Εταιρεία ερευνών RAI Consultants. Alpha Κύπρου, δημοσκόπηση. Τα ποσοστά στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή στις έγκυρες ψήφους ανά κόμμα -3,6%, όριο εισόδου στη βουλή,
«Πρώτο κόμμα ο ΔΗΣΥ με 22.9%, με διαφορά μιας και πλέον ποσοστιαίας μονάδας από το ΑΚΕΛ 21.8%. Την τρίτη θέση φαίνεται να «κλειδώνει» το ΕΛΑΜ 16.5%, και ακολουθούν Άλμα 10.5% και Άμεση Δημοκρατία 10.1%. Το ΔΗΚΟ μετατοπίζεται στην έκτη θέση με 7.9%, ενώ το Volt δείχνει να κερδίζει τη μάχη για είσοδο στα έδρανα της Βουλής 4. Τα σημερινά κοινοβουλευτικά κόμματα ΔΗΠΑ 1.6%, ΕΔΕΚ 1.5% και Οικολόγοι 1%. (πηγή: alphanews, 24/1)
• Η δημοσκόπηση γεννά μια σειρά από ζητήματα, ξεχωρίζω αυτό που αφορά την πτωτική πορεία του ΔΗΚΟ. Πραγματικά εντυπωσιακό, το ΔΗΚΟ ως ο παραδοσιακός ρυθμιστής του κομματικού παιγνίου επί δεκαετίες, έφτασε μέχρι και στο 27%, τώρα με εμφανή τάση κάτω, στην 6η θέση. Τι σημαίνει αυτό; Κάτι συγκυριακό ή κάτι μονιμότερο;
• Η πτώση του ΔΗΚΟ είναι «νομοτελειακή». Στον τίτλο θεωρείται ένα «κεντρώο» κόμμα, στα έργα όμως προώθησε την ταύτιση κράτους- κόμματος, την ελλειμματική πολυφωνία, περιόρισε το κύρος της Κύπρου διεθνώς με διάφορες εμπνεύσεις της ηγεσίας του, με εκτός τόπου και χρόνου συνθηματολογία στο κυπριακό. Αν ένα σχήμα δεν εκφράζει ζωτικές ανάγκες/αιτήματα μιας κοινωνίας σε μια συγκυρία, αφυδατώνεται. Άλλη εποχή, άλλα αιτήματα, δύσκολη εποχή για «μονοθεματικά» σχήματα. Οι παλαιότερες δόξες του (27%), ήταν κακοτεχνία μιας μικροπολιτικής ηγεμονίας, ζικ- ζακ, δεξιά και αριστερά του φάσματος. Ανάλογα με συγκυρίες, και με ΑΚΕΛ και με ΔΗΣΥ. Σήμερα, με την ψύχραιμη ματιά που μάς προσφέρει ο χρόνος, μπορούμε να δούμε τα αποτελέσματα της «ρυθμιστικής» επιρροής του ΔΗΚΟ. Επηρεάζοντας το σκηνικό, το ΔΗΚΟ συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση του σημερινού στρατηγικού τέλματος στο κυπριακό. Ασφαλώς, δεν ευθύνεται μόνο το ΔΗΚΟ γι’ αυτό, (στο κάτω κάτω, οι άλλοι γνώριζαν, πως αυτό ήταν...).
• Η συζήτηση για επανάληψη σκηνικού (2028, ΔΗΚΟ, ΔΗΣΥ, κοινός υποψήφιος Κ. Γιωρκάτζιης), δεν είναι κάτι αβάσιμο. Κυοφορείται, στελέχη του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ εργάζονται πάνω σε ένα πλάνο. Είναι εμφανής η απόσταση που παίρνει ο Ν. Παπαδόπουλος από Ν. Χριστοδουλίδη, κάνει χώρο στο πλάνο με πρόσχημα το καλώδιο GSI, ενώ στελέχη του ΔΗΣΥ, προθύμως θυμούνται το σκηνικό στην πρωτεύουσα για τις δημοτικές εκλογές του 2024, («αφού το ΔΗΚΟ μάς προτείνει υποψήφιο δήμαρχο, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς...»)
• Η συνεννόηση της «κλειστής» ηγετικής ομάδας του ΔΗΚΟ με μερίδα στελεχών ΔΗΣΥ, βλέπει το 2028 και αναζητεί τρόπους εξέλιξης της. Ο Χ. Γεωργιάδης («Καθημερινή», 26/8/25) θεωρεί την επιδίωξη συνεργασίας ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ «ως ανάχωμα στο λαϊκισμό». Ευτελής η απόπειρά του: η αντίληψη του ΔΗΚΟ στο κυπριακό, (απορρίπτω τα πάντα και πάντοτε, λύση με το ουδέποτε προσδιορισθέν, «σωστό» περιεχόμενο), συνιστά την επιτομή του λαϊκισμού.
• Το ενδεχόμενο που επιδιώκει ο Χ. Γεωργιάδης αποδυναμώνεται ουσιατικά εξαιτίας της θεαματικής πτώσης των ποσοστών του ΔΗΚΟ. Στην εποχή στην οποία ενισχύονται τα λεγόμενα «αντισυστημικά» κόμματα -ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ούτε και τα ίδια δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει ο όρος- κόμματα από το παρελθόν που δεν βλέπουν γύρω τους, δεν έχουν να πουν κάτι σπουδαίο στις νεότερες γενιές. Η δημοσκοπικά 6η θέση του ΔΗΚΟ, δείχνει ότι οι δεξαμενές απήχησής του έχουν περιοριστεί. Έτσι, παρά τις δύο ηχηρές μεταγραφικές του κινήσεις, η κατιούσα επιμένει!