Στις 29 Δεκεμβρίου του 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ ανέτρεψε την κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μη ψηφίζοντας τον Σταύρο Δήμα (που ήταν μοναδικός υποψήφιος με πρόταση της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή και του ΠΑΣΟΚ) για Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Στις 25 Ιανουαρίου ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές και ο Τσίπρας επέλεξε αμέσως ως μοναδικό συγκυβερνήτη του τον Καμένο.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2015 ορκίστηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επαγγελλόμενη το οριστικό της διαζύγιο με «το παλιό πολιτικό σύστημα»! Επρόκειτο για το αυθεντικότερο σουρεαλιστικό πολιτικό γεγονός του 2015, αν εξαιρέσουμε την τεράστιας ιστορικής σημασίας κοινή εκλογική κάθοδο του ΚΚΕ (Μ-Λ) και του (Μ-Λ) ΚΚΕ σε κείνες τις εκλογές, υπό το βάρος της απαίτησης των λαϊκών στρωμάτων για ενότητα των δυνάμεων που εκφράζουν τα αυθεντικά τα συμφέροντα της εργατικής της τάξης.
Στις 18 Φεβρουαρίου 2015 το παραπάνω εικονιζόμενο δίδυμο του «καινούργιου πολιτικού συστήματος» σε συνεννόηση με την «παλιά» Νέα Δημοκρατία του «καινούργιου» Καραμανλή, πρότειναν και ψήφισαν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο, έναν από τους πυλώνες του δημοσιονομικού ξεχειλώματος του μεταπολιτευτικού Κράτους, έναν αληθινό playmaker του πρωταθλήματος διορισμών εντός και εκτός ΑΣΕΠ (με προτίμηση είναι η αλήθεια στους εκτός).
Ήταν η πρώτη πράξη υπεράσπισης ό,τι πιο παλιού υπήρξε στην μεταπολίτευση, ενδεικτική του πόσο «καινούργοι» ήταν οι καινούργοι.
Απουσίασε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος (προς τιμήν του) είχε δηλώσει ότι δεν θα προσέλθει, επειδή δεν ήθελε να καταψηφίσει τον Προκόπη Παυλόπουλο, προφανώς επειδή διαφωνούσε με την έμμεση στήριξη του (τυπικά και μόνον παρά φύσιν) δίδυμου από την ΝΔ.
Καραμανλής και Παυλόπουλος δεν του το συγχώρησαν ποτέ, καθώς στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και στο πρόσωπο του Τσίπρα είδαν έναν μελλοντικό δικομματικό εταίρο έτοιμο να υπερασπισθεί ότι πιο παλιό εκπροσωπούν οι ίδιοι, με μοναδική αλλαγή το χρώμα στα σημαιάκια της μιας από τις δύο αντίπαλες φυλές που από πράσινα είχαν σχεδόν όλα γίνει ήδη κόκκινα, με το ΚΚΕ έτοιμο να προσφύγει στην «αστική δικαιοσύνη» διεκδικώντας το copyright του χρώματος
Ας πάμε όμως λίγο πιο πίσω στο χρόνο:
Στις 5 Ιουλίου του 2013, όταν πια «ο ναζί Σόιμπλε» και «οι ευρωπαίοι τοκογλύφοι» μας είχαν αρπάξει την Ακρόπολη, η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ δημοσίευσε στοιχεία για 865.000 προσλήψεις στο Δημόσιο που κατά την αγαπημένη μέθοδο στην ελληνική δημοσιογραφία άφηναν να εννοηθεί ότι ήταν γαλάζιοι διορισμοί που δεν χρειάζονταν, πράγμα που ήταν προφανώς ανακριβές. συνιστά δημοσιογραφικό αίσχος. https://www.tanea.gr/2013/07/05/politics/865-000-galazies-proslipseis-me-ti-boyla-paylopoyloy
ΤΑ ΝΕΑ έγραφαν ανακρίβειες (δεν θάτανε δα κι η πρώτη φορά) αλλά το ζήτημα ήταν πόσοι πραγματικά ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι που διορίσθηκαν από το 2004 ως το 2009 επί υπουργίας Προκόπη Παυλόπουλου και πόσοι ήταν εν τέλει το 2009 οι υπηρετούντες Δημόσιοι υπάλληλοι. Ήταν πάντως ενδιαφέρον το στοιχείο εκείνου του ρεπορτάζ, πως την πενταετία Καραμανλή/Παυλόπουλου προσλαμβάνονταν κατά μέσο όρο ετησίως περίπου 98.400 συμβασιούχοι, αριθμός υπερδιπλάσιος των 45.600 απασχολουμένων ως συμβασιούχων την περίοδο δημοσίευσης του άρθρου που τη χώρα κυβερνούσαν οι «εγκάθετοι της μαντάμ Μέρκελ».
