1. Το πρόσφατο περιστατικό του ιδιωτικού ιατρείου προκάλεσε μια καταιγίδα διαμαρτυριών σχετικά με την αδειοδότηση και τον έλεγχο των ιατρείων. Το ερώτημα, καταλυτικό, είναι -σε μια χώρα αδυνάμων θεσμών-αν μπορεί η πολιτεία να εμπιστεύεται την θεσμική λειτουργία των επαγγελματικών ομάδων και στην περίπτωση των γιατρών την αυξημένη ευθύνη τους στην τήρηση κανόνων .Αναδύθηκε όμως και πάλι η αυτοαναφορικοτητα των μικρόκοσμων και η αμφίθυμη σταση απέναντι στην Πολιτεία ,που χρεώνεται τα πάντα κ μόνιμα εγκαλείται για τις ελλείψεις της ,και ταυτόχρονα με τους κανόνες και την γραφειοκρατία ταλαιπωρεί τους πολίτες
2. Το καλοκαίρι του 11 σε επίσκεψη γνωριμίας του νέου ΙΣΑ κ του προέδρου Πατούλη στον τότε υπουργό Υγείας Λοβέρδο είχα προτείνει σαν αρμόδιος γεν. γραμματέας την ενεργοποίηση της αδειοδότησής των ιατρείων από τους κατά τόπους συλλόγους με μεταφορά της λειτουργίας αυτής από την περιφέρεια .Αυτό είχε ήδη ψηφισθεί από το υπ. εργασίας (μαης 10) .Θεωρούσα και θεωρώ ακόμα σήμερα το μέτρο απόλυτα συμβατό με την ανάγκη να ωθηθούν οι θεσμικοί αυτοί χώροι, σε μια αυτονομία και αυτοπεποίθηση και να πάρουν σταδιακά την ευθύνη και το βάρος της εποπτείας και ρύθμισης στα του οίκου τους από το να εξαρτώνται συνεχώς από την πολιτεία .Η μέχρι τότε αδειοδότηση απ τις νομαρχίες ήταν προβληματική χωρίς να υπάρχει μια ενιαία και σαφής εικόνα της ανισοκατανομής γιατρών στις διάφορες περιφέρειες
3 .Είναι προφανές ότι το μέτρο που άρχισε να υλοποιείται μετα τριετία , θα όφειλε όπως μέχρι τότε, να υποστηριχθεί απ το Σευπ ,με συνέχιση στους ουσιαστικούς ελέγχους που έκανε από το 2003 που ιδρύθηκε , με ειδικούς και εκπαιδευμένους ελεγκτές υγείας υποστηρίζοντας την εγκυρότητα στη νομιμοποίηση αδειών των συλλόγων .Έλεγχοι που είχαν ήδη γίνει στην βιοιατρική τεχνολογία ,στη υπόθεση της Ζημενς, σε μια σειρά παραπτώματα όπως κακή ιατρική και παραποίηση επαγγέλματος , αλλα και στην προσπάθεια διακοπής καπνίσματος ,ήταν εξαιρετικά επιτυχείς .Θα μπορούσαν λοιπόν να είναι σημαντική αρωγή στην νέα προσπάθεια θεσμικού εκσυγχρονισμού του ιατρικού κόσμου.
