Ο Σέρτζιο Ματαρέλα επανεξελέγη πρόεδρος της Δημοκρατίας από την Ιταλική Βουλή,κατά την όγδοη ψηφοφορία, με 759 ψήφους. Η επανεκλογή του προκάλεσε το παρατεταμένο χειροκρότημα των εκλογέων- βουλευτών. Ο Ματαρέλλα εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος της χώρας πριν από επτά χρόνια στις 31 Ιανουαρίου 2015. Τότε συγκέντρωσε 665 ψήφους.
Η επανεκλογή του Ματαρέλλα κατέστη δυνατή από τη συμφωνία που καθιέρωσαν όλοι οι ηγέτες των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού μετά από μια εβδομάδα αποτυχημένων υποψηφιοτήτων της κεντροδεξιάς Σημειώνεται ότι είχαν προηγηθεί επτά άκαρπες ψηφοφορίες.
Νωρίτερα σήμερα μετά την άκαρπη έβδομη ψηφοφορία στην ιταλική Βουλή, οι ηγέτες των κοινοβουλευτικών ομάδων της πλειοψηφίας π[ισκέφθηκαν τον απερχόμενο Σέρτζιο Ματαρέλλα και του ζήτησαν να δεχθεί μια δεύτερη θητεία. .«Τον παρακαλέσαμε, δεδομένης της κατάστασης, να μείνει για άλλη μια θητεία», δήλωσε ένας εκ των ηγετών των κομμάτων
Σε δηλώσεις τους αμέσως μετά τη συνάντηση είπαν πως ο Ματαρέλλα δέχθηκε να παραμείνει για μια δεύτερη θητεία, λέγοντας πως είχε άλλα σχέδια για το μέλλον του, αλλά λόγω της κατάστασης είπε ότι χρειάζεται ένα χέρι, και για τον λόγο αυτό είναι εκεί και είναι στη διάθεσή τους/
Ο Σέρτζιο Ματαρέλα, ορθότερα Σέρτζο Ματαρέλα γεννήθηκε στο Παλέρμο, στις 23 Ιουλίου 1941εξελέγη για πρώτη φορά Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας στις 31 Ιανουαρίου του 2015.
Μέλος οικογένειας πολιτικών της Ιταλίας, ο Σέρτζιο Ματαρέλα ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από το κόμμα της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Ο αδερφός του, που ήταν πρόεδρος της Σικελίας από το 1978 ως το θάνατό του, δολοφονήθηκε από τη Μαφία το 1980.
Το 1987 ανέλαβε θέση υπουργού στην Κυβέρνηση του Τζιοβάνι Γκορία, υπεύθυνος για τη διασύνδεση της Κυβέρνησης με το Κοινοβούλιο (per i Rapporti con il Parlamento). Από το 1989 έως το 1990 συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Τζούλιο Αντρεότι, κατέχοντας τη θέση του υπουργού Παιδείας. Έπειτα από το δημοψήφισμα του 1993 συνέταξε τον νέο εκλογικό νόμο, που ονομάστηκε Mattarellum.
Μετά τη διάσπαση της Χριστιανικής Δημοκρατίας, ο Ματαρέλα βρέθηκε στο Λαϊκό Ιταλικό Κόμμα. Συμμετείχε στην πολιτική συμμαχία της Ελιάς, ενώ στην κυβέρνηση του Μάσσιμο Ντ' Αλέμα ανέλαβε αρχικά καθήκοντα Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και στη συνέχεια υπηρέτησε στη θέση του υπουργού Άμυνας (1999-2001). Από το 2002 συμμετείχε στο κόμμα της Μαργαρίτας, ενώ το 2007 υπήρξε από τους συγγραφείς της ιδρυτικής διακήρυξης του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στις 5 Οκτωβρίου 2011 εξελέγη δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου από το κοινοβούλιο με 572 ψήφους και ορκίστηκε στις 11 Οκτωβρίου 2011.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίσα Κιατσέζε, η οποία απεβίωσε το 2012 και έχει 3 παιδιά.[6]