Δηλώνουμε έκπληκτοι για τον Τραμπουκισμό του Τραμπ.
Αλλά η πραγματική έκπληξη βρίσκεται στο γεγονός ότι μας εκπλήσσει το σύνηθες, το κοινότοπο και αενάως επαναλαμβανόμενο.
Το Δίκαιον της Ισχύος.
Ο φασισμός αποθρασύνεται και απειλεί την Αμερικανική Δημοκρατία αλλά δεν είναι αυτός που την οδήγησε στην καταστρατήγηση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου.
Το οποίο δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει εφόσον ουδέποτε εφαρμόζεται.
Δεν περίμεναν τον Τραμπ οι δημοκρατικότατοι πρώην πρόεδροι για να επέμβουν στο Βιετνάμ, στον Παναμά, στη Χιλή, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη…συμπληρώστε ελεύθερα.
Στο όνομα της Δημοκρατίας βεβαίως.
Αλλά και στο όνομα του Σοσιαλισμού γράφτηκαν ένδοξες σελίδες…
Επιθέση στη Φιλανδία, προσάρτηση των Βαλτικών χωρών, της Ανατολικής Ευρώπης, τα τανκς χορεύουν στη Βουδαπέστη, στην Πράγα, στην Καμπούλ.
Κι οι σύντροφοι Κινέζοι στο Νεπάλ και στο Βιετνάμ, θαρθει κι η σειρά της Ταϊβάν και το Βιετνάμ στην Καμπότζη (αυτό μάλλον για καλό).
Πάει ο σοσιαλισμός, οι Ρώσοι τον εμίσησαν αλλά η αυτοκρατορία τους έλειψε…
Την νοσταλγία πλήρωσε η Τετσενία, η Γεωργία, η Ουκρανία και βλέπουμε.
Σιγά την έκπληξη λοιπόν με την απαγωγή του Μαδούρο!
Έκπληξη ήταν ότι ο Τραμπ τα κατάφερε χειρουργικά και τους έπιασε στον ύπνο…
Αυτό μάλιστα!
Σύντομα στο Νέτφλιξ…
Ουδεμία έκπληξις και για την επιλεκτική οργή των εγχώριων οπαδών του Πούτιν.
«Αν απήγαγε τον Ζελένσκι ο Πούτιν, τι θα λέγατε;» μας εγκαλούν.
Τους ξεφεύγει ότι ο Πούτιν έκανε κάτι πολύ χειρότερο με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς… Και δεν είπαν λέξη.
Αυτός, μειδιώντας σαρκαστικά, καταδίκασε την «απαράδεκτη παραβίαση της κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους.»
Πάω να γελάσω αλλά οι οργίλοι οπαδοί με αγριοκοιτούν…
«Καλά ρε παιδιά, στην Ουκρανία τι γίνεται 4 χρόνια τώρα;»
«Ά, άλλο αυτό» απαντούν εν χορώ.
«Εμείς δεν είπαμε ότι είμαστε κατά των επεμβάσεων.
Κατά των Αμερικάνων είμαστε…»
Ουδεμία έκπληξις για τις δηλώσεις των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και της δικής μας.
Δυστυχώς η ισορροπία με τον ασταθή κι απρόβλεπτο σύμμαχο πρέπει να κρατηθεί μέχρι να σταθεί η Ευρώπη στα πόδια της από πλευράς ισχύος.
Αν…
Και για τους φωνασκούντες θυμίζω ότι ο ανυπότακτος Τσίπρας ευφυώς υποτάχθηκε μπροστά στον Τραμπ.
«Λέει κάτι περίεργα αλλά τα λέει για καλό» δήλωνε.
Η σωστή κολοτούμπα.
Άλλο να είσαι συνιστώσα κόμματος κι άλλο κυβέρνηση.
Εγώ κυβέρνηση δεν είμαι και μπορώ να λέω αυτό που σκέφτομαι.
Το πόσο με τρομάζει ο διεθνής τραμπουκισμός.
Συμπληρώνω με το κοινότοπο αλλά ελάχιστα αποδεκτό…
«Από οπουδήποτε και αν προέρχεται».
Αδυνατώ να ενώσω τη φωνή μου με αυτήν των θαυμαστών της ισχύος του ενός ή του άλλου κυνικού πολεμολάγνου…
Πόσο με τρομάζει η εθελουσία τυφλότητα τους.
Γιατί η τυφλότητα των ανθρώπων ανεβάζει και δικαιώνει τις άφρονες εξουσίες.
Και το τίμημα πληρώνουμε όλοι μας.
Εμείς, οι απλοί πολίτες.
Αν και ο όρος είναι αδόκιμος.
Οι άνθρωποι δεν είναι ποτέ «απλοί».
Αναλώσιμοι είναι…