Ο φίλος Γιάννης Μειμαρογλου μου κοινοποίησε την ανάρτηση του Joachim Grispolakis και μου ζήτησε ν’ απαντήσω σε όλους όσους «είδαν» τον εαυτό τους στην ανάρτηση μου στο metarithmisi. gr

Αγαπητέ φίλε, Joachim  και όλοι οι υπόλοιποι θέλω να μείνουμε λίγο στην διαφορά που υπάρχει μεταξύ μελέτης (ανάγνωσης)... και ακοής.

Γιατί εκεί γίνεται το μπέρδεμα: «νε-νε-κος» και «ναι-ναι-κος». Σχεδόν ίδιος ήχος. Το αυτί δεν ξεχωρίζει εύκολα. Το μάτι όμως… άλλο πράγμα βλέπει.

Ο ένας, με «ε», κουβαλάει Ιστορία βαριά. Ο άλλος, με «αι», κουβαλάει κάτι πολύ πιο σύγχρονο: μια επανάληψη. Ένα «ναι… ναι… ναι…»

Και κάπου εκεί αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί όταν για καθετί που κάνει ο Μητσοτάκης ακούγεται μόνιμα και  σταθερά ένα «ναι» —και σπάνια, έως ποτέ, ένα «όχι»— τότε δεν μιλάμε πια για άποψη ή κριτική.

Μιλάμε για ρόλο. Ρόλο που έχει στόχο τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και συγκεκριμένα στελέχη που μπορούν να λεηλατήσουν το εκλογικό ακροατήριο του κ. Μητσοτάκη. Τον ρόλο του σύγχρονου πολιτικού  «ναι-ναικου».

Να ξεκαθαρίσω όμως και κάτι ακόμη: η αρχική ανάρτηση ήταν απρόσωπη. Δεν αφορούσε πρόσωπα, αλλά μια κατηγορία σχολιαστών στα social media — εκείνους που συστηματικά επιβεβαιώνουν τα πάντα. Τώρα, αν κάποιος είδε τον εαυτό του μέσα σε αυτό από την ακοή και μόνο, και ένιωσε ότι φωτογραφίζεται ως κάτι βαρύτερο… ίσως δεν φταίει ούτε η λέξη ούτε η πρόθεση.

Ίσως απλώς… αναγνώρισε τον εαυτό του ΜΌΝΟ από τον ήχο. Και, ξέρεις, σε αυτές τις περιπτώσεις, η έκθεση δεν έρχεται απ’ έξω, αλλά απ αυτό που ο ίδιος αισθάνεται για τον εαυτό του. Με εκτίμηση,

ΣΟΛΩΝ

Υ. Γ.1 Εάν συνέλεγε κανείς τους επιθετικούς - ειρωνικούς - χλευαστικούς προσδιορισμούς για τον πρόεδρο και για άλλα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ θα συνέγραφε τόμους.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ: Η Μεταρρύθμιση, στα 21 χρόνια της παρουσίας της, έχει φιλοξενήσει όλα τα κείμενα που της έχουν σταλεί, ανεξαρτήτως εάν συμφωνεί ή όχι με το περιεχόμενό τους. Μοναδική προϋπόθεση ο σεβασμός των κανόνων του δημοκρατικού διαλόγου.