Τις τελευταίες μέρες με αφορμή την επίσκεψη Γκουτέρες στη νήσο, ακούγονται ερωτηματικά για το ποια στρατηγική στο κυπριακό είναι σκόπιμη. Άλλοι βλέπουν «δώρα στην κατοχική δύναμη», άλλοι προκρίνουν την στρατηγική της «περιχαράκωσης». Η κλασική αυτάρεσκη δικαίωση της Ε/Κ «καθαρότητας»: η Ε/Κ ηγεσία τα κάνει όλα σωστά, δεν χρειάζεται να προβληματιστεί για οτιδήποτε. Το «αλάνθαστον» οδηγεί σε εκτεταμένη αδράνεια, καθως η αδράνεια συνοδεύεται, κατά κανόνα, από εκκωφαντική σιωπή στα μεγάλα. Παράδειγμα, οι γενικολογίες «για συνομιλίες από εκεί που μείναμε στο ΚΜ» αντί με σαφή αναφορά στο Πλαίσιο του ΓΓ της 30ης Ιουνίου 2017. Το Πλαίσιο Γκουτέρες απαντά σε όλες τις βασικές ανησυχίες των κυπρίων. Ο ΓΓ πρότεινε λ.χ. «νέο σύστημα ασφάλειας», ώστε να προσιδιάζει με την ιδιότητα της Κύπρου ως κράτος- μέλος της ΕΕ

• Δύο τρόποι για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες,

Ο πρώτος, του συνήθους ηγέτη: γενικολογίες, επισκέψεις, δηλώσεις

Ο δεύτερος, του διαφορετικού ηγέτη: μιλά στην κοινή γνώμη, παρουσιάζει επιχειρήματα, τι σημαίνει να μείνουμε έτσι, ποια είναι τα ωφέλη από την επίλυση. Αυτός ο ηγέτης δεν ακολουθεί την κοινή γνώμη, την διαμορφώνει, αξιοποιεί τις σύγχρονες μορφές επικοινωνίας, αλλάζει το κλίμα, κτίζει τις συνθήκες για την αλλαγή.

• Η ωφέλιμη πολιτική για την Κύπρο σήμερα, μπορεί να θωρακιστεί, 1ον, Με την Έντιμη ενημέρωση των πολιτών από την ηγεσία, 2ο, Με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και, 3ο, Με την οικοδόμηση κοινών συμφερόντων, η ΕΕ ως η «συγκολλητική» ουσία για Ε/Κ και Τ/Κ. Ωφέλη για την Κύπρο (επίλυση), πρόοδος στην Ευρωτουρκική σχέση, «εποπτικός» ρόλος στην ΕΕ, άρα κέρδη για όλους/«πρότυπο» το 1999

• Κατά τον καθηγητή Π. Ιωακειμίδη, «κάθε ομοσπονδία κτίζεται πάνω στις τρεις άξονες «την πολιτική ισότητα, το διαμοιρασμό των εξουσιών και τον εξευρωπαϊσμό της ομοσπονδίας». Η νέα παράμετρος: ο «εξευρωπαϊσμός της ομοσπονδίας», η ευκρινής ανάγνωση του μηχανισμού που συγκροτούν οι συμβιβαστικές συμπεριφορές μέσα στην ΕΕ - αναγκαίος όρος, ώστε όλοι να κερδίζουν και όλοι κάτι να αφήνουν, για να προχωρά το τρένο. Το κοντινότερο παράδειγμα σε εμάς, η Ιρλανδία. Η συμφωνία της «Μεγάλης Παρασκευής» συνιστά το καλύτερο παράδειγμα «εξευρωπαϊσμού» μιας συμφωνίας

• Ένας ηγέτης έχει μπροστά του Δύο Πυξίδες: το «Πλαίσιο του ΓΓ των ΗΕ»- συν οτιδήποτε άλλο εν μεταξύ συμφωνηθεί. Το «Πλαίσιο της ΕΕ» (ο, κατά Ιωακειμίδη «εξευρωπαϊσμός» της ομοσπονδίας). Η στρατηγική που αξιοποιεί τις δύο πυξίδες συνιστά την πιο ουσιαστική απάντηση στα σημερινά αδιέξοδα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα «μίξης» των Δύο Πυξίδων. Πρόταση του ΓΓ: «Τερματισμός του μονομερούς επεμβατικού δικαιώματος και της Συνθήκης Εγγυήσεως. Αντικατάστασή τους από ένα στιβαρό σύστημα διασφαλίσεων το οποίο να είναι πολυμερές/διεθνές με τη συμμετοχή αρκετών χωρών», (30/6/17). Σημαντική προσθήκη από Έσπε Έιντε: «Στη διάρκεια της διάσκεψης (στο ΚΜ), ο ΓΓ, ο κ Φέλτμαν και εγώ, είχαμε καταστήσει σαφές ότι δεν πιστεύουμε ότι μια συμφωνία θα είναι δυνατή χωρίς τερματισμό των επεμβατικών δικαιωμάτων. Και αυτό ήταν αυξανόμενα κατανοητό σε όλους», 22/7/17

• Τίποτε δεν είναι εύκολο, τίποτε δεν είναι πρόσκληση σε έτοιμο γεύμα, κανένας δεν θα μάς πει «ελάτε, καθίστε, έτοιμο». Όλα συνδέονται με το τι ζητά ένας ηγέτης, ποια είναι η ομάδα γύρω του, αν έκανε γύρο στις ευρωπαϊκές «πρωτεύουσες» με επιρροή (Βρυξέλλες, Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη), αν έχει εξασφαλίσει την στήριξη των παικτών, αν εργάστηκε σοβαρά πριν να έρθει στη νήσο ο ΓΓ, ώστε η σημερινή συνάντηση να αποτελέσει βατήρα για επόμενα βήματα