Η σιωπή για το ΕΣΥ και η πρόκληση απέναντι στην Ιστορία

Νικόλαος Τζώρτζης 18 Νοε 2026

Υπάρχει κάτι βαθιά προβληματικό και εξοργιστικό στην πολιτική συμπεριφορά του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη. Και αυτό δεν περιορίζεται απλώς στις πρόσφατες προκλητικές δηλώσεις του για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. Αφορά πρωτίστως τις προτεραιότητες και τις θεματικές που επιλέγει να αναδεικνύει στο δημόσιο διάλογο ένας υπουργός, ο οποίος έχει την ευθύνη ενός από τους σημαντικότερους και πιο ευαίσθητους τομείς δημόσιας πολιτικής.

Την ώρα που το Εθνικό Σύστημα Υγείας δοκιμάζεται, οι ασθενείς ταλαιπωρούνται και χιλιάδες οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν ολοένα βαθύτερα το χέρι στην τσέπη για να εξασφαλίσουν στοιχειώδη περίθαλψη, ο πολιτικός του προϊστάμενος επιλέγει να μονοπωλεί τη δημόσια συζήτηση με μια αντιπαράθεση για την εξέγερση Πολυτεχνείου και για όλους τους λάθος λόγους.

Ας δούμε, όμως, ορισμένα από τα ευρήματα που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, τα οποία ανέδειξε το KReportτην 09/11/2026 και αποδεικνύουν ότι η περίθαλψη είναι ένα ακριβό σπορ για το μέσο πολίτη:

- Έρευνα του ΟΟΣΑ σε είκοσι χώρες καταγράφει ότι το 65% των ασθενών στην Ελλάδα δεν εμπιστεύεται το σύστημα υγείας, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην τελευταία θέση.

- Σύμφωνα με μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 2023 περίπου 400.000 νοικοκυριά υποχρεώθηκαν σε καταστροφικές για τα οικονομικά τους δαπάνες υγείας. Το 63% αυτών ανήκε στα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού.

- Μέσα σε μόλις δώδεκα χρόνια, οι ιδιωτικές πληρωμές για φάρμακα σχεδόν διπλασιάστηκαν, φτάνοντας τα 810 εκατομμύρια ευρώ, έναντι 416 εκατομμυρίων το 2012.

- Σε ολόκληρη τη χώρα υπάρχουν μόλις 148 δημόσιες κλίνες αποκατάστασης. Χρόνιοι ασθενείς και οι οικογένειές τους επωμίζονται το κόστος της θεραπείας, ενώ άλλοι αναγκάζονται ακόμη και να τη διακόψουν.

Αυτή είναι η πραγματικότητα της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα του 2026. Μία πραγματικότητα που αποτυπώνει το έλλειμμα εμπιστοσύνης των πολιτών, την άνιση πρόσβαση στην περίθαλψη και τη διαρκώς αυξανόμενη οικονομική επιβάρυνση των νοικοκυριών. Ακριβώς γι’ αυτά τα ευρήματα θα περιμέναμε να συζητεί ο υπουργός Υγείας, να δίνει εξηγήσεις, να παρουσιάζει συγκεκριμένο σχέδιο και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες.

Αντ' αυτού, ο κ. Γεωργιάδης επέλεξε να φέρει τη συζήτηση γύρω από τους νεκρούς του Πολυτεχνείουκαι να παραπέμψει στο πόρισμα του εισαγγελέως ΔημητρίουΤσεβά. Και όταν οι αντιδράσεις κορυφώθηκαν, επιχείρησε να μεταφέρει τη συζήτηση στην ερμηνεία των δικών του δηλώσεων.

Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, τα αυτονόητα. Έχουν τεκμηριωθεί 24 επώνυμοι νεκροί από τα γεγονότα της εξέγερσης και της αιματηρής καταστολή της, σύμφωνα με την πλέον έγκυρη ιστορική έρευνα του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη για λογαριασμό του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους από τα πυρά της χούντας στους δρόμους της Αθήνας. Το γεγονός ότι δεν σκοτώθηκαν σπουδαστές μέσα στον περίβολο του Πολυτεχνείου, όπως αναφέρεται στο πόρισμα Τσεβά, δεν εξαφανίζει τους ανθρώπους που δολοφονήθηκαν έξω από αυτόν στο πλαίσιο του αυτού γεγονότος, το οποίο επίσης αναγνωρίζει ρητά το πόρισμα Τσεβά. Η επιλεκτική ανάγνωση ενός ιστορικού πορίσματος δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ιστορική έρευνα.

Ωστόσο, υπάρχει και μία πρόσθετη πολιτική διάσταση που είναι αδύνατο να αγνοηθεί. Η πολιτική διαδρομή του κ. Γεωργιάδη, η πολιτική αφετηρία του από το ακροδεξιό ΛΑΟΣ και οι πάμπολλεςδημόσιες ακροδεξιές τοποθετήσεις του στο παρελθόν,αποτελούν μέρος του πολιτικού του βίου. Ο ίδιος έχει αναγνωρίσει εκ των υστέρων ότι έκανε λάθος στο πλαίσιο της πολιτικής του υιοθέτησης από τη ΝΔ. Συνεπώς, η στάση του απέναντι σε μία επέτειο που συμβολίζει τον αγώνα για τη Δημοκρατία απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη θεσμική ευθύνη και αυτοσυγκράτηση.

Δεν είναι δυνατόν ένας υπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας να αντιμετωπίζει με τέτοια ελαφρότητα ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της αντιδικτατορικής ιστορίας της χώρας. Ούτε μπορεί να θεωρεί ότι η ιστορική μνήμη αποτελεί ένα ακόμη πεδίο τηλεοπτικής αντιπαράθεσης και προσωπικής προβολής.

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς πότε ακριβώς θα ασχοληθεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι πολίτες; Πότε θα δοθούν απαντήσεις στους ασθενείς που δεν εμπιστεύονται το ΕΣΥ, στους συνταξιούχους που δυσκολεύονται να αγοράσουν τα φάρμακά τους, στις οικογένειες που αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της αναγκαίας θεραπείας και στους ανθρώπους που στερούνται ακόμη και στοιχειώδεις υπηρεσίες αποκατάστασης;

Η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ θα έπρεπε να αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα του πολιτικού μας συστήματος, ιδίως της ΝΔ που διανύει τον όγδοο χρόνο διακυβέρνησης. Η περίθαλψη οφείλει να είναι καθολικό κοινωνικό δικαίωμα και όχι ένα διαρκώς ακριβότερο αγαθό, προσβάσιμο κυρίως σε όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.

Η δημόσια υγεία απαιτεί πολιτικό σχέδιο, σοβαρότητα και λογοδοσία. Η δημοκρατική ιστορική μνήμη απαιτεί σεβασμό και γνώση. Και οι δύο αυτές υποχρεώσεις φαίνεται να απουσιάζουν από τη δημόσια συζήτηση που επιλέγει να τροφοδοτεί προκλητικά ο κ. Γεωργιάδης. Θα αρκούσε να ασχοληθεί ουσιαστικά με το χαρτοφυλάκιό του. Οι πολίτες ούτε επιθυμούν, ούτε τον εξέλεξαν για να επιδιώκει τη δημοσιότητα προκαλώντας με δηλώσεις που προσβάλλουν την ιστορική μνήμη και μάλιστα για όλους τους λάθος λόγους.

Το Πολυτεχνείο έχει τους νεκρούς του. Το ΕΣΥ έχει τους ασθενείς του. Και ο υπουργός Υγείας έχει την ευθύνη του.