Εδώ που τα λέμε μια πρέσβης (εκ προσωπικοτήτων) όπως η κυρια Γκιλφόιλ, δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο πόστο από την Αθήνα. Ολιγαρχικά συμφέροντα και συμφεροντάκια, δουλειές μεγάλες και άλλες, μικρότερες μεν αποδοτικές δε, δήθεν και γκλαμουριά, επαρχιωτικός κοσμοπολιτισμός, μια κυβέρνηση που έβλεπε μα δεν μιλούσε (τι να πει και ποιος να την ακούσει) πλήθος τελευταίας εσοδείας κολλητών, χειροκροτητών, κοσμικών και λοιπών ειδικοτήτων, πολιτικών όλου του "φάσματος" που νόμιζαν ότι θα συνομιλούσαν, αν όχι με το υπερπέραν, έστω με τον Λευκό Οίκο, Αthens by night, Balkan by night και πάει λέγοντας...

Στην σατραπεία περιμένουμε πλέον τον επόμενο. Δίχως να είμαστε βέβαιοι, απλώς ελπιζοντας ότι το ρεζιλίκι που προηγήθηκε θα συνιστά προϋπόθεση σοφότερης επιλογής