Σε σχέση με την παρεμπόδιση του υπουργού κ. Άδωνι Γεωργιάδη να επισκεφθεί το νοσοκομείο Νικαίας, πρέπει εξ αρχής να διευκρινίσουμε: ο Υ π ο υ ρ γ ό ς Γεωργιάδης δεν στερήθηκε κανενός απολύτως δικαιώματος.

Για τον απλούσταο λόγο ότι στις δημοκρατικές πολιτείες η εξουσία δεν έχει δικαιώματα.

Αντίθετα, έχει μόνον καθήκοντα και υποχρεώσεις και βεβαίως αρμοδιότητες, για να εκπληρώνει τα παραπάνω.

Αν δηλαδή επισκεπτόταν το νοσοκομείο ως ιδιώτης ο Άδωνις Γεωργιάδης, συνοδεύοντας π.χ. ένα οικείο πρόσωπο ή για δική του ανάγκη, τότε ναι, η παρεμπόδισή του θα παραβίαζε το σχετικό δικαίωμά του.

Επισκεπτόμενος όμως ως υπουργός και όχι ως ιδιώτης το νοσοκομείο, δεν ασκεί κανένα απολύτως "δικαίωμα".

Όμως – και αυτό είναι που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι σταλινικοί όλων των αποχρώσεων - εκπληρώνει το καθήκον του, το οποίο επιβάλλει η υπηρεσιακή του υποχρέωση.

Αυτό το καθήκον δεν του επιτρέπουν, με το έτσι θέλω, οι "σύντροφοι" να ασκήσει.

Όχι όμως επειδή και αυτοί γεννήθηκαν κακοί άνθρωποι αλλά επειδή είναι φανατικοί σταλινικοί, οι οποίοι νομίζουν πως μπορούν να αποφασίζουν αυθαίρετα μέχρι ποιοι επιτρέπεται να υπάρχουν και ποιοι όχι σ' αυτόν τον κόσμο.

Πρόκειται βεβαίως περί παραληρήματος, το οποίο, στις πιο κακοήθεις εκδοχές του, εκλύει αιμοσταγή «ιδανικά».

Όπως αυτά που επέτρεψαν σε κάποιους, οι οποίοι ποτέ δεν τιμωρήθηκαν, να κάψουν ζωντανούς μέσα στη Μαρφίν συνανθρώπους μας, επειδή είχαν άλλη άποψη και δούλευαν σε ημέρα απεργίας.

Ή σε κάποιους άλλους, που αυτοαποκαλούνται «ο λαός», να «χορεύουν» κανιβαλικά γύρω από τους ανθρώπους που καίγονταν ζωντανοί μέσα στη Μαρφίν, για να παρεμποδίσουν την πυροσβεστική να πλησιάσει.