Έφυγε από την ζωή, σε ηλικία 90 ετών, ένας από τους σημαντικότερους, σύγχρονους Έλληνες σκηνοθέτες, ο Νίκος Κούνδουρος. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας.

Ο Νίκος Κούνδουρος γεννήθηκε στην Αθήνα,

Ήταν γιος του δικηγόρου και πολιτικού Ιωσήφ Κούνδουρου.   Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από την οποία και αποφοίτησε το 1948. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ενταχθεί στις τάξεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και μετά τον πόλεμο εξορίστηκε στη Μακρονήσο, λόγω των αριστερών φρονημάτων του.   Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σκηνοθέτης με τη Μαγική Πόλη (1954), όπου συνδύασε τις επιρροές του από το νεορεαλισμό με την εικαστική του ματιά.

Με το σύνθετο και πρωτοποριακό έργο Ο Δράκος (1956), ο Νίκος Κούνδουρος καθιερώνεται. Και ακολούθησαν οι ταινίες «Οι παράνομοι» (1958), «Το ποτάμι» (1959), «Μικρές Αφροδίτες» (1963), «Το πρόσωπο της Μέδουσας» (1967), «Τα τραγούδια της φωτιάς» (1974), «1922» (1978),  Μπορντέλο (1984), «Μπάυρον: Μπαλλάντα για ένα δαίμονα» (1992), «Οι φωτογράφοι» (1998), «Το Πλοίο» (2011).

Έχει κάνει και τα τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ «Ιφιγένεια εν Ταύροις» (1991), «Αντιγόνη» (1994) και «Ελληνιστί Κύπρος».

Η ταινία «Ο Δράκος» έχει χαρακτηριστεί η καλύτερη ελληνική ταινία στη δεκαετία του 1950-1960, ενώ η γαλλική και αγγλική τηλεόραση έχουν προβάλει κατ’ επανάληψη ταινίες του.

Επίσης, κόπιες των ταινιών του βρίσκονται στο Ευρωπαϊκό Μουσείο Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ταινιοθήκη καθώς και στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.