Οι οικονομικές αποτυχίες των τελευταίων δεκαετιών στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι ο βασικός λόγος που εντάθηκε σε μεγάλο μέρος των πολιτών, η ανασφάλεια, το άγχος, η αγανάκτηση και η καχυποψία των πολιτών απέναντι στα κόμματα. Οι εξελίξεις αυτές, οδήγησαν στην απαξίωση των φορέων της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης και την ανάδειξη λαϊκιστών-δημαγωγών πολιτικών.
Ο καπιταλισμός έχει επικρατήσει παντού. Όμως, ο καπιταλισμός που έχει επικρατήσει είναι ο φθίνων δημοκρατικός της Δύσης και ο αυταρχικός καπιταλισμός στην Ανατολή.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε και νέες κρίσεις, όπως, η κλιματική, η μετανάστευση, οι ταυτότητες, και πολλές προκλήσεις, όπως οι νέες τεχνολογίες και η τεχνητή νοημοσύνη, που αλλάζουν πολύ γρήγορα τα πάντα στην ζωή μας.
Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν στην ατομικοποίηση των ανθρώπων και την εμπορευματοποίηση των πάντων.
Η πολιτική θεωρείται μια εμπορεύσιμη δραστηριότητα, όπως όλες οι άλλες, με συνέπεια την επικράτηση ενός γενικευμένου κυνισμού. τα κόμματα έχουν γραφιοκρατικοποιηθεί, η χώρα είναι σε στασιμότητα και μπροστά σε νέα αδιέξοδα.
Στην χώρα μας, στις τελευταίες εκλογές ψήφισαν λιγότεροι από τους μισούς ψηφοφόρους, και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις απαντούν λιγότεροι, κυρίως, δεν συμμετέχουν τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα και οι μικρότερες ηλικίες.
Η ΝΔ κυριαρχεί, γιατί διατηρεί, παρ’ όλη την μεγάλη συρρίκνωσή της, την μεγαλύτερη εκλογική βάση, σε σχέση με τα κόμματα στα αριστερά της. Συντηρεί σημαντικό μέρος της παραδοσιακής βάσης της και, προσθέτει ένα σημαντικό μέρος νέων επιστημόνων-επαγγελματιών, που δραστηριοποιούνται στο περιβάλλον διαχείρισης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Με την εκβιαστική πίεση του εκλογικού νόμου και την έλλειψη εναλλακτικής κομματικής δύναμης, κέρδισε ακόμη και την αυτοδυναμία στις τελευταίες εκλογές, παρ’ ότι πήρε 60.000 λιγότερες ψήφους, από την ΝΔ των πρώτων εκλογών του 2012, η οποία είχε πάρει 18,5%.
Τα κόμματα, αριστερά της ΝΔ, εκτός του πολυκερματισμού του χώρου, δεν έχουν τις παλιές κοινωνικές δεξαμενές, (εργαζόμενοι στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα). Το δημόσιο συρρικνώθηκε και οι ΔΕΚΟ δεν υπάρχουν, έχουν ιδιωτικοποιηθεί.
Οι προγραμματικές θέσεις τους δεν συγκινούν τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα και τους νέους. Μοιάζουν, πιο πολύ με ασύνδετα αποσπασματικά υπηρεσιακά σημειώματα, παρά με πολιτικά προγράμματα. Γιαυτό, όσο και αν αποτελούν μερικές φορές απαντήσεις σε οξυμένα προβλήματα της συγκυρίας, δεν κατανοούνται ως τέτοια από τους πολίτες.
Τα προοδευτικά κόμματα μαλώνουν για την εξουσία, χωρίς να πείθουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, ότι αυτός ο καυγάς τους αφορά ή αφορά μόνο τις ηγεσίες των κομμάτων και ένα κύκλο ανθρώπων γύρο από αυτούς. Αυτό τροφοδοτείται από την μνημονιακή περίοδο και το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα. Αν θέλουν να αποκτήσουν πρωταγωνιστικό πολιτικό ρόλο, πρέπει εγκαίρως να αλλάξουν θέσεις για τις πολιτικές συνεργασίες, πρέπει να κάνουν κεντρική επιλογή τους την αλλαγή του εκλογικού νόμου, ανεξάρτητα αν αυτό αφορά τις μεθεπόμενες εκλογές.