Στις 19 Σεπτεμβρίου, λοιπόν, του 2013 ο τότε «γερμανοτσολιάς» Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης, γνωστός (σήμερα) ακροδεξιός και συνεπώς εκπρόσωπος «αυτονώνε που έριξαν τη χώρα στα βράχια» έδωσε τα στοιχεία στην δημοσιότητα. www.iefimerida.gr/
Βάσει αυτών των στοιχείων λοιπόν το γενικό σύνολο των προσλήψεων ανήλθε, την περίοδο Καραμανλή/Παυλόπουλου (2004- 2009), σε 115.708 υπαλλήλους, ενώ το σύνολο των υπηρετούντων όλων των κατηγοριών ήταν περίπου 680.000.
Ας γυρίσουμε πάλι στο παρόν.
Ανεξάρτητα από όσα τραγικά έχουν συμβεί επί «καινούργιου πολιτικού συστήματος» που έχουν κοστίσει περίπου ένα ΑΕΠ στους Έλληνες πολίτες, μπαίνουμε στην πιο επικίνδυνη περίοδο διακυβέρνησης της χώρας απ’ αυτούς.
Ετοιμάζονται να τα δώσουν όλα στις κρατικές και κρατικιστικές φυλές που εξακολουθούν να σιτίζονται απομυζώντας τόσο μεγάλο ποσοστό του παραγόμενου πλούτου, που ο επιχειρηματίας είναι η μόνη πραγματικά ηρωϊκή μορφή σ’ αυτή τη χώρα.
Στη χώρα που κομμουνισμένες ασήμαντες μειοψηφίες έχουν ενοχοποιήσει το κέρδος, στη χώρα όπου κρατικοί φορείς σχετιζόμενοι με την επιχειρηματικότητα αποφεύγουν ακόμα και τη χρήση της λέξης, αντικαθιστώντας την σε δημόσια έγγραφα και δημόσιες δηλώσεις με την πολιτικά ορθή «ατομική πρωτοβουλία», στη χώρα όπου αμέτρητοι κηφήνες του κρατικού τηλεοπτικού τοπίου ανήγειραν τον «ανδριάντα των ηρωϊκών νεκρών της ΕΡΤ»!
Η ΠΑΣΟΚική φάμπρικα διορισμών έχει πια γνωρίσει διακομματική καταξίωση με τα δίδυμα Καραμανλή-Παυλόπουλου και Τσίπρα-Καμένου. https://gnathologio.gr/?p=142592
Αλλά τώρα έρχονται εκλογές. Το παιχνίδι χοντραίνει και είναι έτοιμοι να επιχειρήσουν το αδιανόητο:
Πανικόβλητοι και αδίστακτοι, μπροστά στον κίνδυνο νέας ανακεφαλαίωσης των τραπεζών, σχεδιάζουν να δημιουργήσουν δημόσιο φορέα που, εν ονόματι της αποφυγής του κινδύνου περικοπής των καταθέσεων και της εξυγίανσης των τραπεζικών ισολογισμών, θα αγοράσει τα κόκκινα δάνεια από τα χρήματα του ματωμένου πλεονάσματος που κατέστρεψε επιχειρήσεις, περιουσίες και προσπάθειες πολλών δεκαετιών.
