Ηττήθηκαν και οι αλαζόνες κερδοσκόποι δισεκατομμυριούχοι, ειδικά ο Έλον Μασκ.
Στους κερδισμένους και η ΕΕ, οι ευρωπαϊκές χώρες και οι πολίτες τους.
Ελπίζω, να βγει κερδισμένη και η Ειρήνη.
Ηπρώτη νίκη του Τραμπ στις εκλογές του 2020 ήταν αποτέλεσμα της παραγωγικής και κοινωνικής υποχώρησης των ΗΠΑ. Το άνοιγμα των αγορών χρήματος και του εμπορίου, που είχε προηγηθεί, με επισπεύδουσες τις ΗΠΑ και την Μεγάλη Βρετανία, σε συνδυασμό με την ένταξη της Κίνας στον ΠΟΥ, έδωσαν τις τελευταίες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα και στις αρχές του 21ου, την μεγάλη διέξοδο στο αμερικάνικο και γενικά στο δυτικό κεφάλαιο, και μια αίσθηση απόλυτης κυριαρχίας, οικονομικής, τεχνολογικής και στρατιωτικής στις ΗΠΑ και στις ισχυρές χώρες της ΕΕ. Η διάλυση της Σοβιετικής ένωσης και η κατάρρευση των καθεστώτων των χωρών της επιρροής, δημιούργησαν την αίσθηση της παντοκρατορίας και οδήγησαν στις καταστροφικές επιλογές του δεύτερου πολέμου στο Ιράκ και της κατοχής του Αφγανιστάν. Οι ΗΠΑ και οι ευρωπαίοι πρόθυμοι ΄σύμμαχοί τους στους πολέμους, δεν κατάλαβαν, ότι η ηγεμονία τους έχει όρια. Το δυτικό κεφάλαιο που επένδυσε στην Κίνα και γενικότερα στις αναπτυσσόμενες χώρες, πολλαπλασίαζε τα κέρδη του, ταυτόχρονα όμως αποεπένδυε στις ΗΠΑ και στις χώρες της ΕΕ, με αποτέλεσμα την επιβράδυνση της ανάπτυξης στις δυτικές, την έκρηξη της ανεργίας, του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, για να περιορισθεί η υποχώρηση του κοινωνικού κράτους και του κεκτημένου βιοτικού επιπέδου των κοινωνιών τους.
Σε αυτό το παραγωγικό και κοινωνικό περιβάλλον αναπτύχθηκε η αμφισβήτηση στις πολιτικές που άσκησαν τα κυρίαρχα κεντροδεξιά και κεντροαριστερά κόμματα.
Η αμφισβήτηση των φορέων της πολιτικής και κοινωνικής εκπροσώπησης, δημιούργησε ισχυρά ακροδεξιά κυρίως ρεύματα. Η εμφάνιση νέων κρίσεων, όπως η κλιματική, η προσφυγική-μεταναστευτική, των ταυτοτήτων, τα ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο. Το Brexit, το MAGA, τα ακροδεξιά κόμματα, όπως και τα αυτοαποκαλούμενα αντισυστημικά της αριστεράς, στις χώρες της ΕΕ και της Λατινικής Αμερικής, ήταν η πολιτική τους έκφραση.
Ο Τράμπ, τόσο στην πρώτη του προεδρία και κυρίως στην δεύτερη, έκανε το ακριβώς αντίθετο από αυτό που είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Οι ΗΠΑ, στα νέα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά δεδομένα, για να γίνει αυτό που διακήρυττε ο Τραμπ, ήταν εμφανές ότι έπρεπε να επιτεθεί με πολλούς τρόπους σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου, για να ανατρέψει τις νέες ισορροπίες.
Ξεκίνησε καταστροφικούς πολέμους και δεν συνέβαλε στο τέλος πολέμων, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Ξεκίνησε οικονομικές και πολιτικές επιθέσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου, ειδικά στην ΕΕ, την Κίνα και κάθε χώρα, που είχε εμπορικά πλεονάσματα, με τις ΗΠΑ. Η απειλή επιβολής αδιανόητων δασμών στις χώρες αυτές, μπορεί να μην πραγματοποιήθηκε, όπως τους είχε σχεδιάσει, αποσταθεροποίησαν όμως την παγκόσμια οικονομία και έβλαψαν και τους Αμερικανούς καταναλωτές.
Οι εκβιασμοί στο Κίεβο, να αποδεχθεί τους όρους της συνθηκολόγησης του Πούτιν, διέρρηξαν ουσιαστικά τις σχέσεις του με την ΕΕ και δημιούργησαν προβλήματα ασφάλειας στις χώρες της. Η υποστήριξή του στις τυχοδιωκτικές και καταστροφικές επιλογές του Νετανιάχου, στο όνομα της τρομοκρατικής επίθεσης της Χαμάς στο Νότιο Ισραήλ, τον Οκτώβριο του 2023 και η επίθεση στο Ιράν το 2026, ολοκλήρωσαν τον κύκλο των τυχοδιωκτικών επιλογών του.
Όχι μόνο δεν πέτυχε τους διακηρυγμένους στόχους του, αντιθέτως προκάλεσε νέα ενεργειακήκρίση, με καταστροφικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, φυσικά και των ΗΠΑ.
Ο ακροδεξιός αυταρχισμός, σε συνδυασμό με τον ακραίο φιλελευθερισμό, που πολλοί πίστεψαν ότι θα σαρώσει τον δυτικό κόσμο, φαίνεται να διαψεύδονται. Η νίκη του Λούλα στην Βραζιλία, των φοιτητών στην Σερβία, του Νετανιάχου στο Ισραήλ, είναι τα πρώτα αναχώματα απέναντί του. Η ακρίβεια και η έκρηξη των ανισοτήτων και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ήταν η χαριστική βολή, που μετέστρεψε το εκλογικό σώμα των ΗΠΑ και οδήγησε στη καθολική και ταπεινωτική ήττα του στις ενδιάμεσες εκλογές.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι,το παγκόσμιο ρεύμα αναχαίτησης του ακροδεξιού κύματος θα ενισχυθεί και, εξαρτάται από τις προοδευτικές δυνάμεις κάθε χώρας, να μην επιτρέψουν τις δυνάμεις της ακροδεξιάς και του ακραίου φιλελευθερισμού, να γίνουν κυρίαρχες.
Ελπίζω, η κυβέρνηση της χώρας μας τώρα, να καταλάβειότι, η δουλικότητα απέναντι στον Τραμπδεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας. Ελπίζω, η προοδευτική αντιπολίτευση να μην συνεχίσει την αφωνία της απέναντι στις επιλογές του Τράμπ.
Στην νέα παγκόσμια πραγματικότητα, η χώρα μας και η ΕΕ έχουν καλύτερες προϋποθέσεις να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες κρίσεις.
Οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις, με τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις τους, έχουν καλύτερες προϋποθέσεις να επανακτήσουν πρωταγωνιστικούς και δημιουργικούς ρόλους.
Το ερώτημα είναι, αν θα τις αξιοποιήσουν.