Όσο πιο κακές αναμνήσεις αφήνει πίσω του ο χρόνος που φεύγει τόσο μεγαλώνουν οι προσδοκίες για τον καινούργιο χρόνο. Χωρίς να καλλιεργούμε μεγάλες αυταπάτες μπορούμε να ελπίζουμε ότι το 2026 μπορεί να γίνει μια αφετηρία ώστε τα πράγματα να πάνε καλύτερα στην Ελλάδα και στον κόσμο.

Αυτό που περιμένουμε για τη χώρα μας είναι να σταματήσει ο κατήφορος του πολιτικού συστήματος, να καταλαγιάσει το τοξικό κλίμα που δηλητηριάζει τους θεσμούς και απομακρύνει τους πολίτες από τη συμμετοχή τους στις δημοκρατικές διαδικασίες. Να ανακοπεί το κύμα του λαϊκισμού κάθε χρώματος που απειλεί την ομαλότητα και την πολιτική σταθερότητα.

Κι ακόμα, περιμένουμε να γίνουν κάποια αποφασιστικά μεταρρυθμιστικά βήματα που θα βάλουν φρένο στην ασυδοσία του πελατειακού κράτους που και φέτος έδειξε ότι ότι κυριαρχεί στην οικονομική και την κοινωνική ζωή προξενώντας τραγωδίες και σκάνδαλα.

Θέλουμε να δούμε επιτέλους το τέλος του παράλογου πολέμου στην Ουκρανία με μια ειρηνευτική συμφωνία που μα διασφαλίζει την αξιοπρέπεια αλλά και την ασφάλεια ενός λαού που αγωνίζεται σκληρά για την ελευθερία του. Και θέλουμε να δούμε να μπαίνει επιτέλους στα σκαριά η λύση των δύο κρατών στην Παλαιστίνη, μακριά από το μίσος που καλλιεργούν η Χαμάς και ο Νετανιάχου.

Δεν ξεχνάμε πόσο άλλαξε ο κόσμος προς το χειρότερο από την πρώτη μέρα αυτού του χρόνου που ο αλλοπρόσαλλος Τραμπ ξαναπάτησε το πόδι του στον Λευκό Οίκο. Συνειδητοποιούμε ταυτόχρονα ότι η συντριβή του στις ενδιάμεσες εκλογές του ‘26 θα είναι ένα πρώτο χαστούκι που θα προαναγγείλει και τη συντριβή του μετά από δύο χρόνια.

Δεν θα είναι μια χρονιά στρωμένη με ροδοπέταλα το 2026. Ούτε στο εσωτερικό ούτε στο εξωτερικό της χώρας. Ωστόσο μπορεί να αποδειχθεί μια κομβική χρονιά που θα βάλει τις βάσεις για μια καλύτερη πορεία στο μέλλον, για μια πιο ισχυρή - θεσμικά και οικονομικά - Ελλάδα και για ένα πιο ισορροπημένο και ειρηνικό παγκόσμιο σύστημα.