Στο ξεκίνημα της ομιλίας του στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο κ. Μητσοτάκης επεσήμανε ότι είναι η όγδοη φορά που ανεβαίνει στο βήμα με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού. Θα περίμενε κανείς – δεδομένου ότι πρόκειται για την τελευταία πριν τις εκλογές – ότι θα προχωρούσε και σε έναν απολογισμό της επταετούς θητείας της κυβέρνησης της ΝΔ.
Ο ίδιος άλλωστε είχε δηλώσει ότι δύο θητείες είναι αρκετές για να προχωρήσουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώστε η χώρα να αντιμετωπίσει χρόνιες παθογένειες. Αυτές δηλαδή που το 2009 με τις πολιτικές της ΝΔ την έφεραν στο χείλος της χρεοκοπίας.
Αντί για απολογισμό επέλεξε να μιλήσει για την ανάγκη μιας τρίτης θητείας και να παρουσιάσει δέσμη παροχών με ορίζοντα τετραετίας. Τόνισε ότι με αυτές εξαντλεί τον δημοσιονομικό χώρο που διαθέτει η χώρα με βάση τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ. Καταλόγισε δε δημοσιονομική ανευθυνότητα στην αξιωματική αντιπολίτευση για τις προγραμματικές προτάσεις που θα παρουσιάσει.
Εύλογα λοιπόν τίθενται δυο ερωτήματα: αφού η πορεία της οικονομίας έχει τα θετικά χαρακτηριστικά που περιγράφει το κυβερνητικό αφήγημα, γιατί στην διάρκεια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη δεν βελτιώθηκε το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων ώστε να μην εξαρτάται από τις επιδοματικές πολιτικές που ανακοινώθηκαν; Πολιτικές που η ΝΔ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταδίκαζε.
Τέλος, η ανάπτυξη μέσα σε αυτό το διάστημα αφορούσε όλους τους Έλληνες όπου και αν κατοικούσαν όποια και αν ήταν η κοινωνική τους καταγωγή ή επικεντρώθηκε σε ολίγους και σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας;
Το δεύτερο ερώτημα για μια χώρα με τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της Ελλάδας έχει ιδιαίτερη σημασία, αν πραγματικά θέλουμε να διασφαλίσουμε την ελευθερία των πολιτών να παραμείνουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν. Μια ελευθερία που, όπως τόνισε ο Λέτα στην Έκθεση του, πρέπει να προστεθεί στις ελευθερίες που κατοχυρώνει η ΕΕ.
Αφού ο Πρωθυπουργός επέλεξε να μην απαντήσει στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα, ας αναζητήσουμε τις απαντήσεις όχι σε όσα καταλογίζει στην κυβέρνηση της ΝΔ το ΠΑΣΟΚ αλλά στα στατιστικά στοιχεία. Με βάση λοιπόν τις επιδόσεις των περιφερειών, αν κάτι χαρακτηρίζει τις πολιτικές της ΝΔ είναι ότι αυτές οδήγησαν σε επιδείνωση των περιφερειακών ανισοτήτων. Στους μεγάλους ηττημένους, η περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας, της οποίας η συνεισφορά στο ΑΕΠ της χώρας γνώρισε πρωτοφανή μείωση.
Η κριτική του ΠΑΣΟΚ δεν αφορούσε την επιλογή της απολιγνιτοποίησης, αλλά την απουσία στρατηγικού σχεδιασμού για τις περιοχές της χώρας και τους ηττημένους που θα υφίσταντο τις συνέπειες του πράσινου μετασχηματισμού. Η κυβέρνηση της ΝΔ παρουσίασε το Πρόγραμμα της Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης, αλλά παραφράζοντας τον Κορνήλιο Καστοριάδη θα μπορούσαμε να πούμε: «τέσσερις λέξεις τέσσερα ψέματα». Πίσω έμειναν και οι περιφέρειες της Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης και του Βόρειου Αιγαίου. Δεν αποτελεί σύμπτωση ότι οι περιφέρειες αυτές δημογραφικά ερημώνονται.
Το 65% του ΑΕΠ της χώρας παράγεται στις περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας. Άρα η ανάπτυξη δεν αφορά όλους τους Έλληνες, όπου και αν κατοικούν. Το βασικό μήνυμα της οικονομικής πολιτικής της ΝΔ είναι: αφήστε τον τόπο σας και πηγαίνετε στα μεγάλα αστικά κέντρα. Εμείς με τις επιδοματικές μας πολιτικές θα σας στηρίζουμε.
Αυτό δεν μπορεί να είναι το όραμα για μια χώρα που πέρασε αλλεπάλληλες κρίσεις και βρίσκεται αντιμέτωπη με μια απειλή εξ ανατολών. Η χώρα χρειάζεται αλλαγή πορείας και η ΝΔ στη επταετή θητεία της απέδειξε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να την εξασφαλίσει. Αυτή την πρόκληση θα κληθεί να αντιμετωπίσει το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές.
Πηγή: www.topontiki.gr