Το ΚΙΝΑΛ ψηφίζοντας ΠΑΡΩΝ, συμπαραδήλωσε ένα εκκωφαντικό ΑΠΩΝ στην πρόταση της ΝΔ για το «άσυλο» επειδή (δεν ξέρω αν το μάθατε ήδη) στηρίζει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών σε αντίθεση με τη ΝΔ που εμποδίζει την ελεύθερη διακίνησή τους!
Στην ίδια εν τέλει λογική με το ΚΙΝΑΛ, καταψήφισε την πρόταση το ΚΚΕ Περισσού, ενώ το ΚΚΕ Τσίπρα και το ΚΚΕ του «Γιάνη25» δεν καταδέχτηκαν καν να παρίστανται αφού αυτοί είναι πιο αγωνιστές για την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, «αρκεί να είναι οι σωστές ιδέες», όπως είχε κάποτε δηλώσει ο αείμνηστος Χαρίλαος.
Δεν είναι για γέλια, για κλάματα είναι τέτοιο κατάντημα, αφού πρόκειται για εμβληματική άρνηση του αυτονόητου, για αγεφύρωτη απόσταση από την λογική.
Και σε ό,τι αφορά στον Τσίπρα δεν αξίζει να ασχοληθεί κανείς.
Ένα αδίστακτο, ανήθικο διχαστικό πολιτικό υποκείμενο ήταν και τέτοιο θα παραμείνει.
Το χθεσινό όμως ΠΑΡΩΝ του ΚΙΝΑΛ οδηγεί σε τρία ασφαλή συμπεράσματα:
1.Ότι είχαν απόλυτο δίκιο οι εκατοντάδες χιλιάδες δημοκρατικών πολιτών που ενώ δεν ήταν ψηφοφόροι της ΝΔ συναισθάνθηκαν ότι η αυτοδυναμία της ήταν ο πιο σίγουρος τρόπος απαλλαγής από τη συμμορία Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ και έπραξαν ανάλογα.
2.Ότι η ΝΔ είναι σήμερα ο βασικός μεταρρυθμιστικός πόλος που έχει ανάγκη η χώρα μας για να ξεφύγει από την παρατεταμένη κατάσταση στασιμοχρεοκοπίας όπου την οδήγησε η μαρξιστική διακυβέρνηση και να αναπτυχθεί για να συμμετάσχει στην νέα ευρωπαϊκή κανονικότητα.
3.Ότι το σημερινό ΚΙΝΑΛ δεν είναι πόλος ενότητας των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων γιατί απλά δεν είναι μεταρρυθμιστική δύναμη.
Σε άρθρο του στα «ΝΕΑ» που αναδημοσίευσε η «Μ» στις 3/9, ο καθηγητής Κος Γ. Βούλγαρης συνοψίζει σε μία παράγραφο με λιτό και εύστοχο τρόπο το μετέωρο βήμα του ΚΙΝΑΛ.
Γράφει: «Αμήχανο στέκεται και το ΚΙΝΑΛ αλλά η αμηχανία του είναι υπαρξιακού χαρακτήρα. Κάθεται καβάλα στον φράχτη που χωρίζει τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ αναζητώντας μια δίκαιη μοιρασιά της κριτικής και προς τους δύο. Της μοιρασιάς όμως θα έπρεπε να προηγείται μια άλλη απόφαση. «Σε ποια εποχή θέλει να θεμελιώσει την αυτονομία του, σε εκείνη που τελειώνει ή σε αυτή που αρχίζει»; Δεν θα έπρεπε να διστάζει ούτε να οπισθοχωρεί. Το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ ανέλαβε όσο κανείς άλλος το κόστος της χρεοκοπίας, θα έπρεπε λοιπόν τώρα να αισθάνεται ότι δικαιωματικά ανήκει στη νέα εποχή της εθνικής ανασυγκρότησης».
Με την απόφαση του ΚΙΝΑΛ να δηλώσει ένα οπισθοδρομικό ΠΑΡΩΝ στην πρόταση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, για το λεγόμενο άσυλο, θεωρώ ότι ο αρθρογράφος πήραμε την απάντηση που αναζητούσε:
Το σημερινό ΚΙΝΑΛ δεν θέλει να θεμελιώσει την πολιτική και ιδεολογική παρουσία του στην εποχή που αρχίζει.
Επί δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ (και ως μία από τις διάδοχες εκδοχές το ΚΙΝΑΛ) παρουσιάζει ως σοσιαλδημοκρατία τον ευνοιοκρατικό καπιταλισμό (crony capitalism) που το ίδιο εδραίωσε και τον φιλελεύθερο καπιταλισμό ως συνθηκολόγηση με «τον συντηρητισμό και τον αυταρχισμό της Δεξιάς»!
Γι αυτό το λόγο, το εκλογικό κόστος που υπέστη (και όχι ανέλαβε) ερμηνεύεται, συνεχώς από το 2015 μέχρι και σήμερα από την συντριπτική πλειοψηφία του ανώτερου στελεχικού του δυναμικού, ως «στρατηγικό λάθος» απομάκρυνσης από την εκλογική αιμοδοσία των συντεχνιών και των κρατικοδίαιτων συμφερόντων.
Αυτή η πλειοψηφία, με πρόλογο τη σχεδιασμένη εμβληματική εκπαραθύρωση Βενιζέλου, έγραψε χθες και τον επίλογο της άτακτης επιστροφής του σημερινού ΚΙΝΑΛ στον εικοστό αιώνα, με το εμβληματικά δολερό ΠΑΡΩΝ στην πρόταση της κυβέρνησης για κατάργηση του δήθεν ασύλου ιδεών στα ΑΕΙ (κύριε Λοβέρδο).
Δεν άκουσε το ΚΙΝΑΛ τον Κυριάκο Πιερρακάκη, Υπουργό Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης να μιλά χθες στη Βουλή γιατί δεν ήθελε να ακούσει τη ΛΟΓΙΚΗ και το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. https://www.facebook.com/pierrakakisk/videos/584019548793245/
*Η λογική και το αυτονόητο «φωνάζουν» ότι δεν χρειαζόμαστε προστασία από μία Δημοκρατία τόσο ισχυρή που μπόρεσε ν’ αντέξει σε μία μοναδική στα ευρωπαϊκά χρονικά θεσμική και λειτουργική υπονόμευσή της από μία μαρξιστική διακυβέρνηση.
*Η ελληνική κρίση να μην μετατραπεί σε ελληνική παρακμή!
*Η χώρα μας ν’ αλλάξει αιώνα!
*Η δικτατορική Κίνα και η δημοκρατική Φινλανδία βάζουν στα Λύκεια την Τεχνητή Νοημοσύνη και εμείς συζητάμε αν πρέπει να απαγορευθεί η πώληση πρέζας και λαθραίων εμπορευμάτων, τα εργαστήρια κατασκευής μολότωφ και τα σεμινάρια τρομοκρατικής δράσης και αντάρτικου πόλεων, οι ξυλοδαρμοί καθηγητών και ΑΜΕΑ και το χτίσιμο στο γραφείο τους, στα Δημόσια Πανεπιστήμια.
Τι να κάνουμε όμως!
«Δολερόν μεν αεί κατά πάντα δη τρόπον πέφυκεν άνθρωπος». (Όρνιθες)