Παρακολουθώ την προεκλογική εκστρατεία του ΚΙΝΑΛ, γνωρίζοντας αυτό που περισσότερο από κάθε άλλον γνωρίζουν τα στελέχη του. Ότι ένας τεράστιος αριθμός πρώην ψηφοφόρων του έχει επιλέξει δύο φορές το 2015 να ψηφίσει φανατικά και μαζικά τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως προκύπτει από τα εκλογικά ποσοστά.
Δεν είναι η ώρα να μιλάμε για τους λόγους αυτής της μαζικής εκλογικής μετανάστευσης αν και θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο για μία επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία του ΚΙΝΑΛ η έγκαιρη, γενναία και ειλικρινής μελέτη αυτών των λόγων, αλλά ούτε έγκαιρα και φοβάμαι ούτε γενναία και ειλικρινά αναλύθηκαν από αυτό το κόμμα.
Και ίσως να είναι αυτός ο λόγος που η κεντρική ιδέα της προεκλογικής εκστρατείας του ΚΙΝΑΛ μπατάρει προς το αντιδεξιό αφήγημα σε νέα έκδοση.
Και η νέα αυτή έκδοση είναι ότι η Νέα Δημοκρατία είναι πάντα η επάρατος δεξιά παράταξη των λίγων, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τόσο πολύ δεξιοποιηθεί που πρέπει «να κοπεί η πλάκα» και όλοι οι αντιδεξιοί να ψηφίσουν ΚΙΝΑΛ.
Κάθε κόμμα έχει επιλέξει το αφήγημα και τα συνθήματα με τα οποία απευθύνεται στους ψηφοφόρους και προφανώς θα κριθεί από το εκλογικό σώμα.
Επειδή συνηθίζω να μιλώ με ανοικτά χαρτιά πρέπει πριν από όλα να πω ότι έχω αποφασίσει να ψηφίσω τη Νέα Δημοκρατία και ταυτόχρονα πιστεύω ότι ναι μεν η σημαντική ενίσχυση του ΚΙΝΑΛ θα είναι προς όφελος της χώρας μας αλλά αυτή θα μπορούσε να προκύψει μόνο από επιστροφή μέρους των παραδοσιακών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ για δύο προφανείς λόγους:
1.Επειδή το ΚΙΝΑΛ δεν φαίνεται να μπορεί σήμερα να αφαιρέσει εκλογική δύναμη από τη Νέα Δημοκρατία, αφού οι ψηφοφόροι της είναι είτε παραδοσιακοί νεοδημοκράτες, είτε κεντροδεξιοί, κεντροαριστεροί και αριστεροί ψηφοφόροι που η επιλογή τους είναι πια έντονα δομημένη, είτε στο βάθος της τετραετίας της ΣΥΡΙΖΑίικης λαίλαπας, είτε στην αργόσυρτη διάρκεια των πεπραγμένων του κρατισμού της μεταπολίτευσης.
2.Επειδή στη μεγάλη μάζα πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί το ΚΙΝΑΛ να απευθυνθεί πειστικά με την λαϊκιστική γλώσσα του αντιδεξιού «αγώνα» αφού στον «αγώνα» αυτόν είναι φυσικό να προτιμήσουν και πάλι τον δυνατό, τον original αντιδεξιό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ, με επιδόματα, υποσχέσεις, γνέψιμο προς τις συντεχνίες, ολίγον Βελουχιώτη, άφθονη ΕΡΤ κλπ. Γνωστά πράγματα.
Η αντιδεξιά ρητορική θα ήταν λοιπόν αποτελεσματική εκλογικά για το ΚΙΝΑΛ, μόνο στην περίπτωση που θα έπειθε παλιούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ να επιστρέψουν από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει αν το ΚΙΝΑΛ είχε φροντίσει έγκαιρα να διαφοροποιήσει στην προεκλογική του τακτική την αντίθεσή του προς την ΝΔ από αυτήν προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το τσουβάλιασμα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στο τσουβάλι του «συντηρητισμού» με αντιδεξιές κορώνες περί επαράτου που πρέπει να γίνει το πάν για να μην επανέλθει δεν απελευθερώνει ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κατά τη γνώμη μου τους συγκρατεί σε αυτόν, αφού είναι η ρητορική του διπολισμού που πάντα ευνοεί τους δύο πόλους και-κακά τα ψέματα- το ΚΙΝΑΛ δεν είναι ο ένας από αυτούς. Απλά πράγματα!
Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να υποδείξω στο ΚΙΝΑΛ την εκλογική του στρατηγική, αλλά ούτε πια αυτή μπορεί να αλλάξει.
Συνεπώς η πειστικότητα του εκλογικού αποτελέσματος είναι πια η μόνη οδός αξιολόγησης της επιτυχίας ή αποτυχίας της εκλογικής τακτικής όλων των κομμάτων.
Και επειδή ο Βελουχιώτης είναι όντως «ανατριχιαστικά επίκαιρος» και επειδή 6+1 μείνανε, καλή επιτυχία στα δύο δημοκρατικά κόμματα που κράτησαν τη χώρα μας εκτός άτακτης χρεοκοπίας και εντός του σκληρού πυρήνα της Ευρώπης της Ευημερίας, της Δημοκρατίας, της Επιχειρηματικότητας και της Προστασίας των Ανθρωπίνων και των Ατομικών Δικαιωμάτων.