Κάθε μαρξιστής/λενινιστής φιλόσοφος, οικονομολόγος και πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του αισθάνεται υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί συνέχεια το «απλώς»!
Απλώς επειδή για τους μαρξιστές/λενινιστές τα πράματα είναι απλά!
Οι μαρξιστές/λενινιστές λένε απλώς ότι όλοι μας πρέπει (και αργά η γρήγορα θα) υποταχθούμε στην ατσάλινη θέληση της τάξης της εργατικής να «κατασκευάσει» έναν νέο κόσμο γενναίο, δυνατό, υγιή, δίκαιο, ελεύθερο και…. συνειδητοποιημένο και να μην ακούμε τους φασίστες γιατί είναι εχθροί της Ιστορίας!
Οι φασίστες λένε απλώς ότι το συλλογικό υποκείμενο που θα «κατασκευάσει» αυτόν τον κόσμο είναι άλλο, είναι η δυνατή και καθαρή Άρια φυλή και να μην ακούμε τους κομμουνιστές γιατί είναι εχθροί της Ιστορίας!
Ωστόσο και οι δύο μορφές ολοκληρωτισμού είχαν κοινό στόχο τους την «κατασκευή» τον «νέου τύπου ανθρώπου», με τις απόπειρες κατασκευής του να έχουν κοστίσει μέχρι σήμερα στην ανθρωπότητα ποταμούς αίματος, φρικαλέες γενοκτονίες και ανυπολόγιστες οικονομικές, ηθικές και πολιτισμικές ερημώσεις.
Σε πείσμα του κομμουνισμού και του φασισμού η ανθρωπότητα έχει θεμελιώσει σε ένα τεράστιο μέρος της τον φιλελευθερισμό, την αυθεντικότερη νεωτερική αντίθεση στον ολοκληρωτισμό κάθε είδους, όπου προσβλέπουν με ελπίδα όλοι οι λαοί που συνεχίζουν να ζουν κάτω από ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπως στην Κίνα, στην Ρωσία, στην Βενεζουέλα, στην Κούβα, στην Τουρκία, στο Ιράν και σε πολλά άλλα κράτη με συστήματα πολιτικής ή θρησκευτικής θεοκρατίας.
Στη χώρα μας αν απλώς επιχειρήσεις να συγκρίνεις φιλοσοφικά και ιστορικά κομμουνισμό και φασισμό, θα βρεθείς, απλώς, κατηγορούμενος για έσχατη προδοσία, στο δικαστήριο ιδεών που έχει στήσει η κομμουνιστική αριστερά στις «δικαστικές αίθουσες» των πανεπιστημίων, των συνδικαλιστικών σωματείων και των τηλεοπτικών πολιτικών πάνελ, από τότε που οι «προοδευτικές δυνάμεις» άρχισαν απλώς να μεγαλώνουν το κράτος με σοβιετική ταχύτητα και να το χρεώνουν, απλώς για να μοιράζουν αριστερή ευημερία με λεφτά των «τοκογλύφων τραπεζιτών»!
Στο παιχνίδι αυτό η κομμουνισμένη, κρατικοδίαιτη και άνευ ενσήμων και εργασιακών εμπειριών αριστερά έβαζε απλώς την αντιπολιτευτική σφραγίδα της στα συχωροχάρτια που μοίραζε σε όσους «αστούς πολιτικούς» μετανοούσαν πλειοδοτώντας σε αυξήσεις, επιδόματα, ΑΤΑ, συντάξεις και κάθε είδους παροχή «στον λαό» στην κατεύθυνση (sic) της σοσιαλιστικής ισότητας.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο γι αυτήν την ισότητα, ήταν, από την εποχή του Λένιν, η μεσαία τάξη (οι κουλάκοι) γι αυτό και απλώς έδωσε εντολή στο προλεταριάτο να τους εξολοθρεύσει και να πάρει τη γη τους, που μετά τη γενοκτονία τους (γενοκτονία ταξική που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τη φρίκη της φυλετικής γενοκτονίας στο Άουσβιτς), απλώς την πήρε από αυτούς ο ίδιος, για λογαριασμό του κομμουνιστικού κόμματος που απλώς είχε στα χέρια του όλη την εξουσία.
Όταν μετά από πολλά χρόνια στην Ελλάδα, ένα κόμμα της μαρξιστικής/λενινιστικής αριστεράς ανέλαβε απλώς να κυβερνήσει τη χώρα, μπορεί ο σοσιαλισμός να είχε βραχεί με τόσο αίμα που να μην ήτανε πια αφίσα της μόδας, αλλά και πάλι η μεσαία τάξη ήταν απλώς το εμπόδιο, αφού είναι το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που δημιουργείται μόνο κάτω από συνθήκες που επιτρέπουν την αντανάκλαση των ατομικών ανθρώπινων επιδιώξεων στην οικονομία στην πολιτική και σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, δηλαδή σε συνθήκες ατομικής ιδιοκτησίας, ελεύθερων, οικειοθελών συναλλαγών, ανοικτών αγορών και θεσμικής προστασίας των ανθρωπίνων και των ατομικών δικαιωμάτων.
Χωρίς αυτές τις συνθήκες δεν υπάρχει μεσαία τάξη και χωρίς μεσαία τάξη δεν μπορούν να υπάρξουν αυτές οι συνθήκες, δηλαδή η Ελευθερία όπως την ορίζουμε και την επιδιώκουμε στον Δυτικό κόσμο.
