Το να μιλά ο πρωθυπουργός μιας χώρας και η αίθουσα της ΓΣ των ΗΕ να αδειάζει, δείχνει ότι, 1ον, ο πρωθυπουργός αυτός που είδε και άλλες φορές την ίδια αίθουσα άδεια, παραμένει ο ίδιος. 2ον, Η κοινή γνώμη στην χώρα του έχει την ευκαιρία να ρυθμίσει το σκηνικό στις 27/10. 3ον, Είναι χρήσιμο κάθε λαός να βλέπει την μεγάλη εικόνα, πού στέκεται η χώρα του στον χάρτη της περιοχής και ευρύτερα.
• Ποιος ήταν πιο ωφέλιμος για την χώρα του; Ο Γ. Ράμπιν ή ο Β. Νετανιάχου; Ο πρώτος, με την εμπειρία της προηγούμενης στρατιωτικής του διαδρομής, αργότερα ως πρωθυπουργός της χώρας του, έστρεψε την πυξίδα από το πολεμικό πεδίο στο Όσλο - Συμφωνία Ειρήνευσης στην περιοχή, συν Αραφάτ, συν Πέρεζ, συν Κλίντον. Ο μεγαλύτερος πολέμιος του Όσλο μέσα στο Ισραήλ ήταν ο Νετανιάχου και μέσα στους Παλαιστινίους, η Χαμάς. Στη συνέχεια ο Νετανιάχου επέβαλε την γραμμή της καμμίας ειρήνευσης με την Παλαιστινιακή Αρχή.
• Μπορεί ένας ηγέτης να μην επιτύχει το μέγιστο, μπορεί όμως να επιτύχει το καλύτερο, υπό τις περιστάσεις. Ποιος ήταν πιο ωφέλιμος για την χώρα του; Ο Γ. Βασιλείου ή ο Ν. Αναστασιάδης; Ο πρώτος, διέθετε αξιοπιστία, έτρεξε, έπεισε, δεν επέλυσε το κυπριακό, αλλά άφησε ως «κληρονομιά» το μακράν καλύτερο σχέδιο λύσης του κυπριακού-Πακέτο Ιδεών-Χάρτης Γκάλι, 1992. Είναι το ίδιο σχέδιο που η μικροπολιτική συμπόρευση Γ. Κληρίδη με Σ. Κυπριανού, το έβαλε στο ράφι για να συζητούν (Κληρίδης-Ντενκτάς) «για το αεροδρόμιο Λευκωσίας ως ΜΟΕ» για να καταλήξουν σε μηδενικό αποτέλεσμα μετά από δύο έτη! Ο Ν. Αναστασιάδης έχοντας μια βαριά ατζέντα με τα χρυσά διαβατήρια και επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ζήλο σε πολιτογραφήσεις σε εξ Ασίας «συμπατριώτες», επέλεξε να πετάξει τις συγκλίσεις της επίλυσης που κατέγραψαν τα ΗΕ στο Κραν Μοντάνα, για να γίνει ένας ατζέντης του πιο κυνικού τυχοδιωκτισμού. Σήμερα βλέπουμε τα νέα αποτελέσματα της πολιτικής του, καθως επέβαλε διάδοχο που ενστερνίζεται τη διγλωσσία ως το «αντίδοτο» της ευθύνης ενός προέδρου απέναντι στον τόπο του
• Το ντόμινο των αλλαγών επηρεάζει όλο το παιχνίδι στην Μ. Ανατολή. Η νέα ηγεσία των Εργατικών στην ΜΒ, ( Άντι Μπέρναμ), έδωσε περισσότερες δυνατότητες σε άλλες χώρες (Γαλλία, Καναδάς, Νορβηγία, δυνάμεις στο Κογκρέσο των ΗΠΑ κ.ά) για να μιλούν ακόμα πιο δυνατά για τη λύση στην Μέση Ανατολή, βασισμένη στα ψηφίσματα των ΗΕ. Η στήριξη στη λύση από δύο κράτη (Ισραηλινό, Παλαιστινιακό), δίπλα δίπλα σε συνθήκες ασφαλείας, έχει ανέβει, και, υπό τις σημερινές συνθήκες, είναι κάτι αξιοσημείωτο. Αυτό είναι απολύτως αναγκαίο για να επιτρέψει (με τη σειρά του) και στους εσωτερικούς συσχετισμούς στο Ισραήλ να πάρουν τα πάνω τους.
• Μην προσέχετε τις αναχρονιστικές πεποιθήσεις Νετανιάχου: τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του λαού του Ισραήλ βρίσκονται στην ειρήνευση με την Παλαιστινιακή Αρχή, με διεθνή εποπτεία και παροχή εγγυήσεων ασφαλείας για όλους.
• Μην προσέχετε το σύστημα που άφησε κληρονομιά πίσω του ο Αναστασιάδης. Τα θεμελιώδη συμφέροντα της Κύπρου βρίσκονται στην μετάβασή της από τον κόσμο της αστάθειας στον κόσμο της σταθερότητας. Τα θεμέλια της μετάβασης βρίσκονται καταγεγραμμένα στις συγκλίσεις των ΗΕ από το 2017
• Μην προσέχετε τους παλιάτσους της επικαιρότητας, ότι χρειάζεται η Κύπρος για να αλλάξει σελίδα το διαθέτει η ΕΕ. Φτάνει, βέβαια, να πούμε ότι «δική μας είναι η ευθύνη να διεκδικήσουμε μια θέση στον κόσμο της ειρήνης, της συνεργασίας και της προόδου»