Συνένοχο ήταν πάντοτε

και το αριστερό μου χέρι

που έβλεπε τι έκανε το δεξί

κι άλλοτε σώπαινε

άλλοτε αλληθώριζε

κι άλλοτε συνεργούσε

Δημήτρης Πιστικός, Κανείς αθώος

Η δίκαιη, ακόμα και σκληρή,κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης της ΝΔ,είναι δεδομένη και πρέπει να είναι συνεχής

Το ίδιο ισχύει  και για την ελπίδα[σχέδιο;] απομάκρυνσής της από την εξουσία στις εκλογές του 2027

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνον αυτό

Φοβάμαι ότι τα αντιπολιτευόμενα κόμματα,όπως και κάποιοι Βρούτοι,έχουν απο-δεχτεί το δόγμα ‘’Μαθαίνουμε από τον εχθρό μας’’[fas est  et ab hoste doceri],στην χειρότερη εκδοχή του,δηλαδή στην υιοθέτηση των ίδιων μεθόδων,αλλά με αντεστραμμένο πρόσημο

Μόνον έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε ορισμένα παράξενα φαινόμενα που προέκυψαν εσχάτως,σε όλο σχεδόν το φάσμα της πολιτικής ζωής

1. πρώην πραξικοπηματίες του μπουζουξίδικου παρουσιάζονται σαν τη σωτήρια[αριστερή;] λύση για την προάσπιση της Δημοκρατίας στη χώρα

2. πρώην κολλητοί του ‘γενάρχη και των απο-γόνων του’συσπειρώνονται πέριξ άλλου κομματικού σχηματισμού για να μας σώσουν από τους εχθρούς[εσωτερικούς κι εξωτερικούς]της Πατρίδας

3. πρώην πολιτευόμενοι σε χριστιανικά[sic]κόμματα συμβουλεύονται [στα αραμα’ι’κά;] ερημίτες κι αστρολόγους για να ξαναφέρουν τη Δικαιοσύνη στην Ελλάδα

4.πρώην[και νυν]ακροδεξιοί καλούν σε πανστρατιά τους ‘νέους με τα μαύρα’ και σε συναγερμό κάποιους επίορκους καραβανάδες για να γίνει γενική εκκαθάριση Αίματος[με την εκδίωξη των μεταναστών]

5. πρώην συγ-καμμένοι,γνωστοί και ως ΨΕΚ,απειλούν πως θ’αλλάξουν τον ρουν της πολιτικής ιστορίας με δευτερογενή εκλογική τους παρέμβαση[επέμβαση;]

Μ’αυτά και μ’αυτά διατρέχουμε άπαντες τον κίνδυνο να καταστούμε όμηροι[και κακόμοιροι;] των διαφόρων ‘πρώην’,οι οποίοι δεν επιθυμούν τίποτ’άλλο από το να γίνουν ‘νυν’

Ως πότε όμως θα επικαλούμαστε την αφέλεια και την αμέλεια και δεν θα επι-δείξουμε μεταμέλεια για τα επαναλαμβανόμενα λάθη μας;

Αυτό πρέπει να είναι το δικό μας ΟΧΙ σήμερα

ΥΓ. Εκείνοι από τους ‘πρώην’ που επικαλούνται την εμπειρία τους,οφείλουν να γνωρίζουν ότι ‘’πείρα είναι το όνομα που δίνουμε στα λάθη μας’,τα οποία όσο δεν ομολογούνται δημόσια παραμένουν διαρκώς επικίνδυνα για υποτροπή

ΥΓ2. Όσο για εκείνους που γραπώνονται από εξελίξεις σε άλλες χώρες,καλό θα ήταν να διορθώσουν το δικό τους ‘παράδειγμα’ και να πάψουν να φαντασιώνονται ‘επ-αναστάσεις’ καναπέ ή καφενείου