Αφιερωμένο εξαιρετικά» ψιθύριζαν οι παλιοί ερασιτέχνες των ρομαντικών ραδιοφωνικών κυμάτων βάζοντας το δισκάκι να γυρίζει στις 45 στροφές. Σήμερα, οι αφιερώσεις τραγουδιών δεν γίνονται πια από ερασιτέχνες της μουσικής αλλά από επαγγελματίες της πολιτικής που προσπαθούν να περάσουν μηνύματα - ή να κρύψουν την αμηχανία τους - μέσα από τους στίχους κάποιου γνωστού τραγουδιού. Η ουσία της κομματικής αντιπαράθεσης περνάει σε δεύτερη μοίρα αφού, στο τέλος μιας ομιλίας ή μιας συνέντευξης, αυτό που μένει είναι ο στίχος-πολιτική ατάκα.

Ο Πρωθυπουργός επέλεξε, στην ομιλία του στη φετινή ΔΕΘ, να απαξιώσει τις προγραμματικές δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα αφιερωνοντάς του τους στίχους «Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω» του τραγουδιού που, δυστυχώς γι αυτόν συνεχίζεται με τους στίχους «τώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάρια που ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμό». Αλλά και ο επανακάμψας πρώην Πρωθυπουργός επιχείρησε να ξεφύγει από τη γκάφα της «πατριωτικής εισφοράς» και των θυρίδων των πλουσίων με τους αυτοσαρκαστικούς στίχους «μου ‘φαγες όλα τα δαχτυλίδια» που μάλλον θυμίζουν τα, όχι και τόσο παλιά, πεπραγμένα του.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε - κατά την προσφιλή του έκφραση - στους πολίτες το μέρισμά τους από την ανάπτυξη. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να απαντήσει πειστικά στο πρόβλημα της της ακρίβειας την αντιμετώπιση του οποίου βασίζει ως τώρα αναποτελεσματικά στον πατριωτικό λόγο των καρτέλ. Ταυτόχρονα επιχείρησε να κάνει την αυτοκριτική του για τις αδυναμίες και τα λάθη της οκταετούς παραμονής του στην εξουσία ζητώντας μια τρίτη θητεία για να τα επανορθώσει.

Ωστόσο, ούτε και στο σημείο αυτό ήταν πειστικός, τουλάχιστον για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

Διαβάστε τη συνέχεια

Πηγή: www.athensvoice.gr