Μπροστά από το μπαλκόνι μου βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Τριάδος.

Μαζεύονται κάθε Κυριακή οι πιστοί, διπλοπαρκάρουν αλλά πέραν αυτού δεν ενοχλούν.

Νάναι καλά οι άνθρωποι, ας υμνεί κι ας γονυπετεί ο καθένας στο Θεό που πιστεύει.

Εγω με την πίστη γενικώς δεν τα πάω καλά, η λέξη μου φαίνεται ως το αντίθετο της γνώσης.

Τι θα πει δηλαδή «πιστεύω»; Είναι αυτό τεκμήριο αληθείας;

Τέλος πάντων, απόλυτα σεβαστό το δικαίωμα…

Αυτό που δεν σέβομαι είναι να ανακατεύουμε τα θρησκευτικά του καθένα με το κράτος και τον πολιτικό αγώνα.

Αυτό δεν μου άρεσε με τον Μαμαντάνι και με τον Σαγιέντ.

Είπαν τα σωστά τους κι ενθουσιάστηκα για το ράπισμα στον Τραμπ, δε λέω, αλλά…

Είσαι μουσουλμάνος, μπράβο, αλλά τι μας το λες χαμπίμπι μου;

Κι αυτή η χιτζαμποφορούσα συμβία γιατί εμφανίζεται δίπλα σου στο πάλκο;

Ας ντυθεί και καλόγρια σπίτι της αλλά σε δημόσια εμφάνιση διεκδίκησης πολιτειακού αξιώματος το βρίσκω τελείως ανάρμοστο.

Ούτε θα μου άρεσε να βγάζει ο άλλος λόγος με το εβραϊκό καπελάκι, ή με σταυρουδάκια κι ούτε μου αρέσουν οι Δεσποτάδες στην ορκωμοσία των βουλευτών μας.

Ο Περικλής άφησε τους θεούς απ έξω στον Επιτάφιο.

Εμείς φτιάξαμε τους νόμους μας, εμείς θα τους τηρήσουμε ή θα τους αλλάξουμε, είπε περίπου.

Αυτή είναι η ουσία της Δημοκρατίας.

Η δυνατότητα αυτοθέσμισης, τα είπε ο Κορνήλιος.

Μέχρι κι ο Ιησούς συμφώνησε… «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι».

Δεν πα’ να συμφώνησε…είδαμε και πάθαμε για αιώνες κι ιεροεξεταστήκαμε παντοιοτρόπως κι έπρεπε να φτάσουμε στη Revolution για αποτινάξουμε το ζυγό της θεοκρατίας και να ελευθερώσουμε τη σκέψη.

Ο αγώνας της εκκοσμίκευσης συνεχίστηκε μέχρι τις μέρες μας.

Μαζί με τον αγώνα της απελευθέρωσης της γυναίκας, της ισότητας, της δουλείας, των μειονοτήτων, των δικαιωμάτων.

Όχι ότι τελείωσε δηλαδή.

Η Αριστερά, στις διάφορες εκδοχές της, πρωτοστάτησε σε αυτό.

Εντάξει, κάπου αντικατέστησε το Θεό με τον Στάλιν, να τα λέμε κι αυτά…

Αλλά γενικά υπήρξε πάντα «κοσμική».

Ποτέ μη λες ποτέ όμως…

Στο όνομα του αντιδυτικισμού, φρηπαλαιστάιν, ΝΑΤΟ, Πούτιν, πύργου ελληνικού, μπαζώματος κλπ (όλα αυτά πάνε παραδόξως πακέτο)…

Κατω τα χέρια απ’ τους μουλάδες, τους αλλαχουακμπάρ, τους Χεσμπολάδες και τους Χούθηδες…και τι έγινε αν παντρευόμαστε τα κοριτσάκια του δημοτικού αφού κι ο Προφήτης, οι βιασθείσες «τα ‘θέλαν» κι οι αδερφές καλώς εκπαραθυρώνονται γιατί προσβάλλουν…

Γιατί η παράδοση κι η κουλτούρα…

Κι η μαντήλα κι η μπούργκα είναι δικαίωμα…γιατί το θέλουν.

Κι η κλειτοριδεκτομή δικαίωμα είναι υποθέτω…

Η Αριστερά άνευ μνήμης.

Σας καταριέμαι ρε συντρόφια!

Να έρθει η Σιμον ντε Μπωβουάρ, ο Σαιν Σιμόν, ο Καρλ κι ο Γκαούτσο Μαρξ, η Μελίνα κι ο Λένιν, η Σαπφώ, η Αχμάτοβα κι όλες οι σουφραζέτες και να στοιχειώσουν τα όνειρα σας.

Και να ξυπνάτε κάθιδροι.

Άκου εκεί…επιλογή η μαντήλα!