Η κατάργηση του σευπ το 19 κ η μεταφορά του στην εθνική αρχή διαφάνειας(ΕΑΔ) -πρώτος νόμος κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είχε αναγκαστικά ένα χαρακτήρα αναστολής ελέγχων αλλα μάλλον μια κακή εκτιμηση για την δυνατότητα λειτουργίας της ανεξάρτητης αυτής Αρχής .Αυτό φάνηκε από τη μεγάλη δυσκολία ελέγχων και παρεμβάσεων αυστηρής τήρησης των κανόνων δεοντολογίας τα επόμενα χρόνια Αναμφίβολα όμως τίθεται ένα θέμα ολιγωρίας τόσο του επιβλέποντος υπ. Υγείας όσο και των ιατρικών συλλόγων που όφειλαν να αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρά το νέο ρόλο τους . Ακόμα και το Κεσυ, θεματοφύλακας των 38 ιατρικών ειδικοτήτων που εκφράζονται όλες σε αυτό ,απέφυγε να παρεμβεί σε πολλές περιπτώσεις υπερβολής νέων ανεξέλεγκτων πρακτικών .Αντίστοιχα ο ΕΟΠΥΥ όφειλε να είναι πολύ προσεκτικός στις συμβάσεις που έκανε όλα αυτά τα χρόνια
Είναι αλήθεια ότι πρόσφατα η τεράστια πίεση της σύγχρονης ιατρικής σε νέα» ειδικά» σκευάσματα και εξειδικευμένο βιοιατρικο εξοπλισμό αλλα και αμφιλεγόμενες νέες τεχνικές , συνέβαλλαν στην επέλαση της κερδοσκοπίας σε συνεχώς νέους κλάδους και δυνατότητες παρέμβασης ,στην υπηρεσία της Εικονολατρίας και της εκβιασμένης νεανικότητας . Δίπλα σε πολλές και σημαντικές σύγχρονες εξελίξεις σε νέου τύπου θεραπείες (ογκολογία) αλλα και ιδιαίτερα προωθημένη νέα τεχνολογία (ρομποτική ,ΑΙ ) αναδυθήκαν δεκάδες επισφαλείς πρακτικές που έκαναν τον κλάδο της αντιγηρανσης και ομορφιάς , καθημερινή καταναλωτική ενασχόληση. Ο απότομος πολλαπλασιασμός τέτοιων κέντρων life style ειδικά στην Αθήνα και ο καταιγισμός διαφημίσεων στο Διαδίκτυο έκαναν εξαιρετικά δύσκολη την έρευνα και τον έλεγχο τους
4 .Δυστυχώς έτσι για άλλη μια φορά επιστρέφουμε στην θεσμικά αδύναμη Ελλάδα -όπου αποκαλύπτεται με χαιρεκακία απο τα πρόθυμα μμε και διάφορους ειδικούς επι παντός - , η ανικανότητα αυτορρύθμισης ,η αδυναμία των διαφόρων οργανωμένων χώρων της κοινωνίας (σύλλογοι ,σωματεία κλπ) να απεμπλακουν απ την κρατική επιτήρηση, παγιδευμένοι ίσως από την κακώς εννοούμενη συντεχνιακή αλληλεγγύη , αδράνεια η ακόμα και εμπλοκή σε αμφιλεγόμενες πρακτικές με το αζημίωτο .
5 .Η τωρινή κρίση πρέπει να είναι ένα προσκλητήριο εγρήγορσης ,ωρίμανσης και υπέρβασης όλων αυτών των παθολογιών ριζικά και όχι με διαγκωνισμος σε μεταθέσεις ευθυνών .Κεντρικά προβλήματα της Υγείας του Έθνους είναι η μεγάλη πίεση για την υποκατάσταση από νέα πανάκριβα-όχι πάντα σημαντικά- φάρμακα που τα διαφημίζουν εκατοντάδες συνέδρια ,και η μεγάλη υπερβολή επένδυσης και κατάχρησης της βιοϊατρικής τεχνολογίας που καταλήγει σε ευρωπαϊκό πρωταθλητισμό. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος της υπερδιόγκωσης του ιδιωτικού τομέα υγείας που είναι διπλάσιος του μέσου ευρωπαϊκού και φυσικά των υψηλότατων δαπανών υγείας των νοικοκυριών. Σε αυτά δυστυχώς πέρα από την τεράστια ευθύνη του υπουργείο υγείας , η σιωπή και θεσμική ολιγωρία των γιατρών με τα συνδικαλιστικά όργανα και τις επιστημονικές εταιρίες είναι εκκωφαντική. Ας μην εκτονώνουμε λοιπόν στο ιατρείο της Καρνεαδου όλη την οργή της ολιγωρίας μας
Η χώρα εχει ανάγκη δυναμωσης των θεσμών στην κοινωνία πολιτών με θεσμικά ισχυρούς εκπροσώπους και δεν πρέπει οι ευθύνες για ανικανότητα , ιδιοτέλεια η αδιαφορία , να αναπέμπονται συνεχώς στην αδυναμία μιας υπερφορτωμένης Πολιτείας, που ατυχώς στην Υγεια, δεν μπορεί να διακρίνει και να αντιμετωπίσει τις κρίσιμες προτεραιότητες