Όπως γνωρίζουμε, όσοι θέλουν να γνωρίζουν βεβαίως, η θεωρία συνωμοσίας περί ξυλολίου ήταν δημιούργημα ενός ακροδεξιού κακοποιού, ο οποίος, εκτός από «θεομπαίχτης» πολιτικός, έχει την ικανότητα και το θράσος, όντας ο ίδιος φαλακρός, να βρίσκει θύματα για να πουλάει «φάρμακο» για τη φαλάκρα!

Ίσως και γι’ αυτό, η θεωρία συνωμοσίας περί ξυλολίων που επινόησε, έγινε κινητήριος μοχλός της κοινωνίας, μόνον όταν την υιοθέτησαν, κάπως καθυστερημένα μάλιστα, η αυτόχθων Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ.

Οπότε, ως άθροισμα της «σοφίας» του ψεκασμένου πρωτοφασισμού, της σταλινογενούς αριστεράς και του παλαιοπασοκικού τυχοδιωκτισμού, προέκυψε ένα «εθνικό συμπέρασμα»:

Ότι στα Τέμπη γίνεται «συγκάλυψη»!

Με μία φοβερή «θεμελίωση» της κατηγορίας περί «συγκάλυψης» εκ μέρους της Αριστεράς όταν, με όρους λογικής, τέθηκε το ερώτημα «τι συγκαλύπεται»: (Η ακροδεξιά δεν ασχολείται με αποδείξεις και εξηγήσεις. Αρκείται στη δεισιδαιμονία).

-Το τι συγκαλύπτεται, το ξέρουν αυτοί που συγκαλύπτουν….

(Το έχω λάβει ως απάντηση από φίλο μου που ισχυρίζεται ότι είναι ορθολογικός, όταν του έθεσα το θέμα ότι ο Ανδρουλάκης υπέβαλε πρόταση μομφής με βάση μία θεωρία συνωμοσίας).

Και αυτό επειδή ντρέπονται να ομολογήσουν ότι όσα λένε, στηρίζονται στο ακόλουθο παρανοϊκό παραλήρημα:

Ότι ναι μεν η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε ξυλόλια (25 τόνους μάλιστα) αλλά έγινε θαύμα και η ίδια δεν έπαθε απολύτως τίποτε!

Και ότι αντίθετα, πάλι με θαύμα, τα ξυλόλια «εξερράγησαν» στην επιβατική, που όμως δεν μετέφερε ξυλόλια!!

Μάλιστα, το θαύμα είχε και συνέχεια: Τα ξυλόλια που μετάφερε η εμπορική αμαξοστοιχία αλλά έκαψαν την επιβατική, ενώ με την έκρηξη έπρεπε να εκτιναχθούν περιμετρικά σε όλη την περιφέρεια, επέλεξαν να πάνε μόνον σε ένα σημείο της μίας πλευράς της γραμμής και ειδικά εκεί που τοποθετήθηκαν οι γερανοί για την απόσυρση των βαγονιών και όχι στην υπόλοιπη περιοχή!!!

Και πάνω σ’ αυτήν την παρανοϊκή επινόηση, κατασκευάστηκε η επόμενη θεωρία συνωμοσίας περί «μπαζώματος», για την «συγκάλυψη» των ξυλολίων.

Για να γίνει όμως δεκτή αυτή η εθνική παράνοια μία προϋπόθεση απαιτούσε: την πλήρη κατάργηση κριτηρίου της ορθολογικότητας.

Και η τραγωδία είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ενώ, τουλάχιστον φαινομενικά, δεν στερούνται της κοινής λογικής, εν τούτοις, ακόμη και σήμερα, δέχονται ότι συντρέχουν όλα τα παραπάνω.

Τα οποία όμως στηρίζονται αποκλειστικά στον ανορθολογισμό της μαγικής σκέψης και της δεισιδαιμονίας.

Και η εξήγηση του φαινομένου είναι περισσότερο από απλή:

Η μία πτυχή είναι αυτό που ρητά έλεγε ο Λεμπόν: Ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν και μία ηλίθια πλευρά. (Αυτό είναι αναγκαίο για να δέχεσαι ότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε ξυλόλια αλλά δεν την άγγιξαν, πλην όμως εξερράγησαν στην επιβατική. Ή ότι σε μία έκρηξη δεν εκτινάσσονται περιμετρικά τα προϊόντα της).

Και η άλλη, το προφανές από την ανθρώπινη εμπειρία:

Ότι όταν διαμορφώνεις τις πεποιθήσεις σου ανορθολογικά, είσαι απρόσβλητος από τη λογική.

Για να καταλήξουμε στην γνωστή «πλάνη της επιβεβαίωσης»: Ότι όταν έχεις προσχωρήσει σε μία πεποίθηση που σε ικανοποιεί, όσο αστήρικτη και αν είναι, δεν ακούς οτιδήποτε μπορεί να σου διαταράξει την μακαριότητα και τον ναρκισσισμό της βεβαιότητας.

Διαλέγουμε και παίρνουμε…

ΥΓ: Έτσι εξηγείται και το παράδοξο: η οργανωμένη προσπάθεια εκείνων που θα έπρεπε να επιδιώκουν την επίσπευση της δίκης, να την αποτρέψουν, ακόμη και με την παράσταση δήθεν "απεργίας πείνας". Διότι στη δίκη σταματούν οι δεισιδαιμονίες και μιλάει η λογική.