Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα δήλωσε πως ενημερώθηκε από την Κριστίν Λαγκάρντ, πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ότι προτίθεται να παραιτηθεί από τη θέση της στις 7 Φεβρουαρίου 2027.
Η διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επιλογή του επόμενου προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έχει ξεκινήσει, μετά την ενημέρωση από την Κριστίν Λαγκάρντ του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα.
Η επιλογή δεν γίνεται από την ίδια την ΕΚΤ. Σύμφωνα με το άρθρο 283 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο πρόεδρος ορίζεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με ενισχυμένη ειδική πλειοψηφία, κατόπιν σύστασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφού προηγουμένως ζητήσει τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ.
Η επίσημη διαδικασία αρχίζει με την υποβολή υποψηφίων από τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης. Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, στο πλαίσιο του Eurogroup, συζητούν τα ονόματα και επιδιώκουν να συμφωνήσουν σε έναν υποψήφιο. Στη συνέχεια, το Συμβούλιο της ΕΕ διατυπώνει σύσταση προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Πριν από τον τελικό διορισμό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ γνωμοδοτούν, έπειτα από διαβούλευση. Η τελική απόφαση λαμβάνεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, σε σύνθεση των κρατών της ευρωζώνης.
Με 21 χώρες στην ευρωζώνη, η απαιτούμενη ενισχυμένη ειδική πλειοψηφία προϋποθέτει τη στήριξη τουλάχιστον 16 κρατών, τα οποία εκπροσωπούν τουλάχιστον το 65% του πληθυσμού της ευρωζώνης. Ο υποψήφιος πρέπει να είναι υπήκοος κράτους-μέλους της ευρωζώνης και να διαθέτει αναγνωρισμένο κύρος και επαγγελματική εμπειρία σε νομισματικά ή τραπεζικά θέματα. Η θητεία είναι οκταετής και μη ανανεώσιμη.
Το χρονοδιάγραμμα αφήνει στους Ευρωπαίους ηγέτες αρκετούς μήνες για να ολοκληρώσουν τη διαδικασία πριν από την αποχώρηση της Λαγκάρντ. Η ΕΚΤ επιβεβαίωσε ότι ο διάδοχός της θα επιλεγεί βάσει της διαδικασίας του άρθρου 283, χωρίς να έχει ανακοινωθεί επίσημα κάποιος υποψήφιος.
Η επιλογή θα καθορίσει την ηγεσία της κεντρικής τράπεζας της ευρωζώνης σε μια πολιτικά και οικονομικά ευαίσθητη συγκυρία. Ο πρόεδρος προεδρεύει στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ, το οποίο καθορίζει τη νομισματική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Σύμφωνα με το Reuters, πιθανοί επικρατέστεροι υποψήφιοι θεωρούνται ο πρώην διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ολλανδίας Κλαας Κνοτ και ο πρώην διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ισπανίας Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος, αν και η επίσημη διαδικασία δεν έχει ακόμη αναδείξει υποψήφιο.
Η διαδοχή αναμένεται επίσης να συνδεθεί με ευρύτερες διαπραγματεύσεις για κορυφαίες ευρωπαϊκές θέσεις και την εκπροσώπηση των κρατών στο εξαμελές Εκτελεστικό Συμβούλιο της ΕΚΤ. Ο νέος πρόεδρος θα αναλάβει στις 7 Φεβρουαρίου 2027, με πλήρη οκταετή θητεία.
ΕΚΤ: Διατήρησε αμετάβλητα τα επιτόκια – Σταθερός ο πληθωρισμός παρά την ενεργειακή διαταραχή
Αμετάβλητα αποφάσισε να διατηρήσει τα βασικά της επιτόκια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), καθώς ο πληθωρισμός παραμένει σταθερός, παρά τις πιέσεις που προκαλεί η ενεργειακή κρίση.
Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της η ΕΚΤ, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε να διατηρήσει αμετάβλητα τα τρία βασικά επιτόκια της ΕΚΤ. Οι τιμές της ενέργειας συνέχισαν να αυξάνονται, θέτοντας ανοδικούς κινδύνους για τις προοπτικές του πληθωρισμού και καθοδικούς κινδύνους για τις προοπτικές της ανάπτυξης. Ενώ οι επιδράσεις της ενεργειακής διαταραχής συνεχίζουν να εκδηλώνονται σε όλο τους το φάσμα, ο υποκείμενος πληθωρισμός έχει παραμείνει μέχρι τώρα σε γενικές γραμμές σταθερός και οι μισθοί δεν δείχνουν ουσιώδη αντίδραση σε αυτήν τη φάση. Η αυξημένη ένταση και διάρκεια της ενεργειακής διαταραχής, καθώς και οι επιπτώσεις των έμμεσων και δευτερογενών επιδράσεων, είναι πιθανόν να ωθήσουν προς τα πάνω τον πληθωρισμό και να επιβραδύνουν την ανάπτυξη. Οι συνθήκες χρηματοδότησης έχουν γίνει πιο περιοριστικές μετά από την τελευταία συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, εξέλιξη που είναι πιθανόν να επηρεάσει αρνητικά τον πληθωρισμό και την ανάπτυξη. Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει δεσμευτεί να καθορίζει τη νομισματική πολιτική με σκοπό να διασφαλίζει ότι ο πληθωρισμός σταθεροποιείται στον στόχο του 2% μεσοπρόθεσμα.