Οι προβολείς της ΔΕΘ έσβησαν και τα επιτελεία των κομμάτων «κάνουν ταμείο» της παρουσίας των αρχηγών τους στο καθιερωμένο, πια, ετήσιο πολιτικό φόρουμ. Το κύμα των δημοσκοπήσεων που ακολούθησε - και συνεχίζεται - δίνει τη δική του καταγραφή των κερδών και των ζημιών και γενικά την εικόνα που διαμορφώνεται στο πολιτικό σκηνικό, μετά τη θερινή ανάπαυλα. Η εξάμηνη, τουλάχιστον, προεκλογική αντιπαράθεση προμηνύεται , αν κρίνει κανείς από τις πρώτες ανταλλαγές «πυρών», εξαιρετικά σκληρή ως συνέχεια του τοξικού κλίματος που επικρατεί από την περασμένη χρονιά. Δυστυχώς, είναι αναμενόμενο από τη στιγμή που η λαϊκή ετυμηγορία θα είναι καθοριστική για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις.
Η τρίτη διαδοχική αυτοδυναμία της ΝΔ δεν φαίνεται να εξασφαλίζεται. Ο σκληρός πυρήνας της συντηρητικής παράταξης δεν δείχνει διατεθειμένος να κυβερνήσει ξανά ως Κεντροδεξιά, ακόμα κι αν αυτό κοστίσει την εξουσία. Αυτό ακριβώς δείχνει τόσο η επίμονη δημοσκοπική σταθερότητα των ακροδεξιών κομμάτων όσο και το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά. Από την άλλη πλευρά η εμπιστοσύνη των κεντρώων ψηφοφόρων έχει κλονιστεί από μια σειρά συμπεριφορές σε θέματα στα οποία είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι. Στις συνθήκες αυτές είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν ο εκβιασμός της δεύτερης - ή της τρίτης - κάλπης θα φέρει το πολυπόθητο για τον Πρωθυπουργό αποτέλεσμα.
Το κυριότερο προεκλογικό επιχείρημα της κυβερνητικής προπαγάνδας δεν είναι το έργο της κυβέρνησης, για το οποίο έχει αποδεχθεί, δια στόματος Πρωθυπουργού, ότι έχει αδυναμίες, καθυστερήσεις και διαδοχικά λάθη που διαπράχτηκαν στο διάστημα της επταετίας, αλλά το γεγονός της έλλειψης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας. Το επιχείρημα αυτό, το οποίο στηρίζεται στη σημερινή δημοσκοπική εικόνα των πολιτικών δυνάμεων, έχει δώσει αφορμή σε ορισμένους κύκλους της αντιπολίτευσης να ανοίξουν συζήτηση με στόχο τη δυνατότητα συγκρότησης πειστικής κυβερνητικής πρότασης, με βάση τα εκλογικά ποσοστά. Μια τέτοια πρόταση προσκρούει, πέραν της αριθμητικής αδυναμίας λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου, και σε πλήρες πολιτικό και προγραμματικό αδιέξοδο.
Η νεοϊδρυθείσα ΕΛΑΣ του πρώην πρωθυπουργού των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει δηλώσει ότι δεν συζητά τη συνεργασία με άλλα κόμματα, κανόνα που τήρησε με ευλαβική συνέπεια απορρίπτοντας κάθε σχετική συζήτηση ακόμα και με τον ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο οδήγησε στη διάλυση. Πώς θα συνεργαστεί τώρα με το ΠΑΣΟΚ; Μήπως στη βάση ατομικών προσχωρήσεων; Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής αγωνίστηκε για να απαλλάξει τη χώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ, πληρώνοντας βαρύ μνημονιακό τίμημα στη διάρκεια της κρίσης. Πώς θα δεχθεί να γίνει τώρα το σκαλοπάτι για την επάνοδο του Τσίπρα στη διακυβέρνηση της χώρας;
Η πολιτική αλλαγή που χρειάζεται η χώρα πρέπει να οδηγήσει την Ελλάδα στο δρόμο της ανάπτυξης μέσω της υλοποίησης ριζικών θεσμικών, οικονομικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων τις οποίες δεν αποτόλμησε η ΝΔ. Η επιστροφή στις εφιαλτικές αυταπάτες του πρόσφατου παρελθόντος δεν θα συνιστούν αλλαγή αλλά πισωγύρισμα με νέες απρόβλεπτες περιπέτειες. Ούτε και πρέπει να συνεχιστεί η «χορηγία» του κεντρώου χώρου στη Δεξιά λόγω του ότι το ΠΑΣΟΚ έχει στρέψει την προσοχή του στο διαμοιρασμό των ιματίων της αλήστου μνήμης «πρώτη φορά Αριστερά». Η αμφίπλευρη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ και η επιλογή της αυτόνομης πορείας προς την κάλπη με στόχο μια ισχυρή δημοκρατική παράταξη, είναι μονόδρομος.
Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 19/09/2026
Πηγή: www.tanea.gr