Ο πουθενάς Τζανακόπουλος και ο «υπόγειος τραπεζίτης» Δραγασάκης μίλησαν, λόγω της νέας άτακτης αποχώρησης θεσμικών επενδυτών, για κερδοσκοπικά παιχνίδια ο πρώτος και για πολιτικά παιχνίδια ο δεύτερος εναντίον των τραπεζών.
Με αυτές τις δηλώσεις προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια, ότι οι νέες δυσκολίες και κίνδυνοι για τις τράπεζες έχουν προκύψει ως αποτέλεσμα της δικής τους πολιτικής και όχι κάποιων λανθασμένων επιλογών των τραπεζικών διοικήσεων.
Στο βάθος της πραξικοπηματικής τους σκέψης είναι η χαριστική προεκλογική διαχείριση όσων αγορασμένων από τον νέο δημόσιο φορέα κόκκινων δανείων ανήκουν στις κρατικές και κρατικιστικές φυλές που τους στηρίζουν, βλέποντας στο πρόσωπο «του καινούργιου πολιτικού συστήματος» Τσίπρα-Καμένου τον καλύτερο, τον πιο αδίστακτο υποστηρικτή των προνομίων τους, προνομίων που αν και όσο περικόπηκαν προς όφελος όλης της κοινωνίας, οφείλεται αποκλειστικά σε όσες από τις μνημονιακές υποχρεώσεις εφαρμόσθηκαν.
Με όσα άλλα τραγικά συμβαίνουν παράλληλα στον χώρο της Δικαιοσύνης, είναι φανερό ότι ελπίζουν πως με τη στήριξη του νέου σχεδίου τους από το δικαστικό παρακράτος που έχουν δημιουργήσει, θα αποφύγουν την ματαίωσή του λόγω πιθανής αντισυνταγματικότητας.
Αλλά ανεξάρτητα αν τα σχέδια τους προχωρήσουν, η επόμενη κυβέρνηση ούτε πρέπει ούτε μπορεί πια να συγκαλύψει τις εγκληματικές ευθύνες όσων υπερασπίζονται, συντηρούν και αναπαράγουν τον κρατικό ελληνικό δεινόσαυρο που μας τραβάει όλους στον πάτο.
Γιατί όλα δείχνουν ότι στο κοντινό μέλλον θα παραμείνουν στο δυτικό μπλοκ της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς μόνο όσοι λαοί μπορέσουν να αναδημιουργήσουν οι ίδιοι, σε συνθήκες ανταγωνισμού, τις προϋποθέσεις της ευημερίας τους.
Βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο επικράτησης της τερατωδώς απατηλής ιδέας ότι οι χθεσινοί προνομιούχοι θα μπορέσουν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους σε μία κατεστραμμένη οικονομία, μίας διεθνώς αναξιόπιστης χώρας.
Αν δεν ανακοπεί άμεσα αυτός ο κατήφορος, οι μόνοι κρατιστές που σύντομα θα μείνουν όρθιοι θα είναι από τη μία αυτοί που στο όνομα του «Νέου» θα έχουν καταφέρει να εγκαθιδρύσουν το καθεστώς που από την αρχή σχεδίαζαν και από την άλλη αδίστακτοι και ζάμπλουτοι μιντιάρχες/εργολάβοι, ντηλάροντας μεταξύ τους.
Όποια κι αν είναι η νέα κυβέρνηση θα παραλάβει μία κόλαση στην οποία έριξε τη χώρα ένας λαός που το 1/3 του πιστεύει ότι μας ψεκάζουν.
Καληνύχτα και καλή τύχη.