Διεκδικούμε την ηγεσία του νέου κόμματος γιατί θέλουμε να κάνουμε περισσότερα. Γιατί ξέρουμε και μπορούμε να κάνουμε περισσότερα», δήλωσε ο Σταύρος Θεοδωράκης σε μεγάλη ανοιχτή ομιλία στο Περιστύλιο του Ζαππείου.
«Η δημιουργία του νέου προοδευτικού κόμματος είναι ευκαιρία να ακολουθήσουμε ένα δρόμο ριζικά αντίθετο. Ένα δρόμο που φαντάζει ανηφορικός αλλά δεν είναι, απλώς δεν έχει σχέση με την κατηφόρα που ζούμε», ανέφερε και παρουσίασε την πρότασή του .
Τους δύο μήνες που ταξιδεύω πάνω – κάτω στην Ελλάδα συνάντησα αυτούς που δημιουργούν, τρέχουν, καινοτομούν, χαίρονται, αγωνιούν, σχεδιάζουν, κερδίζουν, απολαμβάνουν, διεκδικούν, μοιράζουν και μοιράζονται. Είναι κατά κανόνα άνθρωποι που ποτέ δεν τους χαρίστηκε τίποτα. Η δασκάλα στις Σέρρες, ο οινοποιός στη Νάουσα, ο αγρότης στη Βέροια, ο γιατρός στη Λαμία, ο βιβλιοπώλης στην Πάτρα, ο ταξιτζής στον Πύργο, ο μουσικός στην Καλαμάτα, ο κρεοπώλης στη Σαμοθράκη, ο πιλότος στην Καβάλα, η ερευνήτρια στη Θεσσαλονίκη, το γκαρσόνι στο Περιστέρι, ο φοιτητής στα Χανιά, ο ηθοποιός στον Πειραιά., ο εστιάτορας στη Λάρισα, η ακτιβίστρια στη Χαλκίδα, ο κομμωτής στο Χαλάνδρι, ο ντελιβεράς στους Αμπελόκηπους.
Μιλώ για συγκεκριμένους ανθρώπους που γνώρισα με αφορμή αυτή την νέα περιπέτεια. Ίσως και να ξεχνάω κάποιους, σίγουρα ξεχνάω πολλούς, αλλά όλοι είναι καταγεγραμμένοι στο μυαλό μου ως οι άνθρωποι που ποτέ δεν τους χαρίστηκε τίποτα.
Το επαναλαμβάνω γιατί θέλω να γίνει κατανοητό από όλους μας. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους η ζωή δεν είναι άσπρο – μαύρο. Χωράει και φιλοδοξία και δικαιοσύνη, και ισότητα και αριστεία, και σύγκρουση και δημιουργία, και ατομική επιτυχία και συλλογική δράση. Το νέο προοδευτικό κόμμα αυτούς τους ανθρώπους έχει ανάγκη. Και αυτοί έχουν ανάγκη ένα νέο κόμμα!
Προφανώς κάποιοι από αυτούς είναι κεντροαριστεροί, σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι, κεντρώοι, οικολόγοι. Κάποιοι άλλοι αδυνατούν να προσδιορίσουν τον εαυτό τους με έναν μόνο χαρακτηρισμό. Και κάποιοι άλλοι δίνουν προτεραιότητα μόνο στις λύσεις και τα αποτελέσματα και όχι στις ταμπέλες.
Όλοι αυτοί δεν χρειάζονται ένα κλειστό κόμμα, σκληροπυρηνικό και περιχαρακωμένο, αλλά ένα ζωντανό οργανισμό. Ένα κόμμα που θα δρα παράλληλα με την κοινωνία.
Γι’αυτό επέμεινα στην ηλεκτρονική εξ αποστάσεως ψηφοφορία, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει νέο κόμμα χωρίς 30αρηδες – 40αρηδες. Και η χώρα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την επιστροφή ενός μέρους έστω της δύναμης που χάσαμε. 500.000 μας έχουν εγκαταλείψει -να το έχουμε στο μυαλό μας μόνιμα αυτό.
