Δεν είμαι νομικός, συνταξιούχος καφετζής είμαι.
Που ζώ στην Ελλάδα και όχι στην Κίνα, στο Ιράν, στη Ρωσία, στη Βενεζουέλα, στην Κούβα ή στην Τουρκία.
Συνεπώς έχω την ελευθερία να πω δημόσια την άποψή μου για την υπόθεση Κορκονέα, χωρίς να κινδυνεύω να συλληφθώ από κάποια θεολογική η ιδεολογική αστυνομία σκέψης όπως θα μου συνέβαινε στα παραπάνω καθεστώτα.
Πιστεύω λοιπόν ότι η Δικαιοσύνη, στην περίπτωση Κορκονέα, εξάντλησε την αυστηρότητα που προβλέπει ο Νόμος, αποφασίζοντας την ποινή του με βάση την κοινή λογική, όπως δηλαδή αρμόζει να σκέπτεται και να αποφασίζει η Δικαιοσύνη στις δυτικές Δημοκρατίες.
Όπως η φυλάκιση, έτσι και η αποφυλάκιση Κορκονέα ήρθε ως αποτέλεσμα του Νόμου που ισχύει σήμερα, ανεξάρτητα από το ποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία τον δημιούργησε και τον έθεσε σε ισχύ.
Αν ο Νόμος είναι κακός, μπορεί η νομοθετική εξουσία να τον αλλάξει.
Αλλά όσο ισχύει, ισχύει για όλους το ίδιο.
Όταν λοιπόν το κάθε Μαρξογενές γκρουπούσκουλο (συμπεριλαμβανομένης φυσικά της συμμορίας ΣΥΡΙΖΑ) διαμαρτύρεται για την αποφυλάκιση Κορκονέα και κάνει γαργάρα τις μαζικές αποφυλακίσεις ειδεχθών και επικίνδυνων εγκληματιών, όπως τρομοκρατών, επαγγεματιών δολοφόνων και αρχηγών αδίστακτων συμμοριών ληστών, εκβιαστών, απαγωγέων, απλά επιβεβαιώνει τον ιδεολογικό ολοκληρωτισμό της μαρξιστικής Αριστεράς.
Η κοσμοθεωρία της δεν βλέπει τον Νόμο ως αποτέλεσμα της ευρύτατης δυνατής συμφωνίας των μελών της κοινωνίας, ως αίτιο και ταυτόχρονα αποτέλεσμα της Αυτονομίας της, αλλά ως πεδίο ταξικού πολέμου που, ως τέτοιος, αναγκαστικά θα έχει νικητές και ηττημένους.
Και κάθε φορά που η μαρξιστική Αριστερά «νίκησε» σε αυτόν τον πόλεμο μεταχειρίστηκε τον Νόμο όχι απλά ως Καυδιανό Δίκρανο, εξευτελισμού, αυτοεξευτελισμού και βασανιστικής ηθικής ταπείνωσης όσων ονομάτιζε ως «εχθρούς του λαού», αλλά και ως εργαλείο φυσικής εξόντωσής τους, ως μέσον που υποχρέωνε ολόκληρο τον λαό να ζει υπό καθεστώς καθημερινής ανασφάλειας και τρομώδους ψυχικής αποργάνωσης.
Γι αυτό κάθε γενιά, οφείλει στην επόμενη να εμποδίσει τις ιδέες της μαρξιστικής Αριστεράς να επικρατήσουν, με όλα τα όπλα που μας δίνει η Δημοκρατία.
Να αποκαλύπτουμε καθημερινά τον ολοκληρωτικό και εν τέλει τον αντιανθρώπινο χαρακτήρα τους, χωρίς ποτέ να μεταχειριστούμε τα δικά της ολοκληρωτικά, αιματόβρεκτα μέσα.
Η μαρξιστική Αριστερά στην Ελλάδα κατάφερε να επιβάλλει την ιδέα ότι αντικομμουνισμός σημαίνει να κυνηγάς κομμουνιστές όπως κάποτε κυνηγούσαν μάγισσες!
Οφείλουμε, με την πολιτική παρουσία μας να αποδεικνύουμε καθημερινά ότι κομμουνισμός και φασισμός είναι οι δύο όψεις του νομίσματος του σύγχρονου Ολοκληρωτισμού.
Αυτή είναι η άποψή μου για…. την υπόθεση Κορκονέα.
Πού διαφωνείτε;