Η μεσαία τάξη είναι εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας στις Δυτικές κοινωνίες που:
- H πολυεπίπεδη ανομοιογένειά του και η τεράστια εσωτερική του κινητικότητα συνιστά αξεπέραστο εμπόδιο στις προσπάθειες ιδεολογικής καθυπόταξής του.
- Tο τεράστιο μέγεθός του είναι αξεπέραστο εμπόδιο στις διαρκείς προσπάθειες των μαρξιστών/λενινιστών να κρατικοποιήσουν το μέλλον του.
- Η συμβολή του στην πρωτοκαθεδρία της ιδιωτικής οικονομίας είναι αξεπέραστο εμπόδιο στην προσπάθεια του μαρξιστικού/λενινιστικού ολοκληρωτισμού να αναγάγει το Κράτος σε μοναδικό ιδιοκτήτη και οργανωτή της παραγωγής και της αναδιανομής.
- Για τους παραπάνω τρείς λόγους, είναι ο πραγματικός εγγυητής της Ατομικής Ελευθερίας, του θεσμικού εποικοδομήματος της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και το αμορτισέρ που απορροφώντας τις κοινωνικές εντάσεις διατηρεί την κοινωνική συνοχή και ειρήνη.
Πιστή στις αξίες και τις ιδεολογικές της αρχές η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε από την αρχή απλώς να πλήξει οικονομικά, ιδεολογικά και αριθμητικά όλη τη μεσαία τάξη.
- Οικονομικά, με την εξοντωτική φορολογία, με την απαξίωση κινητής και ακίνητης περιουσίας και με την δραματική μείωση των επιχειρηματικών ευκαιριών.
- Ιδεολογικά, με τις απαξιωτικές κραυγές περί «συμβιβασμένων με το σύστημα νοικοκυραίων», περί «μενουμευρώπηδων που πρέπει να πληρώσουν τους εξωευρώπηδες», περί «συμπόρευσης με τις αντιδραστικές ελίτ» και άλλες τέτοιες κομμουνισμένες γελοιότητες.
- Αριθμητικά, με την διαρκή φτωχοποίηση και την εξάρτησή της από το κράτος μέσω μιας επιδοματικής πολιτικής που ανακυκλώνοντας τη φτώχεια δημιουργεί όλο και μεγαλύτερη φτώχεια στη μεσαία τάξη και ταυτόχρονα, ένα υφεσιακό σπιράλ, ικανό να οδηγήσει σε αλλοίωση ή και ανατροπή της Δημοκρατίας στην οποία έτσι κι αλλιώς δεν πιστεύουν οι μαρξιστές/λενινιστές του ΣΥΡΙΖΑ.
Για όλα τα παραπάνω κυβέρνηση κομμουνιστών σε δημοκρατική δυτική χώρα συνιστά τραγέλαφο και για τη χώρα και γι αυτή την κυβέρνηση και αυτό ακριβώς διαπιστώσαμε στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι σε στιγμές επαναστατικού οίστρου όλοι οι ξεσκολισμένοι μαρξιστές/λενινιστές του ΣΥΡΙΖΑ Βαρουφάκης, Δραγασάκης, Τσακαλώτος, Κοτζιάς και άλλοι είπαν ξεκάθαρα ότι είχαν σχέδιο να πλήξουν τα μεσαία στρώματα υπέρ του…λαού(!) ή …των πολλών(!) και επί τέσσερα χρόνια απλώς νομοθέτησαν συνειδητά προς αυτήν την κατεύθυνση χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, σε ύψος που ποτέ κι από κανέναν δεν ζητήθηκε.
Αποτέλεσμα:
Έχουν πληγεί καίρια όλοι οι πραγματικοί άνθρωποι και-ως συνήθως- ευτυχούν οι μαρξιστικές/λενινιστικές ιδεολογικές κατασκευές του «λαού» και των «πολλών»!
Και επίσης ας μην ξεχνάμε ότι σαν προχθές 18 Ιουνίου του 2015 ένα έξαλλο κατακάθι της ακροαριστερής συμμορίας Τσίπρα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, επέστρεψε την έκθεση της ΤτΕ στον Γ. Στουρνάρα ως απαράδεκτη(!) επειδή προειδοποιούσε για τα σχέδια της συμμορίας να μετατρέψει την ελεγχόμενη κρατική χρεοκοπία σε ανεξέλεγκτη, προκαλώντας την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ, στόχο που ποτέ δεν έκρυψαν οι μαρξιστές/λενινιστές της χώρας μας.
Ακολούθησαν τα capital controls και η τεράστια τετραετής καταστροφή επιχειρήσεων, περιουσιών, εισοδημάτων και φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης και η πρωτοφανής για δυτική δημοκρατική χώρα ταυτόχρονη επίθεση του ακροαριστερού και ακροδεξιού παρακράτους στην ελεύθερη πληροφόρηση, στους θεσμούς και στη Δικαιοσύνη.
Και σήμερα;
Σήμερα, στο παραπέντε των εκλογών, επιχειρούν να παραστήσουν τους σωτήρες της χώρας, ενώ έχουν καταλάβει ότι το εκλογικό σώμα στις 7 Ιουλίου κατεβαίνει αποφασισμένο να τους μπαζώσει στο βόθρο των ψεμάτων και των δημαγωγικών υποσχέσεων.
Εκεί απ’ όπου τους ξέθαψε η διεθνής κρίση χρέους.