολίτες». Με την ΕΕ των «27» η εκ περιτροπής προεδρία έχει χάσει το αρχικό νόημα της, συνιστά εν πολλοίς μη ωφέλιμη σπατάλη δυνάμεων και χρόνου. Η κατάργησή της και η άσκηση των αρμοδιοτήτων από τις υπάρχουσες δομές στις Βρυξέλλες, είναι προτιμότερη.