Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πιάσει πάτο μετά την ήττα του την αποχώρηση του Τσίπρα από την ηγεσία του και την ανάδειξη του Κασσελάκη, το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να λειτουργήσει και να δράσει δημιουργικά και θετικά καλύπτοντας το κενό, ώστε να ανέβει στο 17-20%.

Αντιθέτως δεν εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευνοϊκή συγκυρία του καταποντισμού του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς μάλιστα να πετύχει τίποτα.

Ο Δούκας το βραχυκύκλωσε με τις αριστερές θέσεις του, τις οποίες μάλιστα πέρασε και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και τις έκανε αποδεκτές από όλα τα ηγετικά στελέχη, περιλαμβανόμενου και του Ανδρουλάκη. Κατά συνέπεια με την εμφάνιση του original αριστερού Τσίπρα, λατρεμένου από τη μεγάλη μερίδα των Ελλήνων αριστερών, οι ψηφοφόροι του χώρου στράφηκαν προς αυτόν.

Είπαμε πως οι ψηφοφόροι προτιμούν το γνήσιο, original προϊόν, όση αριστερίλα κι αν πουλήσει το επίσημο ΠΑΣΟΚ...

Ο Δούκας λειτούργησε σαν ο εκπρόσωπος της αριστεράς μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Προωθεί μαζί με άλλα μεγαλοστελέχη (Κατρίνης, Μαν.Χριστοδουλάκης, Γερουλάνος, Πρωτόπαπας, Λαλιώτης κ.α.) την πολιτική και εκλογική συνεργασία με την αριστερά.

Εάν τυχόν η συμμαχία αυτή γίνει πραγματικότητα, υπό την ηγεσία βέβαια του δυνατότερου, του Τσίπρα, ο Δούκας έχοντας μάλλον κυριαρχήσει στο επόμενο, μετεκλογικό αντιπροσωπευτικό σώμα του ΠΑΣΟΚ, θα πλασαριστεί ως υπαρχηγός της συμμαχίας, με αρχηγό όπως είπαμε τον Τσίπρα.

Ποιος ξέρει τι όνειρα μπορεί να τρέφει για το μέλλον (του); Το ζήτημα όμως είναι τι όνειρα και σχέδια τρέφει το υποτιθέμενο σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ...