Είναι γνωστό ότι στην πολιτική οι κανόνες της απλής αριθμητικής πολύ συχνά δεν ισχύουν. Για παράδειγμα, ένα κι ένα δεν κάνουν υποχρεωτικά δύο. Σε περίπτωση δηλαδή συνεργασίας δύο «όμορων» κομμάτων δεν θα έχουμε ένα ποσοστό που να προκύπτει ως άθροισμα των επιμέρους ποσοστών τους. Το πιθανότερο είναι να συγκεντρώσουν ένα μικρότερο συνολικό ποσοστό, αφού θα υπάρχουν και στις δυο πλευρές ψηφοφόροι που θα διαφωνούν, για τους δικούς τους λόγους, με την συνεργασία κι αυτό θα καταγραφεί στην κάλπη.
Σπανιότερα, μπορεί να δημιουργηθεί μια δυναμική που θα «φουσκώσει» το συνολικό ποσοστό, κάτι που ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι δεν αντέχει σε βάθος χρόνου. Καλό είναι λοιπόν να έχουν αυτό στο νου τους (και να θυμούνται την πρόσφατη πολιτική ιστορία που προσφέρει αρκετά παραδείγματα) όσοι ονειρεύονται «προοδευτικές συνεργασίες» και μηχανιστικά αθροίζουν πχ. τα ποσοστά της ΕΛΑΣ και του ΠΑΣΟΚ – που και πάλι, με βάση τις δημοσκοπήσεις, δεν φτάνουν το ποσοστό της ΝΔ, αν και αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποια αριθμητικά όρια που διαμορφώνουν συγκεκριμένα πολιτικά δεδομένα. Μένοντας στον χώρο της Κεντροαριστεράς, δεν είναι μόνο ο ανταγωνισμός ΠΑΣΟΚ – ΕΛΑΣ για την δεύτερη θέση που έχει την αυτονόητη σημασία του. Αλλά και το ποσοστό που θα καταγράψει το κάθε κόμμα.
Οι δημοσκοπήσεις μετά την ΔΕΘ δείχνουν ότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα βρίσκεται στην «περιοχή» του 16%, προσπαθώντας να φτάσει το ποσοστό της συντριβής του 2023, μετά το οποίο υποχρεώθηκε να «παραμερίσει»- άσχετο, αλλά σημαντικό, αφού έλεγε και μια έστω άρρητη αλήθεια, αποφεύγοντας τότε την λέξη «παραίτηση».
Ο σοβαρός Τομεάρχης Αυτοδιοίκησης της ΕΛΑΣ, Γιώργος Ιωακειμίδης πάντως, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό στρατηγικό στόχο του κόμματος στις προσεχείς εκλογές, «να γράψουμε δυο», δηλαδή να πετύχει πάνω από το 20% , θύμισε άθελά του ίσως, ότι στις πρώτες εκλογές του 2023 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πετύχει ακριβώς αυτό το ποσοστό: 20,07%! Μετά από αυτό το καταστροφικό ποσοστό ευλόγως στην Κουμουνδούρου σήκωσαν τα χέρια ψηλά και μοιραία στις επαναληπτικές εκλογές το ποσοστό τους υποχώρησε άλλες δύο μονάδες και κάτι.
Φυσιολογικά λοιπόν αυτό το 20% είναι το ποσοστό με το οποίο θα αναμετρηθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Σε κάθε περίπτωση δε, εφ’ όσον το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να τον προσπεράσει και το κόμμα του μείνει τρίτο, το πολιτικό του μέλλον θα είναι από την πρόωρη συνταξιοδότηση έως την αναζήτηση ενός νέου «rebranding» ή καλύτερα μιας νέας πολιτικής start up…
Από την άλλη πλευρά, στο ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι τόσο απλά όσο και μπερδεμένα. Από την ώρα που έχασαν την «ευκαιρία» του 2024 («και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες», για να θυμηθούμε τον μακαρίτη Κώστα Σημίτη), ο στόχος είναι διπλός.
Και να μην χάσουν την δεύτερη θέση και να ανεβάσουν το ποσοστό τους από το 12%- Καλά, το «πρώτοι έστω με μια ψήφο» ούτε ως ανέκδοτο δεν ακούγεται πλέον.
Ανέφικτος στόχος; Όχι οπωσδήποτε, αν και οι οιωνοί δεν είναι με την Χαριλάου Τρικούπη. Το τι θα συμβεί, αν η βελόνα δεν ξεκολλήσει και το κόμμα παραμείνει στην τρίτη θέση, εκεί που ήταν τόσο στις εθνικές κάλπες του 2023, όσο και στις ευρωεκλογές, αφορά την εσωκομματική «κουζίνα», τάσεις, ρεύματα και πρόσωπα που θα συγκρουστούν και θα προσπαθήσουν να κυριαρχήσουν . Μια κατάσταση καθόλου εύκολα προβλέψιμη, που πάντως θα οδηγήσει σε ευρύτερες αναδιατάξεις στο πολιτικό σκηνικό.
Πηγή: portnet.gr