Όσο πλησιάζει η μέρα των εκλογών τόσο πιο καθαρά ξεδιπλώνονται οι στρατηγικές των κομμάτων που διεκδικούν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις της επόμενης μέρας. Τα επιτελεία τους μελετούν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων και τις επικοινωνιακές κινήσεις των αντιπάλων προκειμένου να χαράξουν την τακτική τους, αναπροσαρμόζοντας, έστω και άτυπα, τους διακηρυγμένους στόχους. Άλλωστε η μεγάλη, μέχρι στιγμής, απόσταση που χωρίζει όλα τα κόμματα από το πέρασμα του ύψους στο οποίο έχουν θέσει τον πήχυ αλλά και το ρευστό ακόμα πολιτικό σκηνικό, τα υποχρεώνει να αντιμετωπίσουν τις εκλογές αυτές ως την πρώτη Κυριακή μιας εκλογικής αναμέτρησης δύο τουλάχιστον γύρων.
Από την άποψη αυτή, η μεν Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να πετύχει στον «πρώτο γύρο» το υψηλότερο δυνατό ποσοστό, έχοντας το «τρία» μπροστά, το δε ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ στοχεύουν στη δεύτερη θέση που θα τους φέρει σε πλεονεκτική θέση εν όψει του «δεύτερου γύρου». Στους αναθεωρημένους αυτούς στόχους έχουν προσαρμοστεί και τα διλήμματα που θέτουν οι πολιτικοί αρχηγοί . Ο Πρωθυπουργός προβάλλει το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» προσωποποιώντας το χάος στα ονόματα των αντιπάλων του. Ο Νίκος Ανδρουλάκης αποκλείει τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ σε κυβερνητικό σχήμα αν δεν κερδίσει τις εκλογές ενώ ο Αλέξης Τσίπρας, με το δίλημμα «ή εμείς ή κανείς», ποντάρει στη γνωστή του διχαστική λογική.
Ωστόσο, το κρίσιμο διακύβευμα της κάλπης είναι η υλοποίηση των ριζικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες εξακολουθούν να παραμένουν σε εκκρεμότητα ιδιαίτερα σε θέματα εθνικής προτεραιότητας. Τέτοια θέματα είναι η εκθεμελίωση του πελατειακού κράτους το οποίο, όπως αποδείχτηκε και κατά τη διακυβέρνηση της ΝΔ, οδήγησε σε τραγωδίες και σκάνδαλα καθώς και η κατοχύρωση της ουσιαστικής αξιολόγησης και της αξιοκρατίας στο δημόσιο βίο. Άμεση προτεραιότητα έχει επίσης η διασφάλιση της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς με την πολύπλευρη ενίσχυση της ανεξάρτητης Επιτροπής Ανταγωνισμού και στόχο τον έλεγχο των καρτέλ και την προστασία του καταναλωτή.
Η παιδεία αποτελεί εδώ και χρόνια την «αχίλλειο πτέρνα» της κοινωνίας. Τα απογοητευτικά δείγματα της έλλειψης γνώσεων των μαθητών αλλά και η ραγδαία αύξηση των παραβατικών συμπεριφορών αποδεικνύουν την ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση όλων ανεξαιρέτως των βαθμίδων της εκπαίδευσης με βάση την εγχώρια και τη διεθνή εμπειρία. Η αναθεώρηση του άρθρου 16 θα λύσει συνταγματικά το θέμα των μη κρατικών πανεπιστημίων. Συνδεδεμένο με την παιδεία είναι και το κρίσιμο θέμα της αντιμετώπισης της ακροδεξιάς καταιγίδας που σαρώνει την Ευρώπη και όχι μόνο. Η λαϊκή αποδοκιμασία και η πολιτική απομόνωση των άκρων, ειδικά των νεοναζιστών δολοφόνων που σηκώνουν ξανά το κεφάλι, πρέπει να είναι αποφασιστική και καθολική.
Βασική προϋπόθεση για την προώθηση λύσεων σε ζητήματα εθνικής προτεραιότητας αλλά και σε όλα τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας είναι η αποκατάσταση του κύρους του πολιτικού συστήματος που επλήγη ανεπανόρθωτα τις τελευταίες δεκαετίες. Γελοίοι λαϊκιστές, ανούσιες αντιπαραθέσεις, ακραία κομματικά μορφώματα και οικονομικά σκάνδαλα οδήγησαν τους πολίτες στην απογοήτευση και την αποστασιοποίηση. Η προεκλογική περίοδος είναι μια ευκαιρία για το πολιτικό σύστημα να αναδείξει τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές των κομμάτων μένοντας μακριά από το τοξικό κλίμα, τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και τα εκβιαστικά διλήμματα.
Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ 03/10/2026
Πηγή: www.tanea.gr