Λίγες ώρες μας χωρίζουν από την θεσμοθετημένη έκφραση των κυρίαρχων λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις γενικές της κατευθύνσεις για την επόμενη πενταετία.
Περισσότερο ευδιάκριτα και διαφανή τα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα πιο περίπλοκα.
Μοντέλα παραγωγής ανθεκτικά στον νέο εξαιρετικά ανταγωνιστικό κόσμο, εργασιακές σχέσεις που η πραγματικότητα του ψηφιακού κόσμου επιβάλλει, νέες γεωστρατηγικές αναταράξεις που ζητούν νέα σημεία ισορροπίας, νέες μορφές επικοινωνίας και πληροφόρησης
Φαίνεται ότι η ταχύτητα των τεκτονικών αλλαγών είναι πολύ μεγαλύτερη από την ταχύτητα κατανόησής τους με αποτέλεσμα τη φοβική καταφυγή σε θεωρίες συνομωσίας και την επιστροφή σε μορφές ταυτοτικής ασφάλειας.
Σ’ αυτό το έδαφος εκδηλώνονται η άνοδος του ριζοσπαστισμού και η σύγκλιση Ακροαριστερών και Ακροδεξιών εκφραστών του. Αυτό έδειξε στη χώρα μας η τετραετής στενή συνεργασία και συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Αυτό έδειξαν τα συγχαρητήρια της Λεπέν στον Τσίπρα. Αυτό έδειχνε η αγαστή συνεργασία νεοσταλινικών και νεοναζί στην πλατεία των «αγανακτισμένων» ενώ κάποιοι προειδοποιούσαμε από τότε για τους κινδύνους από την άνοδο του Αντιευρωπαϊσμού. Αυτό δείχνει η κοινή ρητορική τους ενάντια στο «σύστημα» και ενάντια στις «ελίτ».
Ας μη γελιόμαστε. Το «σύστημα» στο οποίο αναφέρονται είναι η Δημοκρατία, ενώ οι «ελίτ» είναι όσα δημόσια πρόσωπα τολμούν να διαφωνήσουν μαζί τους.
Καθημερινά ο Τσίπρας αναπαράγει ανοικτά τον αντισυστημικό του αντιευρωπαϊσμό με εκφράσεις περί γερακιών του ΔΝΤ και ευρωπαίων τεχνοκρατών που μέχρι τώρα μας είχαν του χεριού τους, ηπιότερες βέβαια (για ευνόητους λόγους) από τις προηγούμενες κραυγές περί γερμανοτσολιάδων και 4ου Ράιχ, ικανές όμως να δείξουν ότι Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν την πιο επικίνδυνη έκφραση του Αντιευρωπαϊσμού στην χώρα μας.
Το μέλλον της Ελλάδας είναι δεμένο με τον Δυτικό κόσμο και η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο οικονομικός, πολιτικός και πνευματικός χώρος όπου το συνοικοδομούμε με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.
Ούτε μία ψήφος λοιπόν σε αριστερούς και δεξιούς αντιευρωπαϊστές.
Ούτε μία χαλαρή ψήφος σε γκρουπούσκουλα που περιφέρουν ανά τετραετία τις ιδεοληψίες, τον τυχοδιωκτισμό και τις άμετρες φιλοδοξίες εύκαμπτων εξουσιομανών «παρτενέρ» στις πλατείες, στα κανάλια και στα εκλογικά μπαλκόνια.
Ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε Ευρωπαϊστές και Αντιευρωπαϊστές δεν μπορούν να υπάρξουν.
Δεν είμαστε ίδιοι με τον Τσίπρα και τον Κουτσούμπα, με τον Καμένο και τον Μιχαλολιάκο. Αυτοί είναι ίδιοι μεταξύ τους και αυτό φαίνεται στον Αντιευρωπαϊσμό τους, ήπιο ή έξαλλο, καλυμμένο ή απροκάλυπτο από το 2010 μέχρι σήμερα.
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΑΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΔΙΑΛΥΤΙΚΟ ΑΝΤΙΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟ.
Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να δώσουν οι κάλπες όλης της Ευρώπης τη Δευτέρα το πρωΐ.
Δεν είναι εύκολο.