Γι’αυτό δεσμεύτηκα ότι ως αρχηγός θα βάλω στην ζωή του νέου κόμματος την ηλεκτρονική διαβούλευση για όλα τα σημαντικά που απασχολούν τη χώρα και τη Βουλή. Να ξέρουν οι Βουλευτές τι λένε οι άνθρωποι μας σε όλη τη χώρα. Να βρούμε μαζί το νέο όνομα και τα νέα σύμβολα.
Σκέφτεται κανείς ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το ’74 θα μπορούσε να βολευθεί με τα εικονίσματα της Ένωσης Κέντρου; Άλλαξε εποχή, αλλάζοντάς τα όλα. Νέα ηγετική ομάδα, ανανέωση στις λίστες των βουλευτών. Αλίμονο αν κάνουμε όλη αυτή την προσπάθεια για να καταλήξουμε στην επιβεβαίωση των κομματικών και βουλευτικών επετηρίδων. Όλοι πρέπει να αντιλαμβάνονται τα όριά τους. και να παραμερίζουν όταν αλλάζουν οι εποχές.
Και όσοι θέλουν να ηγούνται πρέπει να παίρνουν τα ρίσκα τους, για να πάρουν και οι πολίτες τα δικά τους. Και γι’αυτό ξαφνιάστηκα -όλοι μάλλον ξαφνιαστήκαμε- όταν κάποιοι από τους υποψηφίους είπαν ότι ακόμη κι αν κερδίσουν θα κρατήσουν παράλληλα και τις θέσεις που ήδη κατέχουν! Όταν καλείς τον κόσμο της παράταξης να βγει ξανά μπροστά, να τολμήσει, δεν μπορείς να κρατάς καβάντζες για τον εαυτό σου.
Εγώ το ‘14 δεν πήγα στην Ευρωβουλή. Έμεινα εδώ, ρίσκαρα σε ένα αδιαμόρφωτο τοπίο. Γιατί οι πολιτικοί πρέπει να δίνουμε το παράδειγμα της αυταπάρνησης και της ανιδιοτέλειας! Λεβεντιά και φιλότιμο έχει ανάγκη ο τόπος και η παράταξη.
Τις τελευταίες μέρες, τα τρολ των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιτίθενται συνεχώς στην υποψηφιότητα μου. Μάλλον είναι αυτή που τους ενοχλεί περισσότερο. Προφανώς αντιλαμβάνονται ότι αν κερδίσουμε, που θα κερδίσουμε, θα απειλήσουμε την εξουσία τους. Σωστά το σκέφτονται. Έτσι θα γίνει. Δεν θα συμβιβασθούμε με το κράτος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
«Η πρόταση μας είναι λιτή και σύντομη: να καταργηθούν όλες οι πολιτικές γραμματείες. Τα υπουργεία να διοικούνται από τους γενικούς τους διευθυντές και όχι από κομματικά στελέχη και κολλητούς, που ορίζει ο εκάστοτε υπουργός. Να απελευθερώσουμε το δημόσιο από την κομματική μπότα. Να αξιολογήσουμε, να επιβραβεύσουμε και αυτό πρέπει να το εγγυηθεί το ΑΣΕΠ -δημιούργημα παρεμπιπτόντως του Πεπονή που το έκανε και δεν ξαναβγήκε βουλευτής.
Οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής, οι νοσοκόμοι στον Ευαγγελισμό, οι καθηγητές της άγονης γραμμής, τους αστυφύλακες που περιπολούν στις γειτονιές μας πρέπει να επιβραβεύονται».
«Δεν κάνουμε όλη αυτή την προσπάθεια , ανέφερε , για να προκύψει ένα Κίνημα που θα μπαίνει τσόντα είτε αριστερά, είτε δεξιά.
Θέλουμε το τρίτο στέρεο πόδι σε ένα ασταθές πολιτικό περιβάλλον, ένα πόδι που θα μπορεί σύντομα να γίνει και το κύριο στήριγμα της χώρας.
Δεν έχουμε άλλο χρόνο, λοιπόν, πρέπει να συγκρουστούμε με το σάπιο καθεστώς της αναξιοκρατίας. Να δημιουργήσουμε πλειοψηφικές συμμαχίες για γρήγορες και μεγάλες αλλαγές» ανέφερε και κάλεσε τον κόσμο να ψηφίσει την Κυριακή διότι με τη ψήφο αυτή διαμορφώνεται η λύση για τις εθνικές εκλογές.