Πληρώνει το τίμημα της ασυναρτησίας του. Τα πρώτα, χθεσινά αποτελέσματα. Το CNN, «κλείδωσε η νίκη των Δημοκρατικών στη Βουλή», ενώ σύμφωνα με τις εκλογικές προβλέψεις των ABC News, CNN και CBS News «οι Δημοκρατικοί αναμένεται να ανακτήσουν τον έλεγχο της Βουλής εξασφαλίζοντας τουλάχιστον τις 218 έδρες σε σύνολο 435 μελών» (πηγή «ο Φιλελεύθερος», 4/11). Ταυτόχρονα «Οι Δημοκρατικοί οδεύουν προς την εμφατική ανάκτηση του ελέγχου του Κογκρέσου (46-37)», δίνει η καλά πληροφορημένη Haarezt πριν από λίγα λεπτά

Ο Ν. Τραμπ δεν είναι άλλος, αυτός είναι. Σχολιάζει: «Δεν ήμουν υποψήφιος και, αν ήμουν, θα είχαμε κερδίσει με σαρωτική διαφορά!»

• Οι αριθμοί έχουν νόημα, μιλούν, λένε «ιδού η αρχή του τέλους για την προεδρία Τραμπ»-η δημοφιλία του στο 32%. Η πολιτική ατζέντα του, υφίσταται καθίζηση, έτσι οι συσχετισμοί αλλάζουν και το κλίμα γέρνει εναντίον του. Οι Δημοκρατικοί έχοντας διπλή πλειοψηφία και στα δύο νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ, θα στραφούν εναντίον του, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο, ενώ μετριοπαθείς Ρεπουμπλικάνοι θα πάρουν αποστάσεις από τον εκλεκτό τους. Το παιχνίδι Τραμπ με τους δασμούς και, κυρίως, ο πόλεμος κατά του Ιράν, τού κοστίζουν ακριβά. Πολλές πολιτείες έχουν πληγεί σοβαρά, τόσο από τους δασμούς, όσο και από την άνοδο των τιμών της βενζίνης. Εκτός άλλων, παίζουν καθοριστικό ρόλο, οι τεράστιες αποστάσεις μέσα στις μεγάλες πολιτείες (λ.χ. Καλιφόρνια, Τέξας). Παλιοί ψηφοφόροι του Τραμπ και φανατικοί MAGA-όπως οι μεγάλοι αγρότες, πληρώνουν το τίμημα της ακρισίας τους και τώρα το σκέφτονται

• Επί της ουσίας: «Οι Δημοκρατικοί με την επικράτησή τους στη Βουλή μπορούν να μπλοκάρουν νομοθετήματα του Τραμπ, καθώς, και, ενδεχομένως, σε διαδικασία παραπομπής του. Η επικράτηση στη Γερουσία θα παρείχε στους Δημοκρατικούς δικαίωμα βέτο επί των διορισμών του προέδρου σε ανώτατες εκτελεστικές και δικαστικές θέσεις» (πηγή: «Καθημερινή», 3/11)

• Σύμφωνα με τους New York Times «η σημαντικότερη αιτία της ενίσχυσης των Δημοκρατικών είναι η δυσαρέσκεια για τον Ντόναλντ Τραμπ και η διαχείριση της οικονομίας. Μόλις το 38% των ψηφοφόρων στις επτά πολιτείες εγκρίνει το έργο του Αμερικανού προέδρου. Το κόστος ζωής είναι το ζήτημα που κινητοποιεί περισσότερο τους ψηφοφόρους». Ενδιαφέρον: «Στο Οχάιο το ποσοστό των Ρεπουπλικάνων που δηλώνει ότι εγκρίνει τον Τραμπ με «κλειστά μάτια», έχει μειωθεί από το 63% τον Ιούνιο, στο 51% τώρα. Η ενίσχυση των Δημοκρατικών συνδέεται επίσης με τη βελτίωση των επιδόσεών τους μεταξύ των νέων και των Λατίνων», (πηγή: Καθημερινή, με πληροφορίες από New York Times, 2/11)

• Χωρίς αμφιβολία, η οικονομία. Αλλά και χωρίς αμφιβολία και οι αιθαιρεσίες του γνωστού Τραμπ. Όπως η υποχώρηση των εποπτικών μηχανισμών. Όπως υβριστική συμπεριφορά του έναντι κάθε αντιπάλου του. Όπως οι αλλοπρόσαλες δηλώσεις του για Καναδά, Μεξικό, Παναμά, Γροιλανδία κλπ. Όπως ο διαρκής κύκλος γύρω από το έργο Έπσταϊν. Όλα μαζί, παίζουν καθοριστικό ρόλο σε ότι έρχεται: σε δύο χρόνια το οριστικό του τέλος, με όλες τις διαλυτικές συνέπειες της 4ετιας του

• Οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ θα αποκτήσουν μερικές, αποφασιστικής σημασίας, διαφοροποιήσεις, διατηρώντας, βέβαια, τον στρατηγικό τους χαρακτήρα. Η ιδιάζουσα σχέση Τραμπ-Νετανιάχου προκάλεσε τεράστιες καταστροφές παντού, αυτές που ξεκίνησαν από την παρανοϊκή απόφαση των δύο να ακυρώσουν (2018), την ισορρροπημένα σοφή συμφωνία των ΗΠΑ (Ομπάμα) με το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, (2015).

• Η ήττα Τραμπ είναι πολύ καλή εξέλιξη, εντός και εκτός ΗΠΑ, η αρχή του τέλους του, ακόμα καλύτερη!