Ησυζήτηση για την αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου άνοιξε με καθυστέρηση 52 χρόνων και μάλλον για τους λάθος λόγους. Αφορμή στάθηκε το ρεπορτάζ του ιστότοπου iefimerida.gr με βάση το οποίο η σημαία-σύμβολο της κορυφαίας στιγμής του αντιδικτατορικού αγώνα έχει παραδοθεί πλέον στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αυτό που ήταν ανεπισήμως γνωστό, όλα αυτά τα χρόνια, ήταν ότι η ιστορική σημαία φυλασσόταν από κάποιους νεολαίους της ΠΑΣΠ και εμφανιζόταν κάθε χρόνο λίγο πριν την πορεία για να εξαφανιστεί μπροστά στην Αμερικανική Πρεσβεία μέσα από ένα μυστικοπαθές «τελετουργικό» των μελών της παράταξης.
Η λαφυροποίηση της σημαίας ήρθε ως αποτέλεσμα της διάλυσης της ΕΦΕΕ ως της ενιαίας έκφρασης του φοιτητικού κινήματος. Η ενότητα που επιτεύχθηκε στις κρίσιμες μέρες της εξέγερσης, παρά τις διαφωνίες, τις ιδεολογικές και πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ των παρατάξεων θυσιάστηκε αμέσως μετά στο βωμό της εξυπηρέτησης κομματικών σκοπιμοτήτων στα Πανεπιστήμια. Η ανάδειξη της απολιτικής (και Α και ΟΥ) ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στην πρώτη σε ψήφους παράταξη στις φοιτητικές εκλογές δεν έγινε αποδεκτή από την επαναναστατική Αριστερά με αποτέλεσμα την πολυδιάσπαση της ΕΦΕΕ και την απαξίωση του φοιτητικού κινήματος.
Ωστόσο, το Πολυτεχνείο άντεξε στον χρόνο. Όπως άντεξε και η μεταπολιτευτική δημοκρατία μ’ όλες τις αδυναμίες και τα φάλτσα της. Η διαχρονική αυτή αντοχή οφείλεται κυρίως στην ομόθυμη παλλαϊκή ενότητα που ορθώνεται απέναντι σε κάθε κίνδυνο αντιδημοκρατικής εκτροπής. Η εξάρθρωση της τρομοκρατικής 17Ν και η καταδίκη των νεοναζιστών της εγκληματικής Χρυσής Αυγής αποτελούν αδιάψευστα παραδείγματα. Οι παραφωνίες αυτών που επιμένουν ότι «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73» όπως και όσων εξακολουθούν να αμφισβητούν τα γεγονότα της εξέγερσης ηχούν παράταιρες.
Διαβάστε τη συνέχεια
Πηγή: www.athensvoice.gr