Σε προηγούμενο σχόλιό μου  στη Μεταρρύθμιση αναφέρθηκα  στη φωτογραφία  μετά τη νίκη, του νεοεκλεγέντα Αιγυπτιακής καταγωγής γερουσιαστή του Μίσιγκαν, Αβδούλ Ελ-Σαγιέντ και της συζύγου του με την ισλαμική μαντήλα.

Όμως, αξίζει να δούμε την υπόθεση της ισλαμικής μαντίλας και από μια άλλη σκοπιά, αυτή την απάνθρωπης καταπίεσης των γυναικών

Η Chahdortt Djavann είναι Ιρανή (με καταγωγή από το Αζερμπαϊτζάν) συγγραφέας και δοκιμιογράφος, η οποία ζει μόνιμα στη Γαλλία από το 1993. Πριν καταφύγει στη Γαλλία φορούσε τη μαντίλα επί δέκα χρόνια. Η εναλλακτική ήταν ο θάνατος

Στις 9 Οκτωβρίου 2003, σε συνέντευξη της στην εφημερίδα  L'Humanité. είχε εκφράσει με απόλυτο τρόπο την οργή της για το γεγονός ότι η Δύση (και ειδικότερα η Γαλλία) έδειχνε ανοχή απέναντι στην ισλαμική μαντίλα, τονίζοντας ότι για την ίδια, το να εξαναγκάζεται ένα ανήλικο κορίτσι να φοράει μαντίλα αποτελεί μορφή ψυχολογικού και κοινωνικού ακρωτηριασμού.  Η συνέντευξη είχε τίτλο "Le voile n'est pas moins grave que l'excision" («Η μαντίλα δεν είναι λιγότερο σοβαρή από την κλειτοριδεκτομή»). 

Έχοντας φορέσει η ίδια μαντίλα από τα δεκατρία έως τα είκοσι τρία της χρόνια, η Τζαβάν ανησυχεί βαθύτατα βλέποντας όλο και περισσότερα νεαρά κορίτσια στους δρόμους της χώρας που την υιοθέτησε, με τα κεφάλια τους τυλιγμένα σε σκουρόχρωμα υφάσματα. Είναι επίσης εξοργισμένη με ορισμένους Γάλλους διανοούμενους οι οποίοι, στο όνομα του σεβασμού προς τις πολιτισμικές διαφορές, γίνονται —κατά την άποψή της— συνένοχοι στις ενέργειες των ισλαμιστών. Σε μια δριμεία έκκληση, επικαλείται τη λογική, τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους (*laïcité*) και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, προκειμένου να δικαιολογήσει την απαγόρευση της μαντίλας —όχι μόνο στα σχολεία, αλλά σε όλους τους θεσμούς της Γαλλικής Δημοκρατίας και στους χώρους εργασίας, καθώς και για όλα τα ανήλικα άτομα.