Η Μόσχα ανακοίνωσε στις 30/9 ότι βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές «σχετικά με την πιθανή μεταστάθμευση των συστημάτων αεράμυνας S-400 της Τουρκίας σε τρίτη χώρα»
Οι παίκτες ομιλούν:
• Ο Σ. Λαβρόφ απάντησε σε ερώτημα αν θα μπορούσε να γίνει μεταφορά τους στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: «Η Ρωσία είναι ανοιχτή στο ενδεχόμενο να εγκρίνει τη μεταφορά των ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400 από την Τουρκία σε άλλη φιλική χώρα, υπό την προϋπόθεση η χώρα αυτή θα αναλάμβανε την ευθύνη για τη συντήρηση και την τεχνική υποστήριξη των συστημάτων και η ίδια η Ρωσία θα λάβει εγγυήσεις ότι τα συστήματα δεν θα μεταφερθούν εκ νέου» 26/9. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ν. Πεσκόφ, δήλωσε ότι «συνεχίζονται οι συζητήσεις για την πιθανή μεταφορά των συστημάτων S-400 σε άλλη χώρα».
• Σύντομο ιστορικό: «Η Τουρκία απέκτησε τα συστήματα S-400 το 2019, κίνηση που οδήγησε την Ουάσιγκτον να αποβάλει την Άγκυρα από το πρόγραμμα των F-35 και να επιβάλει κυρώσεις βάσει του νόμου CAATSA (Νόμος για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων). Οι ΗΠΑ έχουν δείξει προθυμία για την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 το 2026, με ενδεχόμενη μεταφορά των συστημάτων S-400 σε άλλη χώρα» (πηγή: δηλώσεις, ιστορικό, «Χουριέτ», 30/9)
• Ο Τ. Ερτογάν υποτίμησε την επιρροή του λόμπι της βιομηχανίας των όπλων στην αμερικάνικη διοίκηση. Ο Ν. Τραμπ αντιδρά τώρα: «Κανείς δεν μου υπαγορεύει τι πρέπει να πουλάμε και τι όχι. Η Τουρκία υπήρξε σπουδαίος σύμμαχος», 27/7. Ο Τομ Μπαράκ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία: «Το Κογκρέσο εξετάζει το ζήτημα, των S-400 και των F-35. Οι ρυθμίσεις του αμερικανικού νόμου CAATSA, απαιτούν χρόνο. Εμπιστευόμαστε εξαιρετικά την Τουρκία για κάθε είδους περιφερειακή συμμαχία»
• Το ρωσικό πυραυλικό σύστημα έχει την κυπριακή του αναλογία. Γνωστή: S300. Σε πολλούς κύπριους έμεινε η πικρή γεύση, πληρώσαμε, πήγαν Κρήτη κλπ. Η πικρή γεύση, κατά κανόνα, αφορούσε τα ποσά, ενώ η σοβαρή κριτική θα έπρεπε να αφορά το ερώτημα «για ποιο λόγο έγινε η παραγγελία». Η Λευκωσία δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει (πολιτικά) την αγορά τους. Μετά από αντιδράσεις από Τουρκία, Ισραήλ, ΜΒ, ΗΠΑ, και, υπό την σοβαρή εκτίμηση, να κτυπηθούν οι βάσεις των S300 στην νήσο, η επιλογή της Κρήτης ήταν μια (εκ των υστέρων) ενδεδειγμένη λύση. Γιατί η ενδεδειγμένη; Γιατί η καταστροφή των βάσεών τους στη νήσο, θα εσήμαινε εκτροχιασμό της πορείας για την ένταξη της νήσου στην ΕΕ, και αυτό το κρίσιμης σημασίας μήνυμα, μετέφερε ο Ζακ Σιράκ (εκ μέρους των ισχυρών κρατών- μελών της ΕΕ) σε Αθήνα και Λευκωσία. Ο Γ. Κρανιδιώτης με το σκεπτικό ότι «η ένταξη είναι το θέμα μας και όχι ένα οπλικό σύστημα», εισηγήθηκε (1998) την μεταφορά του συστήματος στην Κρήτη, με κύριο στόχο να μην ττουμπαριστεί η ενταξιακή πορεία, και, κατά συνέπεια, να μείνουν ανοικτές οι πόρτες για επίλυση του κυπριακού.
• Οι «μετακινήσεις» των S400 στα ΗΑΕ και των S300 στην Κρήτη, δείχνουν πως όταν σχεδιάζεις κάτι, χρειάζεται να λαμβάνεις υπόψιν το σύνολο των στοιχείων που το απαρτίζουν. Αλλιώς υπάρχει το ενδεχόμενο, είτε να κάνεις ζικ ζακ, είτε πίσω, είτε κωλοτούμπα. Σε κάθε περίπτωση, είναι καλόν όταν σηκώνεις το ένα πόδιν σου, να έχεις υπόψη σου ότι χρειάζεται και να το προσγειώσεις.