Ένα εκλογικό σύστημα, ανάλογου του Γερμανικού, με ελάχιστες προσαρμογές, είναι αναγκαίο τώρα, όσο ποτέ.
Μόνο έτσι, η πλειοψηφία των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων, οι νέοι, τα νέα κοινωνικά ρεύματα, θα μπορέσουν να εκφραστούν αυθεντικά και να δώσουν κοινοβουλευτικές προοδευτικές πλειοψηφίες. Όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, το 45% των ψηφοφόρων είναι τοποθετημένοι, δύσκολα θα μετακινηθούν.
Γιαυτό, τα προοδευτικά κόμματα πρέπει να:
Αναλύσουν τα αίτια των βίαιων και επιταχυνόμενων γεωπολιτικών εξελίξεων και οικονομικών εξελίξεων στον κόσμο, στην Ευρώπη, στην περιοχή μας, γιατί αυτές οι εξελίξεις μας αφορούν και μας επηρεάζουν.
Πείσουν ότι, έχουν γνώση των αιτιών που προκαλούν τις αρνητικές εξελίξεις και, πως επηρεάζεται από τις επιλογές του Τράμπ, του Πούτιν, τις Κίνας, της ΕΕ, της Τουρκίας και του Νετανιάχου
Διατυπώσουν τις δικές τους θέσεις, γιατί δεν αρκεί μόνο η κριτική, για τα λάθη και τις επιλογές της κυβέρνησης.
Δώσουν έμφαση στους ψηφοφόρους που δεν ψηφίζουν, ούτε καν απαντούν στις δημοσκοπήσεις. Είναι κυρίως οι ηλικίες κάτω των 45 ετών. Είναι το παραγωγικό κομμάτι της κοινωνίας, το παρόν και το μέλλον της χώρας, και να τους πείσουν, ότι έχουν μέλλον και μάλιστα ορατό, γιατί η μέχρι τώρα πολιτική τους δεν τους πείθει.
Αν, τα προοδευτικά κόμματα δεν αντιληφθούν, τα νέα παραγωγικά και κοινωνικά δεδομένα, τις νέες συμπεριφορές των πολιτών, μονίμως θα είναι ουραγοί και καμιά σημασία δεν θα έχει πιο είναι δεύτερο και πιο τρίτο.
Η κυβέρνηση, με πιο βασικό διακύβευμα θα πάει την χώρα στις εκλογές;
Οι δημοσκοπήσεις, μετά την ΔΕΘ, έδειξαν ότι, οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, δεν του προσέφεραν την ανάσα που ήθελε.
Οι επιδόσεις της κυβέρνησης, στα θεσμικά, οικονομικά και κοινωνικά πεδία, αλλά και οι νέες προτάσεις της, δεν μπορούν να την βοηθήσουν να ανακάμψει, πολύ περισσότερο να πετύχει τον βασικό εκλογικό της στόχο, την αυτοδυναμία.
Η εξωτερική πολιτική, η ελληνική προεδρία της ΕΕ και τα ελληνοτουρκικά, μπορούν;
Πέραν, του ότι, η κυβέρνηση έχει τον καλύτερο δείκτη αποδοχής, σε αυτά τα πεδία, τα οποία επηρεάζουν και την ψυχολογία των πολιτών, που θέλουν «σταθερότητα και αποφυγή περιπετειών», είναι πολύ πιθανόν να γίνουν βασικά διακυβεύματα των εκλογών.
Ο Πρωθυπουργός, τους αυτοτοποθετούμενους ως Κεντροδεξιούς τους έχει, συντηρεί την επιρροή του σε μεγάλο μέρος των Κεντρώων, οι Κεντροαριστεροί θα σκοτωθούν μεταξύ τους, τους Δεξιούς θέλει να μαζέψει, από την επιρροή του Αντώνη Σαμαρά, και όχι μόνο.
«Γαλάζια πατρίδα», ΑΟΖ νότια της Κρήτης, «Καλώδιο», μαζί με την επερχόμενη ελληνική Προεδρία της ΕΕ, είναι θέματα, που μπορούν να δημιουργήσουν ένταση, να φοβίσουν κόσμο και να επηρεάσουν τις εκλογές.
Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης το κατανοούν, ποια η απάντησή τους;