Όταν ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ έμαθε, πριν σχεδόν 20 χρόνια, ότι τα παιδιά δεν είναι φυσικά μου παιδιά, αλλά της Ελπίδας από τον πρώτο της γάμο, φώναξε δυνατά ώστε να τον ακούσει όλη η ομήγυρη ( ήταν σε μία κοπή πίτας σε ένα πλοίο στο λιμάνι): “Ε, τότε, Νότη, είναι δύο φορές παιδιά σου, γιατί το επέλεξες! Μπράβο σου, να σου ζήσουν”!!!

Δεν θυμήθηκα την ιστοριούλα αυτή λόγω της οπισθοδρομικής και ετεροχρονισμένης επίθεσης που δέχθηκε η Δόμνα Μιχαηλίδου από τον Αντώνη Σαμαρά που φαίνεται να μην μπορεί να ανασάνει εάν ο αέρας δεν βγαίνει από τα πιο αρτηριοσκληρωτικά αγγεία κάποιου κοινωνικού χρονοντούλαπου που αίφνης άνοιξε.

Πριν λίγες μέρες είχα υποχρεωθεί να εξηγώ γιατί η οικογένεια μας έχει τρία επίθετα. Το δικό μου, της συζύγου μου και των παιδιών, που έχουν το επίθετο του φυσικού τους πατέρα (φυσικά ο καθένας χρησιμοποιεί το δικό του). Και, λίγο σαδιστικά, για να διασκεδάσω με την αμηχανία του συνομιλητή μου, τον πληροφόρησα πως και η νέα οικογένεια του φυσικού πατέρα των παιδιών έχει τρία επίθετα. Του Δημήτρη, της συζύγου του και των δυο παιδιών που μεγαλώνουν μαζί αλλά φυσικός τους πατέρας είναι ο τέως σύζυγος της.
Με αυτά και μ’ αυτά όταν κάποτε συνεορτάσαμε, στο “Πανόραμα”, στον Προφήτη Ηλία του Πειραιά, την εισαγωγή ενός παιδιού στο Πανεπιστήμιο, στο τραπέζι ήμασταν εννιά άτομα με πέντε διαφορετικά επίθετα κι η Πηνελόπη μας χαρούμενη παρατήρησε: “Η ιδιαίτερη διευρυμένη οικογένεια μας”…

Είναι αυτονόητο ότι είμαστε με την Δόμνα, είναι απαραίτητο πως οι σκοταδιστικές επιθέσεις εναντίον της πρέπει να απαντηθούν και είναι απορίας άξιον γιατί η Αριστερά δεν  έσπευσε πρώτη να υπερασπιστεί την υπουργό.
Καλά, εντάξει. Όλοι καταλαβαίνουμε την σκοπιμότητα της εύγλωττης σιωπής μιας δήθεν αριστεράς που συγκυβέρνησε με τον Καμμένο. Για την άλλη, την κανονική (;) μιλάω…