Στις 14/9/99 ο Γιάννος Κρανιδιώτης έχασε τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα στο Βουκουρέστι. Σε μια εποχή στην οποία τσαρλατάνοι κάθε είδους επηρεάζουν τα πράγματα, ας θυμηθούμε πόσο επίκαιρος είναι ο Γιάννος,

Η κινητήρια δύναμη της σκέψης του:

«Αν η Κύπρος ενταχθεί στην ΕΕ, η κοινοτική νομική παράδοση, θα εφαρμοστεί και στο νησί. Και ένας αριθμός από σημαντικά θέματα και διαστάσεις του κυπριακού θα μπορούσαν να ρυθμιστούν σύμφωνα με αυτές τις πρόνοιες -δημοκρατία, ελευθερία, ελευθερία διακίνησης, σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, σεβασμός στην πολιτιστική ταυτότητα και παράδοση κάθε κοινότητας. Η ενταξιακή πορεία θα λειτουργούσε ως κίνητρο για τις κοινότητες της Κύπρου να επιδείξουν μετριοπάθεια και καλή θέληση και να συνεργαστούν για ένα δίκαιο και διαρκή συμβιβασμό»

Κλειδί 1: Στις 19/12/94 σε παρέμβασή του στο Συμβούλιο Υπουργών, είπε:

«Η Ελλάδα θεωρεί ότι η Τελωνειακή Ένωση με την Τουρκία συνιστά ένα ποιοτικό βήμα μπροστά στις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ και έχει σημαντικό πολιτικό χαρακτήρα. Ωστόσο, η Ελλάδα δεν θα συμφωνήσει στην ΤΕ με την Τουρκία, εκτός και αν πάρει σε αντάλλαγμα κάτι στην Κύπρο»

• Λίγα λόγια, πολλή ουσία. Συμφωνία Κρανιδιώτη με τον τότε ΥΠΕΞ της Γαλλίας Αλέν Ζιπέ. Το πακέτο έγραφε «1. Η Ελλάδα αίρει το βέτο της σχετικά με την ΤΕ με την Τουρκία. 2. Οι ενταξιακές συνομιλίες με την Κύπρο θα αρχίσουν έξι μήνες μετά το τέλος της Διακυβερνητικής Διάσκεψης του 1996».

Κλειδί 2: Συνέδεσε την πρόοδο των σχέσεων Τουρκίας-ΕΟΚ με το κυπριακό πρόβλημα. Το 1988 αυτή η πολιτική έγινε πολιτική της Κοινότητας. Τον Απρίλιο του 1988 στα Συμπεράσματα του Συμβουλίου πέρασε η φράση «το κυπριακό επηρεάζει τις ευρωτουρκικές σχέσεις».

Κλειδί 3: Τέσσερις χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία) ζητούσαν γραπτώς «πρώτα λύση, ύστερα ένταξη». Σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ιούνιος 1999. Θέμα: να γίνει η Τουρκία υποψήφια προς ένταξη χώρα; (14 υπέρ, πλην 1 (Ελλάδα). Ο Γ. Κρανιδιώτης εξηγεί/Reuters, 12/7/99 ): «Η Ελλάδα μπορεί να το αποδεχθεί με εγγυήσεις ότι η ένταξη της Κύπρου θα προχωρήσει απρόσκοπτα, χωρίς η λύση στο κυπριακό να είναι προϋπόθεση». Ο Κ. Σημίτης στο Ελσίνκι στις 10/11-12/99 υλοποίησε τις κατευθύνσεις Κρανιδιώτη, Συν Αιγαίο, Συν Χάγη.

Ο Γιάννος εν συντομία:

Στρατηγική σκέψη, πρόβλεψη των εξελίξεων, οικοδόμηση ενός πακέτου από ευρύτερα συμφέροντα, αξιοποίηση του κοινοτικού τρόπου σκέψης, λύσεις με κέρδη για περισσότερους του ενός, νέες ισορροπίες συμφερόντων που να συμβάλλουν στην επίλυση του αμέσως επόμενου ζητήματος

• Ότι έγινε το 1995 και το 1999, τρέχει και σήμερα: «αξιοποιώ το βέτο μου μέχρι να πάρω το μέγιστο όφελος στη συγκυρία». Σήμερα έχει άλλους στο τιμόνι: «αξιοποιώ το βέτο μου με δηλώσεις, ανύπαρκτο το ενδιαφέρον μου για το μείζον».

• Σήμερα μπορούμε το Κλειδί 4 (επίλυση έναντι αναζωογόνησης της ευρωτουρκικής σχέσης). Το αρνούμαστε. Προέχει η πρόσκαιρη άσκηση εξουσίας, η κατανάλωση διγλωσσίας, η αδιαφορία για το μέλλον της χώρας.

Σε όλους αυτούς, ο Γιάννος Κρανιδώτης θα επαναλάμβανε σήμερα, ότι έγραψε το 1997:

«Η διχοτόμηση είναι η χειρότερη δυνατή εξέλιξη στο κυπριακό, όχι μόνο για λόγους εθνικούς διότι ένα κομμάτι στο οποίο για 3.000 χρόνια έχει ζήσει ο κυπριακός ελληνισμός θα εγκαταλειφθεί, αλλά διότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση στο νησί, θα υπάρχει ένα σύνορο εύθραυστο, εκατοντάδων χιλιομέτρων στην Κύπρο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ή μεταξύ δύο ανεξάρτητων κρατών το οποίο θα είναι εστία σύγκρουσης, μια αντιπαράθεση που θα διαιωνίζεται, αποσταθεροποιητικός παράγοντας για όλη την ευρύτερη περιοχή»